Вясна ў сьнежні 23.12.2015 2









©fotatapolia, Серабранка.

Серабранскія мікалайкі 01.12.2015 4

а здавалась учора:
вось прыйшла зіма
пагасьціла ночку -
ранкам ужо няма...
‪#‎першысьнег‬

на галінах шматы
цукровае ваты
укрутцы пацяплела -
зіма адляцела
засталіся толькі
коцікі й кропелькі...

‪#‎першысьнег‬

першыя падсьнежнікі
адкапала ў сьнезе я
на саначках зкацілася
й да мамы варацілася

а першы сьнег
як першае каханьне:
прачнесься раньнем,
а наўкол - сьвятло...

нерукатворная скульптура ад жывёлін, шапкі з каторых дасюль носяць высокія кіраўнікі нашага калгасу
‪#‎першысьнег‬

дароўжка, даўроўжка
штоўж ты шыраўкаўяў
дароўжка, даўроўжка
штоўж ты шыраўкаўяўя


Радасць і раздольле
Хлопчыку малому,
I не пазайздросьціць
Ён цяпер нікому!(с)


Малыя серабранцы радуюцца першаму сьнегу.
‪#‎першысьнег‬


однажды
в прекрасную осени пору
я из дому вышла
...и сразу зашла

Першы сьнег, беспрычынная радасьць
На гарачыя вусны рабін -
пацалункі халодныя градам...
Сьмех кароткі ад гнуткіх галін...(с)

#‎першысьнег‬


ах майн лібэ аўгусьцін

ю'ра ін а'мі наў
ах майн лібэ аўгусьцін
стэнд ап эн' файт

ніколі не здавайся!

‪#‎першысьнег‬

Вяртаючыся да Лошыцкага Яра 09.11.2015 3

прысьвячаецца Дзядам

Лошыцкі яр (іншая назва - Чорны яр) – сёньня ўрочышча ў паўднёвай частцы Менска, побач з мікрараёнам Лошыца. Гэта адно зь 15 вядомых месцаў горада, дзе ў часы камуністычных рэпрэысяў карнікі савецкіх ЧК-ГПУ-МГБ-НКВД зьнішчалі грамадзянскае насельніцтва Савецкай Беларусі, замежных грамадзянаў ці ваеннапалонных.

Кіраўнік МВД РБ Шуневіч прымае парад у форме камісара НКВД, 2015. Фота БЕЛТА.
Пераемнік: кіраўнік МВД РБ Шуневіч прымае парад у форме камісара НКВД, 2015. Фота БЕЛТА.

У пачатку ХХ стагодзьдзя на беразе ракі Лоша (цяперашняя назва -Лошыца) створаны быў кар'ер, дзе бралі гліну для будаўніцтва печаў. Кар'ер зачынілі: ці то гліна скончылася, ці то па іншай невядомай нам прычыне. Зямля, пазбаўленая дзёрану, хутка размылася вадой, утварыўся яр. Берагі ягоныя ўкрыліся густымі  зарасьнікамі чаромхі і асіны. На пачатку 30-х гадоў яр абгарадзілі калючым дротам. Амаль кожную ноч сюды зь Менска прыязджала машына, званая ў народзе «чорны крумкач», і, прастаяўшы нейкі час з уключаным рухавіком, зьяжджала назад, у горад. І ўсё. Толькі марознымі, зімовымі начамі ў бліжэйшай вёсцы чуваць былі гукі стрэлаў і стогны людзей, не забітых першымі кулямі, ды аднойчы сабакі прыцягнулі на дарогу чалавечую руку. /Я. Церахаў/

Раней тут былі клюмбы, а зараз дарога. Тое, што тут не прыбіраюць ані дарожнікі, ані зеленхозы, ані кааператары, асабліва добра відаць ўвосені. 2013. Фота Музэю.
Раней тут былі клюмбы, а зараз дарога. Тое, што тут не прыбіраюць ані дарожнікі, ані зеленхозы, ані кааператары, асабліва добра відаць ўвосені. 2013. Фота Музэю.

