Бандыты калечаць людзей 19.02.2019


Праз два дні пасьля таго, як Дзяніса Урбановіча ў Курапатах зьбіла машына, яму стала зусім блага. Выклікалі хуткую, тыя завезьлі ў Шпіталь хуткай дапамогі.
Цяпер Дзяніс у гіпсе мінімум на 21 дзень, нават шнуркі не завяжаш. Плячо і правая рука, пытаньні па селязёнцы.
"Музыка", каторы грае ў "Бульбашхоле", нейкі Лабанок, наехаў адмыслова: машына спынілася наводдаль, і пасьля таго як Дзяніс з буклетам пачаў падыходзіць, "музыка" газануў і з усёй дураты чалавека зьбіў. Відавочцы кажуць, што Бог зьлітаваўся: пасьля такіх удараў людзі звычайна калекі.
Колькі яшчэ гіпсаў трэба, каб ЗАЧЫНІЦЬ НАРЭШЦЕ ГЭТЫ ГАНЕБНЫ КАБАК?!!! Таварышы зь міліцыі, вы там зусім сумленьне згубілі?
А тых, каму баліць, запрашаем на варту ў Курапаты. Нас не зламаць.
Верым, можам, пераможам!


Беларусы, Стоўбцы і Бог 12.02.2019


Цяжка пісаць пра Стоўбцы.
Бо калі рэжуць адзінаццацікласьніка, які размаўляе па-беларуску і носіць майку з "Пагоняй" - гэта быццам нажом па горле табе самому.
Калі забіваюць настаўніцу, якая распавядала вучням пра родную краіну і яе гісторыю - быццам ускрываюць з крывёю тваю матулю, сястру, жоначку - усіх трох настаўніцаў.
Маўчыць той, хто гэта зрабіў - за што.
Тыя, хто ляжаць у Курапатах, таксама ня ведалі - за што іх так.
Пяшчотнасьць і безабароннасьць чалавечага жыцьця перад грубым і сьляпым гвалтам заўжды агаломшвае.
Але насамрэч Стоўбцы - гэта зусім не выняткавы выпадак. Проста бліснула ярка, вось нас дрыжыкі і пранялі.
...А тысячы самагубстваў ды забойстваў штогод у Беларусі? А сотні тысячаў алкаголікаў, і месца ў першай тройцы ў сьвеце паводле спажываньня, з раптоўнымі разрывамі сэрца ды цырозамі печані ад гэтага? А дзесяткі тысячаў абортаў у год - такімі ж ножычкамі? гэтак жа халаднакроўна?...
Гэта мы, беларусы.
Зло ня дзе-небудзь там, у нейкім асобна ўзятым гандлёвым цэнтры зь бензапілой, у забытым райцэнтры, у турме. Зло ўнутры нас. Сярод народа, які так і не пакаяўся ў страшных грахах бязбожжа і камунізму, які забывае сябе, сваю мову, сваіх продкаў.
І ёсьць толькі адно Выйсьце з гэтай багны.
Ісус Хрыстос, Якога забілі гэтак жа - ні за што. Які гэтак жа сьцякаў крывёй на вачох у астатніх.
Ён, Які памёр за наш грэх і ўваскрос, ведае адказ. Толькі Ён можа прытуліць ахвяру, суцешыць сваякоў і нават прывесьці да пакаяньня забойцу.
Не сьледчыя, суседзі, аднакласьнікі, журналісты, правіцелі - толькі Ісус Хрыстос, Сын Чалавечы, адкажа на ўсе пытаньні. Сабой.




Хочаце праводзіць Еўрапейскія гульні - вызваляйце палітвязьняў! 09.02.2019


У Мінску прайшоў Форум "Свабоду палітвязням!", прысвечаны кампаніі салідарнасці з арыштаванымі апанентамі кіруючага рэжыму.

Прадстаўнікі партыяў, рухаў, праваабарончых арганізацыяў прынялі рашэнне распачаць кампанію за вызваленне беларускіх палітычных вязняў да Еўрапейскіх гульняў, прызначаных на чэрвень 2019 года.

Удзел у Форуме прынялі сустаршыня БХД Павел Севярынец, кіраўнік АГП Мікалай Казлоў, кіраўнік мінскай арганізацыі БСДПГ Аляксей Сігаеў, прадстаўнікі Маладога Фронту Піліп Шаўроў, беларускага анархісцкага руху Мікалай Дзядок, "Еўрапейскай Беларусі" Лявон Кулакоў, кіраўніца праваабарочай арганізацыі "За волю" Ганна Шапуцька, старшыня "Тайм-акт" Васіль Завадскі, актывістка Ніна Багінская ды іншыя.

"На 30 студзеня 2019 года ў Беларусі налічваецца восем палітычных вязняў, сярод якіх Міхаіл Жамчужны, Алесь Юркойць, Святаслаў Барановіч ды іншыя" - гаворыцца ў рэзалюцыі Форуму.

