Расейская ядзерная бомба 18.05.2019


Днямі выступаў разам з Мікалаем Статкевічам на слуханьнях па Беларусі ў літоўскім Сейме. Запрашалі, акрамя нас, яшчэ Алеся Бяляцкага і Уладзіміра Някляева - яны ня здолелі прыехаць.
Арганізавалі нашы добрыя сябры, найперш Жыгіс Павілёніс. Былі МЗС і МУС ЛІтвы, парламентары, прадстаўнікі вядучых партыяў, былы прэм'ер Андрус Кубілюс, грамадскія арганізацыі і прэса.
Казаў пра пагаршэньне сітуацыі ў Беларусі, палітвязьняў, перасьлед журналістаў і блогераў, Курапаты і новую хвалю сталінізму.
Лукашэнка ня ёсьць гарантам незалежнасьці: стасункі з Захадам ён выкарыстоўвае для шантажу Масквы і прадае незалежнасьць па кавалках дзеля ўмацаваньня свайго рэжыму.
А Астравецкая АЭС, галоўнае балючае пытаньне для Літвы - гэта расейская ядзерная бомба, падсунутая пад плот суседзяў.
Размаўлялі і пра перазахаваньне парэшткаў Кастуся Каліноўскага: быў прадстаўнік грамадскай камісіі Анатоль Міхнавец.
Сустрэча была важная: зараз у Літве мяняецца ўлада: сыходзіць прэм'ер і мяняецца прэзідэнт. Слуханьні вырашылі рабіць рэгулярна.

Хто кажа Богу пра Беларусь уначы? 04.05.2019


Пакуль я любаваўся сьценамі прагулачнага дворыка ў ІВС Мінскага раёна за Курапаты, мая Волечка правяла ў адным з менскіх касьцёлаў сустрэчу на 4-годдзе Няспыннай малітвы за Беларусь. Калі хто ня ў курсе, вось ужо чатыры гады ідзе бесперапынная кругласуткавая міжканфесійная малітоўная эстафета за Беларусь. 168 гадзінаў на тыдзень, каля 200 чалавек. Молімся там, дзе мы ёсьць, так, як умеем, па 1 гадзіне на тыдзень, да Бога - за Беларусь.
І вось падчас абтэлефаноўваньня высьветлілася, што мы маем 5 начных прабоінаў - хтосьці стаміўся, хтосьці сышоў, хтосьці памяняўся на дзень ці вечар.
Некалькі начных гадзінаў закрываюць у нас амерыканскія беларусы - ім лягчэй, бо калі ў нас ноч, у іх дзень.
Просім беларусаў па абодва бакі Атлантыкі далучыцца і стаць у праломе за Беларусь. Паверце, гэта велізарны духоўны досьвед!
Такім чынам, вольныя:
Аўторак 02.00 - 03.00
Аўторак 03.00 - 04.00
Чацьвер 02.00 - 03.00
Пятніца 02.00 - 03.00
Субота 04.00 - 05.00
Асаблівая просьба - да амерыканскіх, канадскіх, бразільскіх беларусаў!
Пішыце ў прыват ці ў каментары. Далучайцеся!

БХД: подпісы ў абарону цэркваў 01.05.2019


Беларуская Хрысціянская Дэмакратыя пачала збор подпісаў супраць абавязковых выплатаў за царкоўныя і касцёльныя мерапрыемствы, уведзеных сумнавядомай пастановай Саўміну нумар 49.
"Мы лічым, што ўвядзенне такой нормы заканадаўства як паборы з цэркваў за масавыя мерапрыемствы, прывядуць толькі да напружанасці, адмены многіх святаў і ўрачыстых працэсіяў. Некаторыя мерапрыемствы ўжо адмененыя, што выклікала негатыўны рэзананс у СМІ і мясцовых хрысціянскіх грамадах. Віна за гэта кладзецца на адпаведныя дзяржаўныя ворганы." - сцвярджаецца ў Звароце.
"Распаўсюджванне дзеянні Пастановы і артыкула 10 Закона на грамадзян Беларусі, якія арганізоўваюць некамерцыйныя масавыя мерапрыемствы, такія як хросныя хады, пілігрымкі, паломніцтвы, масавыя хрышчэнні на адкрытым паветры ды інш., мяркуем, з'яўляецца парушэннем Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь, артыкул 35 якой гарантуе нам права на свабоду сходаў, мітынгаў, вулічных шэсцяў, дэманстрацый і пікетавання, якія не парушаюць правапарадак і правы іншых грамадзян Рэспублікі Беларусь."
Падпісанты Звароту патрабуюць адмяніць дзеянне Пастановы нумар 49 - у дачыненні не толькі да цэркваў, але і да ўсіх некамерцыйных арганізацыяў.
Сябры!
Хто жадае далучыцца - пішыце ў каментах ці сацсетках, скіну бланк для вернікаў на аснове агульнай петыцыі. Хопіць маўчаць - пара дзейнічаць!