Лошыцкі Яр атрымаў вядомасьць у канцы 80-х як месца масавых расстрэлаў грамадзянскага насельніцтва савецкімі карнымі ворганамі ў 1937-1941. Лічыцца, што менавіта тут знаходзілася так званая Белая дача - месца разьмяшчэньня спэцкаманды карнікаў, куды дастаўлялі арыштаваных ахвяраў. Тут жа іх расстрэльвалі. Паводле ацэнак беларускага гісторыка Зянона Пазняка, у Лошыцкім Яры знаходзяцца парэшткі да 10 тысяч рэпрэсаваных.

Спэцаб'ект атрымаў сваю назву ад «белага дома» Лошыцкай сядзібы, якую савецкія карныя ворганы апанавалі ўжо на пачатку 20-х. Напрыклад, пад шыльдай сельгасінстытута ў былым доме млынара імі была зарганізаваная школа па падрыхтоўцы «народных мсьціўцаў», тэрарыстаў і дыверсантаў, якія закідаліся на тэрыторыю Польшчы, а пазьней - «школа КПЗБ», неабходнасьць у якой адпала толькі на пачатку Другой Сусьветнай вайны, разьвязанай СССР і Нямеччынай ў верасьні 1939.

Крыж пакутнікаў. 2008. Фота Музэю.
Крыж пакутнікаў. 2008. Фота Музэю.
А.Чахольскі:
- Чыкісты займаліся ў Польшчы агрэсыўнай прапагандай і тэрорам, агітавалі бяднейшых беларусаў за Саветы, за камунізм, за сьветлую будучыню. Тых, што верылі ў казку, выдурвалі за мяжу, а потым зьнішчалі, каб ніхто ня мог распавесьці пра рэаліі. Перабегалі бедакі шукаць сьветлы рай, а тут адразу траплялі у чыкісцкія кіпцюры. Далей куля ў патыліцу - і пакацілася душа ў рай, а цела – у яр. А пазьней, калі ўжо была захопленая Заходняя Беларусь, пачалася новая хваля масавых растрэлаў.
- Некаторыя дасьледчыкі сьцьвяржаюць, што ёсьць сьведчаньні, нібы сюды прывозілі й забітых.
А.Чахольскі:
- Адразу трэба ўдакладняць, у якія часы, бо хваляў рэпрэсыяў было шмат. Маглі падкідаць, натуральна, але звычайна дзялянкі ў кожнай каманды былі свае.
- А ці маглі былі там растрэленыя польскія афіцэры, альбо польская вэрсыя, што яны былі растрэленыя ў «амэрыканцы», больш слушная?
А.Чахольскі:
- Мы можам пакуль казаць толькі, што гэта былі грамадзяне Польшчы.
Ю.Навіцкі: .
- Могуць быць схаваныя, натуральна, і ў Чорным Яры – паспрабуй цяпер вынайдзі сярод парэштак іншых тысячаў забітых, перамеленых савецкімі  бульдозэрамі. Лягічна было-б растрэльваць іх разам зь іншымі заходнікамі. Але тое, што кіраўнік дзяржавы спрачаецца з дакумэнтамі карных ворганаў тых часоў, якія сьведчаць аб існаваньні беларускага "катыньскага" сьпісу, кажа аб ягонай упэўненасьці ў тым, што месца пахаваньня гэтых 3870 "палякаў" мы ніколі пры ягоным жыцьці ня знойдзем. То бок ніякіх шанцаў. Гэта значыць, што парэшткі польскіх афіцэраў могуць знаходзіцца альбо пад трасьцянецкай свалкай, альбо ў месцы, пакуль невядомым дасьледчыкам. Без дакумэнтаў і эксгумацыяў  на гэтае пытаньне адказаць немагчыма.


Відэё. Уладзімер Юха: Помнікі ў гародзе. 2015. Відэё Музэю.

Пасля таго як мы правялі раскопкі ў Курапатах, мы сабраліся правесці раскопкі і ў Лошыцкім Яры. Даведаўшыся аб гэтым, тагачасная камуністычная ўлада прыняла рашэнне засыпаць Лошыцкі Яр, пабудаваць на гэтым месцы гаражы і заасфальтаваць тэрыторыю. /З. Пазьняк/

Бульдозэрны адвал на беразе Лошы-Лошыцы. 2007. Фота Музэю.
Бульдозэрны адвал на беразе Лошы-Лошыцы. 2007. Фота Музэю.