"Паводле палітычных крымінальных прысудаў адбываюць “хатнюю хімію” лідэры незалежнага прафсаюза РЭП Генадзь Фядыніч і Ігар Комлік. Пад крымінальным следствам рэдактар парталу “Тут.бай” Марына Золатава, актывісты анархісцкага руху Зміцер Паліенка ды Яўген Чуліцкі, а таксама грамадская актывістка Анастасія Гусева.

Пагрозы крымінальнага пераследу рэгулярна выказваюцца на адрас Змітра Паліенкі і старшыні Маладога Фронту Дзяніса Урбановіча.

Ідзе пераслед журналістаў незалежнага тэлеканала “Белсат” і радыё “Рацыя”, перакрываецца доступ да парталу “Хартыя-97”.

Тым часам рэжым праводзіць шматлікія перамовы на высокім узроўні з еўрапейскімі палітыкамі, атрымлівае запрашэнні ў еўрапейскія сталіцы, рыхтуе “Еўрапейскія гульні”.

Мы лічым ганебным становішча, калі прадстаўнікі дэмакратычных дзяржаваў ігнаруюць факт наяўнасці палітычных вязняў і рэпрэсіяў у Беларусі."

Удзельнікі Форума вылучылі наступныя патрабаванні:

Мы патрабуем вызвалення Святаслава Барановіча, Алеся Юркойця, Міхаіла Жамчужнага і іншых палітвязняў, адмены неправасуднага палітычна матываванага прысуду лідэрам незалежнага прафсаюза РЭП Генадзю Фядынічу і Ігару Комліку.

Мы патрабуем спынення крымінальнага і адміністрацыйнага пераследу актывістаў і журналістаў, адмовы ад блакавання незалежных сайтаў.

Мы патрабуем адмены “Закону аб супрацьдзеянні экстрэмізму”, які выкарыстоўваецца дзеля палітычных рэпрэсіяў супраць іншадумцаў, актывістаў і дысідэнтаў.

Мы заклікаем урады еўрапейскіх краінаў, еўрапейскіх палітыкаў і праваабаронцаў аказаць ціск на рэжым Лукашэнкі, каб вызваліць палітычных вязняў і спыніць рэпрэсіі супраць дэмакратычнага руху, прафсаюзаў ды незалежнай прэсы.

Калі да пачатку “Еўрапейскіх гульняў” палітвязні не будуць вызваленыя і не спыняцца рэпрэсіі – прадстаўнікі грамадзянскай супольнасці і сваякі палітвязняў будуць праводзіць акцыі пратэсту падчас саміх гульняў", - гаворыцца ў заяве Форума.

Роза супраць мафіі - за беларускую школу 02.02.2019


Да ўвагі журналістаў і блогераў!
Роза Стрэльчанка, незалежная дэпутатка Капліцкага сельскага савета, абраная насуперак уладзе, працягвае змагацца за беларускую школу - цяпер зь Мінадукацыі.
Каротка нагадаю: беларускую школу ў аграгарадку Каплічы тры гады таму зачынілі: у адным месцы працякае дах. Замест рамонту даху (які абышоўся б, паводле экспертаў, у 30-40 тыс. рублёў разам з дакументацыяй) мясцовыя мафіёзі з аблвыканкаму ўжо патрацілі ня менш як 110 тыс. бюджэтных рублёў на перавозку больш як сотні дзяцей у іншую школу, за дзясяткі кіламетраў. І возяць далей. А Розу Віктараўну Стрэльчанку, якая махінацыі раскрывае, перасьледуюць.
Нядаўна Стрэльчанка дамаглася прыезду ў Каплічы камісіі Мінадукацыі.
У нас маецца 1.5 гадзінны аўдыёзапіс размовы з камісіяй і дакуманты, якія пацьвярджаюць рацыю Розы Віктараўны і злачынныя дзеянні з боку чыноўнікаў Гомельскага аблвыканкаму.
Пішыце ў прыват, дарагія шукальнікі праўды.

Накіпела! 28.01.2019


Накіпела, сябры.
Зьбіраем форум "Свабоду палітвязьням!" Ідэя - ціск на рэжым перад Еўрапейскімі гульнямі. Калі Лукашэнка хоча праводзіць "Еўрапейскія гульні" і запрашаць сюды еўрапейцаў - хай вызваляе палітвязьняў. Інакш сваякі ды актывісты выйдуць на пратэсты - і пастараюцца, каб на гэтых гульнях было максімальна цікава ўсяму сьвету.
8 чалавек палітычных зараз мінімум. Восем!
Матулі палітвязьняў сыходзяць сьлязьмі - некалькіх хлопцаў там проста павольна забіваюць.
Фіялетава большасці заходніх амбасадараў, дэмакратычных палітыкаў, дзеячаў, па барабане палове журналістаў. Слухайце, сябры - а калі заўтра вы будзеце на месцы Барановіча ці Жамчужнага, хто будзе вас бараніць???
Ёш вашу дваццаць, ды прачніцеся вы нарэшце!!!
Прыходзьце ў сераду 30 студзеня з 12.00 да 15.00 на офіс БСДПГ (Кульман, 9 - 607, код В1331), паслухайце гэтыя гісторыі пра катаваньні тут і цяпер. Хоць паштоўку падпішыце, хоць тузаніце знаёмага дыпламата, адказнага чыноўніка, журналіста!
Памятайце: сёньня вы змаўчыце, а заўтра прыдуць па вашу душу, і не будзе нікога, хто б заступіўся.