Выключэньне з ПЭНу 22.04.2019


Выйшаў з "сутак" і выпадкова даведаўся: мяне выключылі са складу Беларускага ПЭН-цэнтру.
За "нясплату ўнёскаў".
Пакуль бараўлянскія міліцыянты, значыць, за нявыплату штрафаў па Курапатах забіраюць у мяне тэлефон і гадзіньнік, а вертухаі на Акрэсьціна падчас "шмонаў" выграбаюць асадкі і белую паперу, некалькі сьветлых розумаў у Радзе ПЭНу пад шумок вырашылі сканфіскаваць сяброўскі білет.
А прымалі мяне ў 2006-ым зусім іншыя людзі. Уладзімір Някляеў, Уладзімір Арлоў, Лявон Баршчэўскі, Барыс Пятровіч, Алесь Пашкевіч прыехалі ў глухі лес, у Малое Сітна, па раздзяўбанай лесавозамі дарозе - і ня толькі прынялі ў ПЭН, але і прэмію Адамовіча за "Лісты зь лесу" прывезьлі.
Канечне ж, на цырымонію выключэньня (то бок на Раду з некалькіх чалавек) сёньняшнія адміністратары мяне не запрасілі. Можа, падумалі - ды сядзіць там недзе за нешта, няма сэнсу. Ды і аб выключэньні не паінфармавалі, пакуль сам ім не напісаў.
Насамрэч я здагадваюся, у чым справа. Паўгады таму ў адказ на патрабаваньне сплаціць унёскі я адказаў сакратарцы ПЭНу наступным лістом.
"Сябры, вітаю. Наконт сяброўскіх унёскаў: пасьля выставы камінг-аутаў у офісе ПЭНу і мерапрыемстваў, зьвязаных з прапагандай гамасэксуальнага ладу жыцьця пад эгідай арганізацыі я прынцыпова некалькі гадоў не плачу ўнёскі. Я хрысьціянін і ня бачу для сябе магчымасьці падтрымліваць, у тым ліку фінансава, такія рэчы - я адкрыта казаў пра гэта на мінулагоднім зьезьдзе. Калі зараз сітуацыя зьмянілася і падобнай рэкламы вычварэньняў Управа ПЭН ў далейшым дапускаць ня будзе - паведамце, тады можна гаварыць пра ўнёскі. Жыву я за кніжкі, паверце, вельмі сьціпла, ніякіх грантаў ня маю - і хачу быць упэўненым, што немалыя для мяне грошы, адарваныя ад бюджэту маладой сям'і, ня пойдуць на кепскую справу.
З павагай, Павел".
Прычакалі Курапатаў, Вялікадню - і, значыць, усмажылі. Што ж. Там Лукашэнка з крыжаломам ці на "Лініі Сталіна", тут ненавісьнікі хрысьціянства.
А Хрыстос усё-такі ўваскрос, сябры!

Дапамагчы Лявону Цімохіну! 28.03.2019


Вядомыя людзі просяць падтрымкі для Лявона Цімохіна:


Сябры!
У Лявона Цімохіна, гісторыка, настаўніка, паэта, колішняга дэпутата Маладзечанскага гарсавету, які разам з аднадумцамі перайменаваў вуліцы ў горадзе і дамогся ўсталяваньня ў цэнтры Маладзечна помніку ахвярам сталінскіх рэпрэсіяў - знайшлі анкалогію.
Патрэбна дарагое лекаваньне.
Калі вы вырашыце дапамагчы - найлепш пераводзіць грошы наўпрост:

Leanid Tsimokhin,
Belarusbank,
VISA 4255 2003 0444 0233
Картка да 06.2020

Вершы спадара Лявона тут:
https://lyavon.by/


Уладзімір Някляеў
Уладзімір Арлоў
Юрый Хашчавацкі
Алесь Марачкін
Уладзімір Колас


Дзень Волі. Што рабіць? 21.03.2019


Наконт сёлетняга дня Волі. Піша і пытаецца шмат сябраў. Людзі разгубленыя і расчараваныя. Што рабіць, куды ісьці? Выкажу, што думаю на гэты конт.
Адзіная праблема вакол 23-25 сакавіка сёлета - фатальны вынік нашай разьяднанасьці. Калі Масква заяўляе пра "глыбокую інтэграцыю" і рыхтуе паглынаньне - самы час выйсьці на Дзень Волі магутнай дэманстрацыяй. Разам. Адзіным фронтам. І паказаць пуціным, бабічам і лукашэнкам - МЫ, БЕЛАРУСЫ - ЗА ВОЛЮ!
У рэальнасьці пры такім раскладзе ўсім знойдзецца месца, усе выканаюць тое, што ўмеюць, як найлепей, і ўсім хопіць працы. Блогерам, партыйцам, рашучым, творчым, менчукам, гарадзенцам - усім. Калі ёсьць еднасьць і каардынацыя - усё астатняе вырашальныя пытаньні: кожны выконвае свае функцыі. Але калі Менгарвыканкаму ці Адміністрацыі Лукашэнкі давяраць больш, чым сваім калегам па дэмакратычным і беларускім руху, падаваць заяўкі навыперадкі і ўразнабой без апавяшчэньня паплечнікаў, і жадаць "пажаць лаўры паасобку" - тады, канечне, гамон. Разьвядуць ды сутыкнуць ілбамі спецыяльна абучаныя людзі. І ніякіх, паверце, лаўраў.
Посьпех БНР-100 летась быў прадвызначаны тым, што на некалькі тыдняў у Аргкамітэце зьядналіся ўсе. Каб нас раскалоць, улада пачала гандлявацца і прапанавала канцэрт. Грамадства, дзясяткі тысячаў, напоўніцу скарысталася, сотні пайшлі на затрыманьні і суткі.
Сёлета бачым тое, што бачым. Далей без еднасьці будзе толькі горш.
Што ж рабіць?
Зараз застаецца паўдзельнічаць паўсюль, дзе магчыма. 23-га на ўрачыстай імпрэзе ў "Вікторыі" (Менск) альбо на канцэрце ў Гародні ля Каложы. 24-га- у Кіеўскім скверы ці на імпрэзе КХП. 25-га - на народных гуляньнях, са сьцягамі ды фаерверкамі.
Але на наступны год катэгарычна ПАТРЭБНА АДЗІНСТВА, сябры. Без гэтага - згубім ня толькі дзень Волі, але і незалежнасьць. Сьціснуць зубы, сесьці за адзіны стол, дамовіцца, падаць адзіную заяўку - і выйсьці шчыльнымі радамі.
Жыве Беларусь!