З мэтай утойваньня сьлядоў савецкіх рэпрэсыяў Лошыцкі Яр ў 1988–ым быў часткова засыпаны, а на яго месцы быў збудаваны гаражны кааператыў. У 1995-ым намаганьнямі грамадскасьці ў Лошыцкім Яры усталяваны Крыж пакутнікам з тэкстам на перакладзіне: «Ахвярам бальшавіцкага тэрору». З таго часу штогод праводзяцца «лошыцкія Дзяды» - мэмарыяльнае шэсьце да Крыжа і мітынг-рэквіем.

Крыж пакутнікаў быў усталяваны й каля самога «белага дома», аднак пазьней быў зламаны «невядомымі вандаламі». Прыблізна ў той-жа час быў зламаны й Крыж у Чорным Яру. Летась уладамі ставілася пытаньне, каб яго прыбраць, але пакуль ён застаецца на месцы.

Урочышча Лошыцкі Яр, выгляд са спадарожніка, 2015. Фота Музэю.
Урочышча Лошыцкі Яр, выгляд са спадарожніка, 2015. Фота Музэю.

Дарэчы, у 2009-ым гарадскія ўлады Мінска планавалі цалкам засыпаць Лошыцкі Яр і правесьці празь яго аўтадарогу, але гэтыя намеры выклікалі супраціў з боку грамадскасьці і не былі рэалізаваныя.

Аднак у плянах на бліжэйшую будучыню згаданая тэрыторыя значыцца «как резерв под строительство многоуровневых парковок».  

Так прыбіралі Чорны Яр, калі яшчэ веласіпедзісты не пісалі пра яго на сайтах. 2009. Фота Музэю.
Так прыбіралі Чорны Яр, калі яшчэ веласіпедзісты не пісалі пра яго на сайтах. 2009. Фота Музэю.

І апошняе. Зьбіраючы матэрыялы пра Яр, мы натыкнуліся на артыкул аднаго зь лидеров движения велосипедистов Минска, які апісвае мэмарыял як сьметніцу, якую можна было-б прыбраць сілай пары чалавек за пару гадзін. Насамрэч, пара (ці нават адзін) маладзёнаў са шматлікіх веларухаў здолела-б лёгка, спрытна і нават неаднойчы за год зрабіць тое, то робяць 4-5 сталых людзей за колькі гадзін. Толькі чамусьці ня робяць. Бо пісаць – не мяшкі са сьмецьцем варочаць. Гэта вам не пакатушкі.

Адзін са шматлікіх абразоў, прысьвечаных Дню ўсіх сьвятых.
Адзін са шматлікіх абразоў, прысьвечаных Дню ўсіх сьвятых.

© Muzej Тatalitaryzmu j Salidarnaśсi  

ПАЧЫТАЦЬ

Вяртаньне касінераў (фота, відэё) 01.11.2015 3

У памяць паўстаньня 1863-1864 сотня актывістаў прайшла па Гарадзеншчыне са сьцягамі.

ленін
1. Каля помніка кіраўніку паўстаньня Кастусю Каліноўскаму. Сьвіслач.
2. Маладая зьмена. Якушоўка.
3. "Куда вы?" Пры зьяўленьні калёны нашчадкаў касінераў звыродлівы сьвіслацкі Ленін, кажуць, "начинает какать кирпичями".


На Гарадзеншчыне адбыўся агульнабеларускі фэст "Дзень памяці паўстанцаў 1863 года".

Акцыя памяці паўстанцаў Каліноўскага адбываецца штогод 31 кастрычніка. Мерапрыемства таксама прымеркаванае да дня нараджэньня Віктара Каліноўскага — ідэёляга вызвольнага паўстаньня 1863-1864, які не дажыў да яго. У Сьвіслачы і Якушоўцы, дзе было радавое гняздо Каліноўскіх, грамадскія актывісты Гарадзеншчыны зладзілі мерапрыемства ўжо 21 раз.

сустрэча гасьцёў)
4-6. Богатыри не вы, товарищи! Не сегодня!