Расея разваліцца, калі паспрабуе захапіць Беларусь 25.01.2019

Інтэрвію "Нашай Ніве"


Павел, мінулы год прайшоў для цябе пад знакам Курапатаў? Якія ўрокі ты вынес з гэтага супрацьстаяння?

Урок першы. Беларусы паказалі сябе ў Курапатах народам: абсалютная бальшыня не прыняла рэстарацыі ў Курапатах і зладзіла маўклівы байкот “Бульбашхолу”. Нягледзячы на вал публікацыяў (здавалася б, якая рэклама!), зніжкі, бясплатны плоў і замануху ў выглядзе папсовых “зорак” мы бачым каля кабака па некалькі наведнікаў у дзень. Пераважна гэта людзі, якія едуць сюды наўмысна, з выклікам – “рускі мір”, сталіністы, цынікі, “гаспадары жыцця”.

Урок другі. Невялікая колькасць рашуча настроеных абаронцаў прымусіла грамадства вызначыцца, а ўладу публічна заняць пазіцыю “нейтралітэту”, паставіць у мемарыяле помнік ахвярам рэпрэсіяў 1930-40 гадоў, добраўпарадкаваць дарожкі, правесці чарговыя талокі. Гэтага не было б, калі б не варта. Арганізаваныя ды ідэйныя людзі здольныя стаяць за Беларусь – і мяняюць шмат што ўжо тут і цяпер.

Урок трэці. Разам з тым, рэжым ментальна застаецца савецкім. Начальства атаясамляе сябе не з тымі, каго расстрэльвалі, а з тымі, хто страляў. Адсюль штрафы і “суткі” абаронцам, адсюль перашкоды для ўсталявання крыжоў, адсюль маўчанне пра закрытыя архівы КГБ.

Урок чацвёрты. База звестак наведнікаў, якую мы з ініцыятывы Дзяніса Івашына сталі весці пасля абвяшчэння грамадскага байкоту, дала нам зрэз людзей і установаў, гатовых уключыцца ў гібрыдную вайну супраць Беларусі. Многія не едуць у кабак, бо баяцца, што прыстойныя людзі перастануць з імі вітацца.

Урок пяты. Яднанне прадстаўнікоў з розных партыяў і рухаў, а таксама беспартыйных людзей добрай волі адбудзецца вакол кропак кіпення – такіх, як Курапаты, пратэст супраць Брэсцкага акумулятарнага, дармаедскага дэкрэту ці ўшчыльнення ў Менску.

Курапаты далі краіне новых герояў? А што рабіць з антыгероямі?

Героі Курапатаў – гэта абаронцы, якія восьмы месяц у спёку, дождж і маразы стаяць ва ўрочышчы, раздаюць буклеты, фіксуюць прынцыповых наведнікаў “расейскага міру” – і паказваюць Крамлю: калі сунецеся - тут ёсьць людзі, якія стануць на абарону краіны.

Героі – гэта Ганна Шапуцька і Зміцер Дашкевіч, Вячаслаў Сіўчык і Алесь Чахольскі, Дзяніс Урбановіч і Зміцер Казакевіч, Вольга Мікалайчык і Лявон Кулакоў, Аляксей Туровіч і Ніна Багінская, Майя Навумава і Максім Вінярскі, Валер Рабцаў і Вінцук Пятроўскі, Дзяніс Івашын і Алена Талстая, Ігар Шчэмелеў і Васіль Бань, Наталля Саматыя і Наталля Гарачка, Віталь Паўлаў і Арсень Дзядок, Юрась Палейка і Сяржук Анянкоў, Надзея Батура і Анатоль Наўмовіч, Пётр Рабушка і Базыль Гушча, Піліп Шаўроў і Наталля Іллініч, і многія, многія іншыя… Праз курапацкую абарону за сем з паловай месяцаў прайшло больш як пяцьсот чалавек – а па Беларусі колькасць гатовых абараняць незалежнасць, свае гарады і сем’і вымяраецца, упэўнены, у дзясятках тысячаў.

Што рабіць з антыгероямі? Бог ім суддзя. Людзі, якія будуюць кабак, глумяцца з памяці і запускаюць феерверкі ў месцы масавых расстрэлаў, рыюць яму ў пекла проста ў сябе пад нагамі.

Што для цябе ўвогуле такое Курапаты?

Курапаты – гэта месца, дзе кроў дзясяткаў тысячаў нявінных ахвяраў дагэтуль крычыць да неба. Станьце, заплюшчыце вочы, уявіце - і ў шуме курапацкіх хвояў вы пачуеце гул. Сённяшні рэжым не адкрывае архіваў – і мы нават ня ведаем імёнаў расстраляных камуністамі. Сотні тысячаў беларусаў дагэтуль ня ведаюць, як і дзе былі забітыя іх продкі. У духоўным плане гэта аграмадная страшная рана, і яна не загоіцца без праўды і пакаяння. У Беларусі дзясяткі і сотні такіх ранаў, але Курапаты – найбольш жахлівая.