Ігла зла і датчык незалежнасьці 11.03.2019


Піша мне сёньня адзін журналіст, і пытаецца: ну, што цяпер будзеце рабіць з Курапацкай вартай? Ці ёсьць сэнс стаяць - Лукашэнка ж сказаў, што рэстаран будзе працаваць?..

Сябры, адказваю ўсім, хто не асабліва задумваўся над пытаньнем за гэтыя дзевяць месяцаў і дванаццаць дзён.

Сапраўдныя ўладары "Бульбашхола" (а 280 дзён варты пераканалі нас, што ніякі гэта ня бізнэс - тыповая гібрыдная спецаперацыя) якраз на 30-годдзе Курапатаў уватнулі іглу ў самы балючы нервовы вузел Беларусі з адной мэтай. Паглядзець: народ хутчэй жывы - ці ўжо зусім мёртвы. Адсутнасьць рэакцыі паказала б: краіну можна браць голымі рукамі. Рэакцыя была нечакана трывалай і упартай (гэта прызнаюць і самі ворагі). Выснова: сунецеся ў Беларусь - сутыкнецеся з супрацівам, якога не чакалі.

Варта ў Курапатах - гэта чуйнік. Датчык, каб было зразумела тэхнічнай мовай.

Той, хто прыходзіць на варту ў Курапаты з бел-чырван-белым сьцягам, пасылае сігнал Лукашэнку і Крамлю: Беларусь жыве. Паверце, ворагі гэтыя колькідзясят сігналаў у тыдзень фіксуюць і адчуваюць значна ясьней, чым само соннае беларускае грамадства.

Таму варта будзе стаяць. І будзіць астатніх. З Божай дапамогай - да перамогі.

Прыходзьце і далучайцеся!


Бандыты калечаць людзей 19.02.2019


Праз два дні пасьля таго, як Дзяніса Урбановіча ў Курапатах зьбіла машына, яму стала зусім блага. Выклікалі хуткую, тыя завезьлі ў Шпіталь хуткай дапамогі.
Цяпер Дзяніс у гіпсе мінімум на 21 дзень, нават шнуркі не завяжаш. Плячо і правая рука, пытаньні па селязёнцы.
"Музыка", каторы грае ў "Бульбашхоле", нейкі Лабанок, наехаў адмыслова: машына спынілася наводдаль, і пасьля таго як Дзяніс з буклетам пачаў падыходзіць, "музыка" газануў і з усёй дураты чалавека зьбіў. Відавочцы кажуць, што Бог зьлітаваўся: пасьля такіх удараў людзі звычайна калекі.
Колькі яшчэ гіпсаў трэба, каб ЗАЧЫНІЦЬ НАРЭШЦЕ ГЭТЫ ГАНЕБНЫ КАБАК?!!! Таварышы зь міліцыі, вы там зусім сумленьне згубілі?
А тых, каму баліць, запрашаем на варту ў Курапаты. Нас не зламаць.
Верым, можам, пераможам!


Беларусы, Стоўбцы і Бог 12.02.2019


Цяжка пісаць пра Стоўбцы.
Бо калі рэжуць адзінаццацікласьніка, які размаўляе па-беларуску і носіць майку з "Пагоняй" - гэта быццам нажом па горле табе самому.
Калі забіваюць настаўніцу, якая распавядала вучням пра родную краіну і яе гісторыю - быццам ускрываюць з крывёю тваю матулю, сястру, жоначку - усіх трох настаўніцаў.
Маўчыць той, хто гэта зрабіў - за што.
Тыя, хто ляжаць у Курапатах, таксама ня ведалі - за што іх так.
Пяшчотнасьць і безабароннасьць чалавечага жыцьця перад грубым і сьляпым гвалтам заўжды агаломшвае.
Але насамрэч Стоўбцы - гэта зусім не выняткавы выпадак. Проста бліснула ярка, вось нас дрыжыкі і пранялі.
...А тысячы самагубстваў ды забойстваў штогод у Беларусі? А сотні тысячаў алкаголікаў, і месца ў першай тройцы ў сьвеце паводле спажываньня, з раптоўнымі разрывамі сэрца ды цырозамі печані ад гэтага? А дзесяткі тысячаў абортаў у год - такімі ж ножычкамі? гэтак жа халаднакроўна?...
Гэта мы, беларусы.
Зло ня дзе-небудзь там, у нейкім асобна ўзятым гандлёвым цэнтры зь бензапілой, у забытым райцэнтры, у турме. Зло ўнутры нас. Сярод народа, які так і не пакаяўся ў страшных грахах бязбожжа і камунізму, які забывае сябе, сваю мову, сваіх продкаў.
І ёсьць толькі адно Выйсьце з гэтай багны.
Ісус Хрыстос, Якога забілі гэтак жа - ні за што. Які гэтак жа сьцякаў крывёй на вачох у астатніх.
Ён, Які памёр за наш грэх і ўваскрос, ведае адказ. Толькі Ён можа прытуліць ахвяру, суцешыць сваякоў і нават прывесьці да пакаяньня забойцу.
Не сьледчыя, суседзі, аднакласьнікі, журналісты, правіцелі - толькі Ісус Хрыстос, Сын Чалавечы, адкажа на ўсе пытаньні. Сабой.




