Хто корміць "правых папулістаў"?


Паўсюль шумна наконт поспеху "правых папулістаў" падчас выбараў у Еўрапарламент. Пакідаючы ўбаку ацэнку гэтай плыні, цікава ў дадзены момант зацеміць такія рэчы:

1) у Літве, вядомай павышанай уразлівасцю на нацыянальную ідэнтычнасць, да таго ж з моцнай прысутнасцю ў публічнай прасторы Каталіцкага касцёла, выразна перамагла ліберальная пра-еўрапейская плынь;

2) на Мальце, маленькай краіне, якая з-за свайго становішча вельмі ўразлівая на эміграцыйныя праблемы, і ў якой каталіцызм з'яўляецца афіцыйнай рэлігіяй, пра-еўрапейскія ліберальныя сілы таксама перамаглі і ўзмоцнілі свае пазіцыі.

Пры гэтым "правыя папулісты" займелі выразны поспех у моцна секулярызаваных, з моцнымі ўплывамі "акадэмічнай лявіцы" грамадствах: Францыі, Нямеччыне, Бельгіі.

Гэтыя назіранні не дазваляюць казаць пра нейкія заканамернасці: казусы Вугоршчыны, Польшчы і Італіі паказваюць, што "правы папулізм" можа супрагацца з каталіцызмам і курсам на ўмацоўванне нац-ідэнтычнасці. Але іх дастаткова, каб разбіць вельмі моцны стэрэатып (і мінулым годзе нават замацавы ў рапарце Мюнхенскай канферэнцыі), што "рэлігія, культура, гісторыя" нібыта несумяшчальныя з ліберальным этасам і непазбежна падкормліваюць "правы папулізм" і еўраскептыцызм.

27.05.19 13:24