Таму Курапаты з часоў Зянона Пазняка – месца, якое нараджае новыя і новыя хвалі беларускага руху. Так было ў 1988-89-ым са стварэннем Беларускага Народнага Фронту, так было ў 2001-2002-ых, калі маладафронтаўцы разам з “зубрамі” ды “свабодаўцамі” трымалі кругласуткавую варту, так было ўзімку 2017-га: выбухнуў пратэст у Курапатах, і рэхам адгукнуліся шматтысячныя пратэсты “недармаедаў”.

Курапацкі крыж – гэта сістэма каардынатаў беларускай нацыянальнай ідэі.

Чаму ты вырашыў прыняць удзел у праймерыз, а ў будучыні, магчыма, і ў прэзідэнцкіх выбарах?

Ведаеш, шмат ежджу па Беларусі, за апошні год больш ста дваццаці гарадоў, мястэчак і вёсак… Зараз для вялізнай колькасці беларусаў альтэрнатыва Лукашэнку – не лідэры апазіцыі, а Пуцін. Лукашэнка дастаў, вось прыдзе Расея і навядзе парадак – вось што кажуць людзі, наглядзеўшыся тэлевізара. Супярэчлівыя галасы дзясятка лідэраў раздробленай апазіцыі ўспрымаюцца як пабочны шум. Таму зараз нам, дэмакратам, трэба правесці сумленныя, свабодныя, празрыстыя і справядлівыя ўнутраныя выбары – і вызначыць адзінага лідэра, здольнага стаць голасам беларускага народа. На мой погляд, гэта можа быць і лідэр пратэстаў, і лідэр байкоту, і лідэр пераможнай кампаніі ў выпадку форс-мажору, які наспявае. Выбараў няма, фальсіфікацыі татальныя. Але ў выпадку знешняга ці ўнутранага ціску, масавых забурэнняў ці нечаканасцяў са здароўем Лукашэнкі сістэма можа даць збой – і трэба быць гатовымі вярнуць народу ўладу, на якую ўжо разінуў пашчу Крэмль.

Таму і вырашыў. Набліжаецца час вырашаць.

Беларусь гатовая да прэзідэнта-хрысціяніна? Які ўвогуле патэнцыял у палітыцы з хрысціянскім адценнем?

Беларусь большую частку сваёй гісторыі была краінай, якой кіравалі палітыкі-хрысціяне. Ізяслаў, Усяслаў, Альгерд, Вітаўт, Жыгімонт Аўгуст, Сапегі, Радзівілы, Астрожскія… Полацкае Княства – гэта вечавая хрысціянская дэмакратыя. Вялікае Княства Літоўскае ў пару свайго росквіту – шляхецкая хрысціянская дэмакратыя. Наогул, хрысціянская дэмакратыя – гэта палітычны хрыбет беларускай нацыі.

Паглядзі, камуністы кіравалі ў Беларусі 70 гадоў, забілі мільёны беларусаў і пабудавалі сотню свінакомплексаў. Праваслаўны атэіст Лукашэнка кіраваў у Беларусі 25 гадоў, кінуў за краты тысячы найлепшых людзей краіны і пабудаваў паўсотні лядовых палацаў. А хрысціянскія палітыкі кіравалі ў Беларусі шэсьцьсот гадоў, і гэта быў залаты век дзяржавы. Хрысціянскія палітыкі выйгралі ў краі першыя выбары ў расійскую Дзяржаўную думу і прадстаўлялі Беларусь у сейме Другой Рэчы Паспалітай. Калі б не войны ды саветы – у Беларусі б і зараз кіравалі хрысціянскія дэмакраты.

Бяда ў тым, што Лукашэнка ёсць адлюстраваннем настрояў вялікай часткі грамадства, змардаванага бязбожжам і камунізмам, зняверанага, ашуканага, разгубленага. Але я веру, што за два дзесяцігоддзі многія беларусы паглядзелі ў гэтае люстэрка і жахнуліся.

Ці гатовая Беларусь да прэзідэнта-хрысціяніна?... Ты яшчэ пытаешся? Ды мы займаем адно з першых месцаў у свеце – у свеце! - па ўзроўні самагубстваў, абортаў, разводаў, жанчынаў у турмах, ужыванні алкаголю… Краіна проста енчыць у забыцці. Краіна просіць надзеі! Беларусі як паветра патрэбныя людзі, якія вераць у Бога і любяць сваю радзіму. Але ня трэба чакаць героя, які прыдзе і зробіць рай на зямлі. Толькі калі мы пачнем з сябе, са сваіх сэрцаў, калі возьмемся разам – мы не дапусцім тут пекла.

А які патэнцыял у палітыкі з хрысціянскім адценнем у свеце – давайце спытаем у амерыканцаў пра Джорджа Вашынгтона ды Рональда Рэйгана ці ў немцаў пра Конрада Адэнаўэра, Гельмута Коля альбо Ангелу Меркель.

Беларусь будзе акупаваная Расіяй?