Хочаце праводзіць Еўрапейскія гульні - вызваляйце палітвязьняў! 09.02.2019


У Мінску прайшоў Форум "Свабоду палітвязням!", прысвечаны кампаніі салідарнасці з арыштаванымі апанентамі кіруючага рэжыму.

Прадстаўнікі партыяў, рухаў, праваабарончых арганізацыяў прынялі рашэнне распачаць кампанію за вызваленне беларускіх палітычных вязняў да Еўрапейскіх гульняў, прызначаных на чэрвень 2019 года.

Удзел у Форуме прынялі сустаршыня БХД Павел Севярынец, кіраўнік АГП Мікалай Казлоў, кіраўнік мінскай арганізацыі БСДПГ Аляксей Сігаеў, прадстаўнікі Маладога Фронту Піліп Шаўроў, беларускага анархісцкага руху Мікалай Дзядок, "Еўрапейскай Беларусі" Лявон Кулакоў, кіраўніца праваабарочай арганізацыі "За волю" Ганна Шапуцька, старшыня "Тайм-акт" Васіль Завадскі, актывістка Ніна Багінская ды іншыя.

"На 30 студзеня 2019 года ў Беларусі налічваецца восем палітычных вязняў, сярод якіх Міхаіл Жамчужны, Алесь Юркойць, Святаслаў Барановіч ды іншыя" - гаворыцца ў рэзалюцыі Форуму.

"Паводле палітычных крымінальных прысудаў адбываюць “хатнюю хімію” лідэры незалежнага прафсаюза РЭП Генадзь Фядыніч і Ігар Комлік. Пад крымінальным следствам рэдактар парталу “Тут.бай” Марына Золатава, актывісты анархісцкага руху Зміцер Паліенка ды Яўген Чуліцкі, а таксама грамадская актывістка Анастасія Гусева.

Пагрозы крымінальнага пераследу рэгулярна выказваюцца на адрас Змітра Паліенкі і старшыні Маладога Фронту Дзяніса Урбановіча.

Ідзе пераслед журналістаў незалежнага тэлеканала “Белсат” і радыё “Рацыя”, перакрываецца доступ да парталу “Хартыя-97”.

Тым часам рэжым праводзіць шматлікія перамовы на высокім узроўні з еўрапейскімі палітыкамі, атрымлівае запрашэнні ў еўрапейскія сталіцы, рыхтуе “Еўрапейскія гульні”.

Мы лічым ганебным становішча, калі прадстаўнікі дэмакратычных дзяржаваў ігнаруюць факт наяўнасці палітычных вязняў і рэпрэсіяў у Беларусі."

Удзельнікі Форума вылучылі наступныя патрабаванні:

Мы патрабуем вызвалення Святаслава Барановіча, Алеся Юркойця, Міхаіла Жамчужнага і іншых палітвязняў, адмены неправасуднага палітычна матываванага прысуду лідэрам незалежнага прафсаюза РЭП Генадзю Фядынічу і Ігару Комліку.

Мы патрабуем спынення крымінальнага і адміністрацыйнага пераследу актывістаў і журналістаў, адмовы ад блакавання незалежных сайтаў.

Мы патрабуем адмены “Закону аб супрацьдзеянні экстрэмізму”, які выкарыстоўваецца дзеля палітычных рэпрэсіяў супраць іншадумцаў, актывістаў і дысідэнтаў.

Мы заклікаем урады еўрапейскіх краінаў, еўрапейскіх палітыкаў і праваабаронцаў аказаць ціск на рэжым Лукашэнкі, каб вызваліць палітычных вязняў і спыніць рэпрэсіі супраць дэмакратычнага руху, прафсаюзаў ды незалежнай прэсы.

Калі да пачатку “Еўрапейскіх гульняў” палітвязні не будуць вызваленыя і не спыняцца рэпрэсіі – прадстаўнікі грамадзянскай супольнасці і сваякі палітвязняў будуць праводзіць акцыі пратэсту падчас саміх гульняў", - гаворыцца ў заяве Форума.

Роза супраць мафіі - за беларускую школу 02.02.2019


Да ўвагі журналістаў і блогераў!
Роза Стрэльчанка, незалежная дэпутатка Капліцкага сельскага савета, абраная насуперак уладзе, працягвае змагацца за беларускую школу - цяпер зь Мінадукацыі.
Каротка нагадаю: беларускую школу ў аграгарадку Каплічы тры гады таму зачынілі: у адным месцы працякае дах. Замест рамонту даху (які абышоўся б, паводле экспертаў, у 30-40 тыс. рублёў разам з дакументацыяй) мясцовыя мафіёзі з аблвыканкаму ўжо патрацілі ня менш як 110 тыс. бюджэтных рублёў на перавозку больш як сотні дзяцей у іншую школу, за дзясяткі кіламетраў. І возяць далей. А Розу Віктараўну Стрэльчанку, якая махінацыі раскрывае, перасьледуюць.
Нядаўна Стрэльчанка дамаглася прыезду ў Каплічы камісіі Мінадукацыі.
У нас маецца 1.5 гадзінны аўдыёзапіс размовы з камісіяй і дакуманты, якія пацьвярджаюць рацыю Розы Віктараўны і злачынныя дзеянні з боку чыноўнікаў Гомельскага аблвыканкаму.
Пішыце ў прыват, дарагія шукальнікі праўды.

Накіпела! 28.01.2019


Накіпела, сябры.
Зьбіраем форум "Свабоду палітвязьням!" Ідэя - ціск на рэжым перад Еўрапейскімі гульнямі. Калі Лукашэнка хоча праводзіць "Еўрапейскія гульні" і запрашаць сюды еўрапейцаў - хай вызваляе палітвязьняў. Інакш сваякі ды актывісты выйдуць на пратэсты - і пастараюцца, каб на гэтых гульнях было максімальна цікава ўсяму сьвету.
8 чалавек палітычных зараз мінімум. Восем!
Матулі палітвязьняў сыходзяць сьлязьмі - некалькіх хлопцаў там проста павольна забіваюць.
Фіялетава большасці заходніх амбасадараў, дэмакратычных палітыкаў, дзеячаў, па барабане палове журналістаў. Слухайце, сябры - а калі заўтра вы будзеце на месцы Барановіча ці Жамчужнага, хто будзе вас бараніць???
Ёш вашу дваццаць, ды прачніцеся вы нарэшце!!!
Прыходзьце ў сераду 30 студзеня з 12.00 да 15.00 на офіс БСДПГ (Кульман, 9 - 607, код В1331), паслухайце гэтыя гісторыі пра катаваньні тут і цяпер. Хоць паштоўку падпішыце, хоць тузаніце знаёмага дыпламата, адказнага чыноўніка, журналіста!
Памятайце: сёньня вы змаўчыце, а заўтра прыдуць па вашу душу, і не будзе нікога, хто б заступіўся.

Расея разваліцца, калі паспрабуе захапіць Беларусь 25.01.2019

Інтэрвію "Нашай Ніве"


Павел, мінулы год прайшоў для цябе пад знакам Курапатаў? Якія ўрокі ты вынес з гэтага супрацьстаяння?

Урок першы. Беларусы паказалі сябе ў Курапатах народам: абсалютная бальшыня не прыняла рэстарацыі ў Курапатах і зладзіла маўклівы байкот “Бульбашхолу”. Нягледзячы на вал публікацыяў (здавалася б, якая рэклама!), зніжкі, бясплатны плоў і замануху ў выглядзе папсовых “зорак” мы бачым каля кабака па некалькі наведнікаў у дзень. Пераважна гэта людзі, якія едуць сюды наўмысна, з выклікам – “рускі мір”, сталіністы, цынікі, “гаспадары жыцця”.

Урок другі. Невялікая колькасць рашуча настроеных абаронцаў прымусіла грамадства вызначыцца, а ўладу публічна заняць пазіцыю “нейтралітэту”, паставіць у мемарыяле помнік ахвярам рэпрэсіяў 1930-40 гадоў, добраўпарадкаваць дарожкі, правесці чарговыя талокі. Гэтага не было б, калі б не варта. Арганізаваныя ды ідэйныя людзі здольныя стаяць за Беларусь – і мяняюць шмат што ўжо тут і цяпер.

Урок трэці. Разам з тым, рэжым ментальна застаецца савецкім. Начальства атаясамляе сябе не з тымі, каго расстрэльвалі, а з тымі, хто страляў. Адсюль штрафы і “суткі” абаронцам, адсюль перашкоды для ўсталявання крыжоў, адсюль маўчанне пра закрытыя архівы КГБ.

Урок чацвёрты. База звестак наведнікаў, якую мы з ініцыятывы Дзяніса Івашына сталі весці пасля абвяшчэння грамадскага байкоту, дала нам зрэз людзей і установаў, гатовых уключыцца ў гібрыдную вайну супраць Беларусі. Многія не едуць у кабак, бо баяцца, што прыстойныя людзі перастануць з імі вітацца.

Урок пяты. Яднанне прадстаўнікоў з розных партыяў і рухаў, а таксама беспартыйных людзей добрай волі адбудзецца вакол кропак кіпення – такіх, як Курапаты, пратэст супраць Брэсцкага акумулятарнага, дармаедскага дэкрэту ці ўшчыльнення ў Менску.

Курапаты далі краіне новых герояў? А што рабіць з антыгероямі?

Героі Курапатаў – гэта абаронцы, якія восьмы месяц у спёку, дождж і маразы стаяць ва ўрочышчы, раздаюць буклеты, фіксуюць прынцыповых наведнікаў “расейскага міру” – і паказваюць Крамлю: калі сунецеся - тут ёсьць людзі, якія стануць на абарону краіны.