Пагроза вялікая. Але дзень, калі Масква вырашыць гвалтам ператварыць Беларусь у частку імперыі, будзе пачаткам канца імперыі. Калі Крэмль будзе ажыццяўляць захоп паводле крымскага ці данецкага сцэнару – Расія разваліцца. З часоў ВКЛ таямніца жыцця і смерці Расійскай імперыі пульсавала тут – першы з’езд РСДРП у Менску, царская стаўка ў першай сусветнай вайне ў Магілёве і Белавежская пушча ёсць паваротамі геапалітычнага ключа, закладзенага ў Беларусь.

Беларусь ахвяравала найлепшых сваіх геніяў, каб ператварыць, перамяніць, прасвяціць Расію. Сімяон Полацкі, Дастаеўскі, Высоцкі, Навадворская, Макарэвіч, Алексіевіч… Ужо пяцьсот гадоў Расія хоча паглынуць партызанскую Беларусь, а яна ўсё ўпоперак горла. Яны нас МіГамі, а мы іх кнігамі.

Мы молімся і робім, што можам, каб яны сюды не палезлі. Але трэба быць гатовымі абараняць незалежнасць - тады імперыя трэсне па швах.

Што рабіць з Лукашэнкам? Які нібыта стаў за незалежнасць, не верыць?

Ці ёсць Лукашэнка гарантам беларускай незалежнасці?

Ён ужо 25 гадоў ёсць гарантам сваёй асабістай улады. Калі б ён стаў за незалежнасць, Дзяніса Урбановіча і Волю Мікалайчык не арыштоўвалі б за акцыю памяці Міхася Жызнеўскага, а гарадзенцаў не штрафавалі б за дзень памяці Кастуся Каліноўскага. Калі б Лукашэнка стаў за незалежнасць, мы б пабачылі скасаванне антыканстытуцыйных “саюзаў”, дурацкіх дэкрэтаў, кантрактнай сістэмы і бязмежжа ў судах, вяртанне пенсійнага стажу і закрыццё шкодных вытворчасцяў: людзі не будуць абараняць дзяржаву, якая іх душыць.

Хочаш, каб беларусы цябе падтрымалі? Аддай народу нарабаванае, вярні свабоду, пакайся, выпусці палітычных вязняў і несправядліва асуджаных, падымі бел-чырвона-белы сцяг і правядзі вольныя выбары.

Калі Лукашэнка гэтага не зробіць – ён сам падпіша сабе прысуд, і гісторыя будзе да яго няўмольная.

Ты бачыш, як можна выбудоўваць адносіны з Расіяй пасля Лукашэнкі?

Так, як выбудоўвалі адносіны з Расіяй Літва, Латвія і Эстонія пасля камуністаў. Сумленна, спакойна, годна і цвёрда. Без фальшу, ліслівасці, шахер-махераў, “нафты ў абмен на пацалункі” і начных прывідаў тыпу Саюзнай дзяржавы. З пазіцый незалежнасці. З гатовасцю, калі што, даць адпор. З поўнай аплатай за газ, праз цывілізаваную мяжу – нармалёвыя дабрасуседскія стасункі. Акуратна, ветліва, але няўхільна. Думаю, нам дапамогуць у гэтым ЗША, ЕС, асабліва Літва і Вышаградскія краіны, і Україна.

Пазаблокавы статус Беларусі і агрэсія Крамля ва Ўкраіне вымагаюць ад нас пакінуць АДКБ і стаць перамоўнай пляцоўкай для Захаду і Расеі. Прынцыповы нейтралітэт, транзітнае становішча і мадэрнізацыя інфраструктуры разам з разіццём сферы ІТ зробяць нас эканамічным і лагістычным цэнтрам Усходняй Еўропы – такім, якім ёсць Бенілюкс ці Швейцарыя для Еўропы Заходняй, і ў недатыкальнасці якога зацікаўлены як Захад, так і Ўсход.

Неадназначную рэакцыю выклікала твая прапанова: запрасіць кіраваць войскам беларусаў, якія ваявалі за Украіну. Маўляў, проста ваяваць гэта адно, а кіраваць войскам – зусім іншае.

Прыгадай, што было ў 2014-ым у Крыме і на Данбасе. Колькі дыпламаваных палкоўнікаў ды генералаў здавалі захопнікам базы ды гарады, пераходзілі на бок ворага? А хто стаў за радзіму сцяной і спыніў дыверсантаў па дарозе на Кіеў? Дабраахвотніцкія батальёны.

Ці будуць абараняць Беларусь афіцэры, якіх вучылі ў расійскіх акадэміях, якія п’юць гарэлку ў намётах з верагодным супраціўнікам на сумесных вучэннях, якія зайздросцяць расійскім сілавікам і гатовыя прадацца за палучку, як сумнавядомы міліцыянт З Пружанаў?

Думаю, у сённяшнім беларускім войску ёсць прафесіяналы, гатовыя бараніць незалежнасць – але на ключавых пасадах бачу найперш людзей з характарам Касцюшкі, Хадкевіча ці Каліноўскага. Тых, у каго “Пагоня” ў сэрцы. Тых, у каго “так” значыць “так”, а “не” значыць “не”. Афіцэраў, якія прынцыпова не сталі служыць рэжыму, беларускіх дабраахвотнікаў, фігурантаў “Справы патрыётаў”.