Героі – гэта Ганна Шапуцька і Зміцер Дашкевіч, Вячаслаў Сіўчык і Алесь Чахольскі, Дзяніс Урбановіч і Зміцер Казакевіч, Вольга Мікалайчык і Лявон Кулакоў, Аляксей Туровіч і Ніна Багінская, Майя Навумава і Максім Вінярскі, Валер Рабцаў і Вінцук Пятроўскі, Дзяніс Івашын і Алена Талстая, Ігар Шчэмелеў і Васіль Бань, Наталля Саматыя і Наталля Гарачка, Віталь Паўлаў і Арсень Дзядок, Юрась Палейка і Сяржук Анянкоў, Надзея Батура і Анатоль Наўмовіч, Пётр Рабушка і Базыль Гушча, Піліп Шаўроў і Наталля Іллініч, і многія, многія іншыя… Праз курапацкую абарону за сем з паловай месяцаў прайшло больш як пяцьсот чалавек – а па Беларусі колькасць гатовых абараняць незалежнасць, свае гарады і сем’і вымяраецца, упэўнены, у дзясятках тысячаў.

Што рабіць з антыгероямі? Бог ім суддзя. Людзі, якія будуюць кабак, глумяцца з памяці і запускаюць феерверкі ў месцы масавых расстрэлаў, рыюць яму ў пекла проста ў сябе пад нагамі.

Што для цябе ўвогуле такое Курапаты?

Курапаты – гэта месца, дзе кроў дзясяткаў тысячаў нявінных ахвяраў дагэтуль крычыць да неба. Станьце, заплюшчыце вочы, уявіце - і ў шуме курапацкіх хвояў вы пачуеце гул. Сённяшні рэжым не адкрывае архіваў – і мы нават ня ведаем імёнаў расстраляных камуністамі. Сотні тысячаў беларусаў дагэтуль ня ведаюць, як і дзе былі забітыя іх продкі. У духоўным плане гэта аграмадная страшная рана, і яна не загоіцца без праўды і пакаяння. У Беларусі дзясяткі і сотні такіх ранаў, але Курапаты – найбольш жахлівая.

Таму Курапаты з часоў Зянона Пазняка – месца, якое нараджае новыя і новыя хвалі беларускага руху. Так было ў 1988-89-ым са стварэннем Беларускага Народнага Фронту, так было ў 2001-2002-ых, калі маладафронтаўцы разам з “зубрамі” ды “свабодаўцамі” трымалі кругласуткавую варту, так было ўзімку 2017-га: выбухнуў пратэст у Курапатах, і рэхам адгукнуліся шматтысячныя пратэсты “недармаедаў”.

Курапацкі крыж – гэта сістэма каардынатаў беларускай нацыянальнай ідэі.

Чаму ты вырашыў прыняць удзел у праймерыз, а ў будучыні, магчыма, і ў прэзідэнцкіх выбарах?

Ведаеш, шмат ежджу па Беларусі, за апошні год больш ста дваццаці гарадоў, мястэчак і вёсак… Зараз для вялізнай колькасці беларусаў альтэрнатыва Лукашэнку – не лідэры апазіцыі, а Пуцін. Лукашэнка дастаў, вось прыдзе Расея і навядзе парадак – вось што кажуць людзі, наглядзеўшыся тэлевізара. Супярэчлівыя галасы дзясятка лідэраў раздробленай апазіцыі ўспрымаюцца як пабочны шум. Таму зараз нам, дэмакратам, трэба правесці сумленныя, свабодныя, празрыстыя і справядлівыя ўнутраныя выбары – і вызначыць адзінага лідэра, здольнага стаць голасам беларускага народа. На мой погляд, гэта можа быць і лідэр пратэстаў, і лідэр байкоту, і лідэр пераможнай кампаніі ў выпадку форс-мажору, які наспявае. Выбараў няма, фальсіфікацыі татальныя. Але ў выпадку знешняга ці ўнутранага ціску, масавых забурэнняў ці нечаканасцяў са здароўем Лукашэнкі сістэма можа даць збой – і трэба быць гатовымі вярнуць народу ўладу, на якую ўжо разінуў пашчу Крэмль.

Таму і вырашыў. Набліжаецца час вырашаць.

Беларусь гатовая да прэзідэнта-хрысціяніна? Які ўвогуле патэнцыял у палітыцы з хрысціянскім адценнем?

Беларусь большую частку сваёй гісторыі была краінай, якой кіравалі палітыкі-хрысціяне. Ізяслаў, Усяслаў, Альгерд, Вітаўт, Жыгімонт Аўгуст, Сапегі, Радзівілы, Астрожскія… Полацкае Княства – гэта вечавая хрысціянская дэмакратыя. Вялікае Княства Літоўскае ў пару свайго росквіту – шляхецкая хрысціянская дэмакратыя. Наогул, хрысціянская дэмакратыя – гэта палітычны хрыбет беларускай нацыі.

Паглядзі, камуністы кіравалі ў Беларусі 70 гадоў, забілі мільёны беларусаў і пабудавалі сотню свінакомплексаў. Праваслаўны атэіст Лукашэнка кіраваў у Беларусі 25 гадоў, кінуў за краты тысячы найлепшых людзей краіны і пабудаваў паўсотні лядовых палацаў. А хрысціянскія палітыкі кіравалі ў Беларусі шэсьцьсот гадоў, і гэта быў залаты век дзяржавы. Хрысціянскія палітыкі выйгралі ў краі першыя выбары ў расійскую Дзяржаўную думу і прадстаўлялі Беларусь у сейме Другой Рэчы Паспалітай. Калі б не войны ды саветы – у Беларусі б і зараз кіравалі хрысціянскія дэмакраты.

Бяда ў тым, што Лукашэнка ёсць адлюстраваннем настрояў вялікай часткі грамадства, змардаванага бязбожжам і камунізмам, зняверанага, ашуканага, разгубленага. Але я веру, што за два дзесяцігоддзі многія беларусы паглядзелі ў гэтае люстэрка і жахнуліся.

Ці гатовая Беларусь да прэзідэнта-хрысціяніна?... Ты яшчэ пытаешся? Ды мы займаем адно з першых месцаў у свеце – у свеце! - па ўзроўні самагубстваў, абортаў, разводаў, жанчынаў у турмах, ужыванні алкаголю… Краіна проста енчыць у забыцці. Краіна просіць надзеі! Беларусі як паветра патрэбныя людзі, якія вераць у Бога і любяць сваю радзіму. Але ня трэба чакаць героя, які прыдзе і зробіць рай на зямлі. Толькі калі мы пачнем з сябе, са сваіх сэрцаў, калі возьмемся разам – мы не дапусцім тут пекла.

А які патэнцыял у палітыкі з хрысціянскім адценнем у свеце – давайце спытаем у амерыканцаў пра Джорджа Вашынгтона ды Рональда Рэйгана ці ў немцаў пра Конрада Адэнаўэра, Гельмута Коля альбо Ангелу Меркель.

Беларусь будзе акупаваная Расіяй?

Пагроза вялікая. Але дзень, калі Масква вырашыць гвалтам ператварыць Беларусь у частку імперыі, будзе пачаткам канца імперыі. Калі Крэмль будзе ажыццяўляць захоп паводле крымскага ці данецкага сцэнару – Расія разваліцца. З часоў ВКЛ таямніца жыцця і смерці Расійскай імперыі пульсавала тут – першы з’езд РСДРП у Менску, царская стаўка ў першай сусветнай вайне ў Магілёве і Белавежская пушча ёсць паваротамі геапалітычнага ключа, закладзенага ў Беларусь.

Беларусь ахвяравала найлепшых сваіх геніяў, каб ператварыць, перамяніць, прасвяціць Расію. Сімяон Полацкі, Дастаеўскі, Высоцкі, Навадворская, Макарэвіч, Алексіевіч… Ужо пяцьсот гадоў Расія хоча паглынуць партызанскую Беларусь, а яна ўсё ўпоперак горла. Яны нас МіГамі, а мы іх кнігамі.

Мы молімся і робім, што можам, каб яны сюды не палезлі. Але трэба быць гатовымі абараняць незалежнасць - тады імперыя трэсне па швах.

Што рабіць з Лукашэнкам? Які нібыта стаў за незалежнасць, не верыць?

Ці ёсць Лукашэнка гарантам беларускай незалежнасці?

Ён ужо 25 гадоў ёсць гарантам сваёй асабістай улады. Калі б ён стаў за незалежнасць, Дзяніса Урбановіча і Волю Мікалайчык не арыштоўвалі б за акцыю памяці Міхася Жызнеўскага, а гарадзенцаў не штрафавалі б за дзень памяці Кастуся Каліноўскага. Калі б Лукашэнка стаў за незалежнасць, мы б пабачылі скасаванне антыканстытуцыйных “саюзаў”, дурацкіх дэкрэтаў, кантрактнай сістэмы і бязмежжа ў судах, вяртанне пенсійнага стажу і закрыццё шкодных вытворчасцяў: людзі не будуць абараняць дзяржаву, якая іх душыць.

Хочаш, каб беларусы цябе падтрымалі? Аддай народу нарабаванае, вярні свабоду, пакайся, выпусці палітычных вязняў і несправядліва асуджаных, падымі бел-чырвона-белы сцяг і правядзі вольныя выбары.

Калі Лукашэнка гэтага не зробіць – ён сам падпіша сабе прысуд, і гісторыя будзе да яго няўмольная.

Ты бачыш, як можна выбудоўваць адносіны з Расіяй пасля Лукашэнкі?

Так, як выбудоўвалі адносіны з Расіяй Літва, Латвія і Эстонія пасля камуністаў. Сумленна, спакойна, годна і цвёрда. Без фальшу, ліслівасці, шахер-махераў, “нафты ў абмен на пацалункі” і начных прывідаў тыпу Саюзнай дзяржавы. З пазіцый незалежнасці. З гатовасцю, калі што, даць адпор. З поўнай аплатай за газ, праз цывілізаваную мяжу – нармалёвыя дабрасуседскія стасункі. Акуратна, ветліва, але няўхільна. Думаю, нам дапамогуць у гэтым ЗША, ЕС, асабліва Літва і Вышаградскія краіны, і Україна.

Пазаблокавы статус Беларусі і агрэсія Крамля ва Ўкраіне вымагаюць ад нас пакінуць АДКБ і стаць перамоўнай пляцоўкай для Захаду і Расеі. Прынцыповы нейтралітэт, транзітнае становішча і мадэрнізацыя інфраструктуры разам з разіццём сферы ІТ зробяць нас эканамічным і лагістычным цэнтрам Усходняй Еўропы – такім, якім ёсць Бенілюкс ці Швейцарыя для Еўропы Заходняй, і ў недатыкальнасці якога зацікаўлены як Захад, так і Ўсход.