Хто ты на сёння больш: палітык, пісьменнік, вернік? Калі б трэба было ахарактарызаваць сябе адным словам?

Вернік. Сарцавіна любой асобы – вера альбо бязвер’е. З адказу на пытанне, ці верыш, вынікаюць і наступствы, і лад жыцця. А палітык ці пісьменнік – вытворнае, пакліканне ў той ці іншы момант. Зрэшты, “Брату”, “Лісты зь лесу”, “Люблю Беларусь”, “Глыбіня”, “Беларусалім”, “Каменнае сэрца” як ні круці - і тое, і другое, і трэцяе.

Вельмі цяжка, часам да фізічнага болю, сумяшчаць веру, палітыку і творчасць. Спрабую. Але ў такіх выбітных беларусаў як Адам Станкевіч, Зянон Пазняк, Васіль Быкаў, Уладзімір Някляеў, Зміцер Дашкевіч - атрымалася.

Вялікія спрэчкі ў фэйсбуку апошні з’езд Маладога фронта. Многія пісалі, што ім балюча ад таго, у што пераўтварыўся МФ. Маўляў, Урбановіч без памылак не можа і слова напісаць? А што за спрэчка была з Іванам Шылам пра мыццё падлога. Павел, ты не мыеш падлогу?

Падлогу, канечне, я мыю, і гаворка зусім не пра гэта, вядома. Гаворка пра былога маладафронтаўца, які прайграў выбары ў Маладым Фронце ў 2013-ым, і дагэтуль крыўдуе на МФ. Івана проста шкада. Цудоўныя бацькі далі хлопцу шмат здольнасцяў, і ён падаваў вялікія надзеі, а потым вырашыў, што лепш траціць жыцьцё на алкаголь, наркату, начныя клубы, лепш сцябацца з былых сябраў і перайсці на расейскую мову. Размоў няма, такі ягоны выбар. Толькі гэта ня мой выбар і не выбар Маладога Фронту. Малады Фронт – значыць, беларуская форма і хрысціянскі змест, аптымальная формула беларускага патрыятызму. Так было і так будзе. Сённяшні кіраўнік Маладога Фронту Дзяніс Урбановіч нагадвае мне ранняга Дашкевіча (якому, памятаеш, гэтак жа закідалі недахоп адукацыі, а потым прыціхлі) – надзвычай моцны і мэтанакіраваны хлопец.

Летась у цябе з’явіўся сын Францішак. Дзіця неяк змяніла Паўла Севярынца? Што для цябе такое быць бацькам?

Бацькоўства – гэта прарыў у самаадчуванні. Толькі на нейкім месяцы жыцця свайго дзіцяці ты ўрубаешся, колькі выцерпелі і колькі зрабілі для цябе бацькі. Ты разумееш, як ахвяруецца твая жонка. Бацькоўства - гэта служэнне, не лягчэйшае за палітыку і вулічную барацьбу. Шматдзетныя бацькі для мяне – героі Беларусі. І адначасова гэта найвялікшае дабраславенне і ні з чым не параўнальная радасць.

Што сёння робіць цябе шчаслівым?

Мяне робіць шчасьлівым тое, што я нарадзіўся і жыву ў таямнічай і светлай краіне, за якую варта змагацца. Мяне робяць шчаслівымі мае цудоўныя бацькі, сёстры і сваякі. Мяне робяць шчаслівымі сябры, якіх неверагодна шмат. Мяне робіць шчасьлівым тое, што я ажаніўся з найлепшай дзяўчынай у свеце, і цяпер у мяне ідэальная жонка. Мяне робіць шчасьлівым маё пакліканьне, здзейсненыя ідэі і кнігі.

І я ведаю, што такім шчаслівым чалавека робіць толькі Бог, Які ўсё ведае і вельмі нас, беларусаў, любіць.

Вакханалія пачынаецца 15.01.2019


Малітоўны дом "Новага жыцця" збіраюцца зносіць, каб збудаваць басейн.
Ксяндза Сабеслава Тамалу, які служыў у Беларусі 20 гадоў, высылаюць з Беларусі.
Баптыстам забараняюць праводзіць "Фестываль надзеі".
Што ж: нам абяцалі вакханалію, вось яна пачынаецца.
Першае, што трэба зрабіць:
-Прыйсці на грамадскія слуханні адносна "Новага жыцця" 16 студзеня, а 18.00 па адрасе Янкоўскага 23.
-Падтрымаць ксяндза Сабеслава падпісаннем петыцыі і замаўляць малітвы за яго па касцёлах.
-Маліцца разам з братамі-баптыстамі, каб евангелізацыйны фэст усё-такі адбыўся, і патрабаваць ад чыноўнікаў зняць ганебную забарону.
Адначасова братам-вернікам варта ўсвядоміць: гэты незаконны, камуністычны ў сваёй сутнасці рэжым вось ужо 25 гадоў трымаецца на фальсіфікацыях, гвалце і страху. Ён ёсць яўным ворагам хрысціянства. Спробы залагодзіць яго, змаўчаць, дамовіцца - марныя. Мы мусім адважна і разам стаяць у праўдзе, адкрыта сведчыць пра дабро і зло вакол нас, заступацца за свой народ - толькі тады Беларусь адкрыецца Богу. Калі цэрквы будуць маўчаць - не спадзявайцеся на перамены і чакайце горшага.
Не бойцеся і не жахайцеся. Будзьце мужныя і цвёрдыя, кажа Біблія.
Будзем яднацца! Будзем салідарнымі!
Верым, можам, пераможам!

Віфлеем на захадзе Менску 08.01.2019


На захадзе Менску, у евангельскай царкве "Віфлеем" штовечар на свята нараджэння Хрыста ладзіцца грандыёзны праект "Дарога ў Віфлеем".
Спярша вы трапляеце на шыкоўны канцэрт, дзе даведваецеся, што знакамітая музыка з "В мире животных" - гэта іспанскі паломніцкі спеў( і яго тут жа спяваюць пад скрыпку на мове арыгінала), а затым уся заля (дзеці - матулі - таты) стварае тры хоры. Затым вы атрымліваеце асабістыя дакуманты жыхара Юдэі, выходзіце на мароз - і трапляеце на дзьве тысячы гадоў таму.
Не буду апісваць "Дарогу", бо гэта трэба бачыць.
Ты рэальна акунаесься ў дух таго часу - на холадзе, у паўзмроку, сярод вагнёў і рымскіх цэнтурыёнаў, на вуліцах Ерусаліма і Віфлеема дзве тысячы гадоў таму... Праз увесь шлях ваша сэрца пастаянна будзе задаваць пытанне: няўжо тады сапраўды было вось так?...
Прысутнасць Божая тут адчуваецца часам мацней, чым на набажэнстве.
Рай для дзяцей. Цудоўныя валанцёры. Гарачая гарбата. Файны кірмаш.
І - неверагодная ласка Божая.
РАЮ ЎСІМ! На выходных пасля 17.00 - усе ў Віфлеем!

З годам сьвіньні, таварышы 31.12.2018


Вечар 31 сьнежня 2018 года. Наведнікаў у кабаку "Бульбашхола" няма. На варце ў Курапатах - шэсьць чалавек. Як сумна сустракаць такі новы год Івану Ермакову, сталіністу з Расеі, які пераехаў жыць у Беларусь!
Іван Ермакоў садзіцца за стырно машыны, прыяжджае ў пусты рэстаран, разганяецца - і спрабуе тараніць варту на хуткасьці каля 60 кіламетраў у гадзіну. За Родіну, за Сталіна!
Варта расступаецца (бо інакш будуць трупы), але выехаць назад у Івана Ермакова не атрымліваецца. Сталінскага сокала ўсё-такі спыняе варта. Сокал у адказ звоніць у ворганы - і вось дужыя малойцы з бараўлянскай міліцыі прылятаюць на варанку, цягнуць па сьнезе ў машыну, па дарозе душаць Натальлю Ладуцьку, абяцаюць заўтра па гражданцы зьбіць Дзяніса Урбановіча - і  заадно бяруць у палон інваліда 2-й групы Валянціну Дзядок.
Усім афармляюць пратаколы за супраціў міліцыі. Іван Ермакоў выходзіць зь міліцыі з усьмешкай.
Абаронцы разам едуць назад на варту.
Беларускі народ перажыў Сталіна. І год сьвіньні перажыве.



Гаранты незалежнасці 28.12.2018


За апошнія пяць гадоў мне давялося дзясяткі разоў чуць ад сваіх сяброў, паплечнікаў, палітыкаў, дыпламатаў: акрамя Лукашэнкі, у Беларусі не засталося перашкодаў для крамлёўскага аншлюса.
Зараз гэтая хваля дасягнула піку.
Тое, што гэты рэжым сам
з дапамогай Крамля 25 гадоў расстаўляў пастку для незалежнасці, забіваў і кідаў у турмы лепшых беларусаў, нішчыў мову, культуру і парасткі грамадзянскай супольнасці, разбураў эканоміку, рабаваў народ, праядаў і раскрадаў нафтагазавую халяву - цяпер не бярэцца ў разлік.
Маўляў, Лукашэнка нарэшце "празрэў" і стаў незалежнікам. Дзяржысь, значыць, Рыгорыч, не здавай нас.
Добра. Гатовы прыняць такі паварот. Толькі пры ўмове, што "гарант" прынясе плод, варты пакаяньня:
-Выступіць са зваротам, дзе шчыра скажа: прабачце, людзі, 25 гадоў вёў вас не туды - каб усе, нарэшце, зразумелі, куды мы ідзем.
-Скасуе ўсе кабальныя дамовы з Расіяй - бо нават ягоны ўрад уголас кажа, што гэта кабала.
-Адменіць дурацкі "падатак на дармаедства", кантрактную сістэму, скарачэнні пенсійнага стажу - каб вярнуць давер беларусаў да дзяржавы. Людзі не будуць абараняць дзяржаву, якая іх душыць.
-Выпусьціць палітвязняў.
-Падыме бел-чырвона-белы сцяг.
-Адчыніць Беларускі нацыянальны універсітэт
-Перакрые каналы расійскай прапаганды і легалізуе "Белсат", "Хартыю", "Рацыю".
-Падрыхтуецца аплаціць поўны кошт за газ, альбо купляць і везьці энэрганосьбіты з іншых рынкаў.
-Запросіць беларускіх дабраахвотнікаў ва Ўкраіне ўзначаліць войска, гатовае абараняць краіну ад крымскага і данбасскага сцэнару.
-Адменіць абмежаванні для дробнага і сярэдняга бізнэсу
-І нарэшце абвесціць вольныя выбары, у якіх ня будзе прымаць удзел сам.
Вы верыце ў такія дзеянні "гаранта незалежнасці"? Нават калі Масква паставіць ультыматум і запусціць таймер?
Калі не - пара прызнаць: няма ніякіх гарантаў беларускай незалежнасці, акрамя Бога і беларускага народа. Як паказала Ўкраіна, нават "Будапешцкі мемарандум" нічога не гарантуе.
Лукашэнка можа выканаць ролю часовай заглушкі. Але вырашаць, ці быць Беларусі вольнай і незалежнай - нам. Не з яго спытаюцца потым. З нас.
Таму: трэба рыхтавацца браць адказнасць за краіну самім.