Неадназначную рэакцыю выклікала твая прапанова: запрасіць кіраваць войскам беларусаў, якія ваявалі за Украіну. Маўляў, проста ваяваць гэта адно, а кіраваць войскам – зусім іншае.

Прыгадай, што было ў 2014-ым у Крыме і на Данбасе. Колькі дыпламаваных палкоўнікаў ды генералаў здавалі захопнікам базы ды гарады, пераходзілі на бок ворага? А хто стаў за радзіму сцяной і спыніў дыверсантаў па дарозе на Кіеў? Дабраахвотніцкія батальёны.

Ці будуць абараняць Беларусь афіцэры, якіх вучылі ў расійскіх акадэміях, якія п’юць гарэлку ў намётах з верагодным супраціўнікам на сумесных вучэннях, якія зайздросцяць расійскім сілавікам і гатовыя прадацца за палучку, як сумнавядомы міліцыянт З Пружанаў?

Думаю, у сённяшнім беларускім войску ёсць прафесіяналы, гатовыя бараніць незалежнасць – але на ключавых пасадах бачу найперш людзей з характарам Касцюшкі, Хадкевіча ці Каліноўскага. Тых, у каго “Пагоня” ў сэрцы. Тых, у каго “так” значыць “так”, а “не” значыць “не”. Афіцэраў, якія прынцыпова не сталі служыць рэжыму, беларускіх дабраахвотнікаў, фігурантаў “Справы патрыётаў”.

Хто ты на сёння больш: палітык, пісьменнік, вернік? Калі б трэба было ахарактарызаваць сябе адным словам?

Вернік. Сарцавіна любой асобы – вера альбо бязвер’е. З адказу на пытанне, ці верыш, вынікаюць і наступствы, і лад жыцця. А палітык ці пісьменнік – вытворнае, пакліканне ў той ці іншы момант. Зрэшты, “Брату”, “Лісты зь лесу”, “Люблю Беларусь”, “Глыбіня”, “Беларусалім”, “Каменнае сэрца” як ні круці - і тое, і другое, і трэцяе.

Вельмі цяжка, часам да фізічнага болю, сумяшчаць веру, палітыку і творчасць. Спрабую. Але ў такіх выбітных беларусаў як Адам Станкевіч, Зянон Пазняк, Васіль Быкаў, Уладзімір Някляеў, Зміцер Дашкевіч - атрымалася.

Вялікія спрэчкі ў фэйсбуку апошні з’езд Маладога фронта. Многія пісалі, што ім балюча ад таго, у што пераўтварыўся МФ. Маўляў, Урбановіч без памылак не можа і слова напісаць? А што за спрэчка была з Іванам Шылам пра мыццё падлога. Павел, ты не мыеш падлогу?

Падлогу, канечне, я мыю, і гаворка зусім не пра гэта, вядома. Гаворка пра былога маладафронтаўца, які прайграў выбары ў Маладым Фронце ў 2013-ым, і дагэтуль крыўдуе на МФ. Івана проста шкада. Цудоўныя бацькі далі хлопцу шмат здольнасцяў, і ён падаваў вялікія надзеі, а потым вырашыў, што лепш траціць жыцьцё на алкаголь, наркату, начныя клубы, лепш сцябацца з былых сябраў і перайсці на расейскую мову. Размоў няма, такі ягоны выбар. Толькі гэта ня мой выбар і не выбар Маладога Фронту. Малады Фронт – значыць, беларуская форма і хрысціянскі змест, аптымальная формула беларускага патрыятызму. Так было і так будзе. Сённяшні кіраўнік Маладога Фронту Дзяніс Урбановіч нагадвае мне ранняга Дашкевіча (якому, памятаеш, гэтак жа закідалі недахоп адукацыі, а потым прыціхлі) – надзвычай моцны і мэтанакіраваны хлопец.

Летась у цябе з’явіўся сын Францішак. Дзіця неяк змяніла Паўла Севярынца? Што для цябе такое быць бацькам?

Бацькоўства – гэта прарыў у самаадчуванні. Толькі на нейкім месяцы жыцця свайго дзіцяці ты ўрубаешся, колькі выцерпелі і колькі зрабілі для цябе бацькі. Ты разумееш, як ахвяруецца твая жонка. Бацькоўства - гэта служэнне, не лягчэйшае за палітыку і вулічную барацьбу. Шматдзетныя бацькі для мяне – героі Беларусі. І адначасова гэта найвялікшае дабраславенне і ні з чым не параўнальная радасць.

Што сёння робіць цябе шчаслівым?

Мяне робіць шчасьлівым тое, што я нарадзіўся і жыву ў таямнічай і светлай краіне, за якую варта змагацца. Мяне робяць шчаслівымі мае цудоўныя бацькі, сёстры і сваякі. Мяне робяць шчаслівымі сябры, якіх неверагодна шмат. Мяне робіць шчасьлівым тое, што я ажаніўся з найлепшай дзяўчынай у свеце, і цяпер у мяне ідэальная жонка. Мяне робіць шчасьлівым маё пакліканьне, здзейсненыя ідэі і кнігі.

І я ведаю, што такім шчаслівым чалавека робіць толькі Бог, Які ўсё ведае і вельмі нас, беларусаў, любіць.

Страницы: 1 2 3 4 5 ... 18 След.
Читать другие новости

Павел Севярынец