Крамлёўскі наезд 15.12.2018


Крамлёўскі "наезд" - справа сур'ёзная.
І з Пуціным, і з Лукашэнкам нам ужо даўно ўсё зразумела.
Таму зараз беларусам трэба рыхтавацца абараняць незалежнасьць краіны.
Хто ўмее - у медыя і сацсетках.
Хто можа - у культуры.
Хто верыць - у малітве.
Хто гатовы - са зброяй у руках.

13 снежня, 18.00 - "Нацыянальная ідэя" на лідэрскіх курсах 10.12.2018


У чацьвер 13 снежня на лідэрскіх курсах Паўла Севярынца - тэма "Беларуская нацыянальная ідэя":

-Псіхалогія, індывідуальная
-Псіхалогія масавая
-Псіхалогія нацыянальная
-Што такое народ
-Што такое нацыянальная ідэя
-Беларуская нацыянальная ідэя
-Тэсты і выпрабаванні

13 снежня, 18.00, Магілёўская, 2/2, прастора "Тартак". Далучайцеся - уваход вольны!


6 сьнежня - "Посьпех" і Андрусь Кім на лідэрскіх курсах 03.12.2018


У чацьвер 6 сьнежня на лідэрскіх курсах Паўла Севярынца - тэма "Посьпех":

-Што значыць посьпех ва ўмовах Беларусі?
-Крытэры посьпеху лідэра
-Як посьпех мяняе асобу?
-Праблема посьпеху для лідэра
-Пасьпяховыя беларусы
-Адмыслова запрошаная зорка - Андрусь Кім
-Тэсты і выступы

6 сьнежня запрашаем а 18.00 у прастору "Тартак" (Магілёўская, 2/2). Прыходзьце з сябрамі - уваход вольны.





29 лістапада, 18.00 - "Маё пакліканьне" на лідэрскіх курсах 28.11.2018

У чацьвер 29 лістапада на лідэрскіх курсах Паўла Севярынца - тэма "Маё пакліканьне":
-Чаму я нарадзіўся менавіта ў Беларусі?
-Беларускія таленты
-Як вызначыць уласнае пакліканьне?
-Што я магу? Хачу? Мушу?
-Пакліканьне лідэра
-Тэсты і выступы
29 лістапада запрашаем а 18.00 у прастору "Тартак" (Магілёўская, 2/2). Прыходзьце з сябрамі - уваход вольны.

22 лістапада, 18.00 - на лідэрскіх курсах тэма "Камандная праца ў Беларусі" 13.11.2018


У чацьвер 22 лістапада на лідэрскіх курсах Паўла Севярынца - тэма "Камандная праца ў Беларусі":

- што такое каманда і як гэта працуе ў Беларусі
- беларускія каманды сусьветнага ўзроўню
- лідэр каманды
- правілы каманднай працы
- тэсты і выступы

Менск, вул. Магілёўская, 2/2 (прастора "Тартак"), 22 лістапада, 18.00. Уваход вольны. Далучайцеся!



8 лістапада, 18.00 - "Тэхналогія лідэрства ў Беларусі" 31.10.2018


8 ЛІСТАПАДА, 18.00: ТЭХНАЛОГІЯ ЛІДЭРСТВА Ў БЕЛАРУСІ


На бясплатных лідэрскіх курсах у Менску ў чацьвер 8 лістапада - тэма "Тэхналогія лідэрства ў Беларусі":


- Як правільна выступаць перад людзьмі


- Вочы, рукі, голас, пастава, вопратка


- Ідэальны выступ


- Майстар-клас Зьмітра Дашкевіча


- Тэсты і выступы "Пасланне да Беларусі"


Запрашаем далучацца! 18.00, прастора "Тартак" - Магілёўская, 2/2.


Уваход вольны.


Страницы: 1 2 3 4 5 ... 17 След.
Читать другие новости

Павел Севярынец