Сёлета арганізатарамі выступілі Партыя БНФ і сьвіслацкія актывісты Партыі «Беларуская сацыял-дэмакратычная Грамада». Само мерапрыемства прайшло пад пільным наглядам супрацоўнікаў дзяржбясьпекі, міліцыі й іншых службаў. Фактычна праводзіць фэст яны не заміналі, але ўвесь час здымалі ўсё на свае камэры.

Яшчэ да прыезду большай часткі менскіх актывістаў прайшла акцыя ўскладаньня кветак да магілы Віктара Каліноўскага, ідэёлагічнага правобраза пачатку паўстаньня 1863 года, і ля магілы мясцовага актывіста Віктара Дзясяціка, намаганьнямі якога 20 гадоў ладзіўся гэты фэстываль.

фэст
7. Каля Сьвіслацкай гімназіі.
8. Гарадзенскія знакамітасьці. Партызанская пушча.
9. Выступ лідэра Руху Салідарнасьці "Разам" Вячаслава Сіўчыка.

Пазьней група ўдзельнікаў шэсьця са сьцягамі выступіла перад помнікам Кастусю Каліноўскаму й Рамуальду Траўгуту, апошняму з кіраўнікоў паўстаньня.  Помнікі Каліноўскаму і Траўгуту ў Сьвіслачы таксама наведаў Зьбігнеў Прухняк, які выконвае абавязкі генэральнага консула Рэспублікі Польшча ў Горадні.

Затым удзельнікі фэсту накіраваліся ў вёску Якушоўка, дзе некалі археолягам прафэсарам Ткачовым былі знойдзеныя падмуркі дома Каліноўскіх. У Якушоўцы, родавай сядзібе Каліноўскіх, ля памятнага крыжа таксама выступалі палітыкі й грамадскія дзеячы Павал Севярынец, Рыгор Кастусёў, Вячаслаў Сіўчык, Уладзімір Хільмановіч, Аляксей  Янукевіч.

радыё рацыя
10. Сьвіслач. Каля помніка Рамуальду Траўгуту.
11. Рэкляма, пліііз :) Дарэчы, удзельнікі фэста ў якасьці сувэніраў атрымалі яшчэ й па бел-чырвона-белай стужцы.
12. Беларусь наша! Ад захаду да ўсходу.

На фэст прыехалі грамадскія актывісты зь Менску, Горадні, Берасьця, Мастоўскага, Слонімскага, Ваўкавыскага, Дзятлаўскага, Лідскага, Кобрыньскага раёнаў, Магіляўшчыны.

Пасля гэтага пачалася нефармальная частка фэсту  з удзелам бардаў. Пасля Якушоўкі ўдзельнікі фэсту накіраваліся ў пушчу, дзе адбыўся сяброўскі пачастунак і канцэрт. Са сваймі песьнямі выступілі Сяргей Чарняк зь Ліды, Зьміцер Захарэвіч  зь Менску і Алесь Дзянісаў з Горадні.

Фэст прайшоў пры рэкламнай падтрымцы Беларускага Радыё Рацыя. Культурная праграма прайшла пры падтрымцы Асамблеі няўрадавых арганізацыяў Беларусі.


Іnsurgenty 1990s / Інсургенты 90-х




Загінулым паўстанцам / Dedicated to the heroic rebels




Вяртаецца час касінераў / А couple of kasyniers returned



© Muzej Тatalitaryzmu j Salidarnaśсi

Ну, і бонуснае фота ад РР


Народны дзень памяці ахвяраў сталінскага генацыду 30.10.2015 3

29 кастрычніка 2015 г. у краіне ў розных фарматах на ініцыятыву Руху Салідарнасьці "Разам" быў адзначаныі нацыянальны Дзень памяці ахвяраў палітычных рэпрэсіяў, які ахапіў сёлета больш за тузін гарадоў Беларусі: Баранавічы, Барысаў, Віцебск, Вялейка, Гарадок, Гародня, Гомель, Койданава (Дзяржынск), Магілёў, Маладзечна і Сьветлагорск.

У Менску актывісты Руху Салідарнасьці "Разам" наведалі восем месцаў масавых растрэлаў і пахаваньняў: "амэрыканку", Кальварыю, Цівалі, Лошыцкі Яр, Вайсковыя могілкі, Благоўшчыну (Трасьцянец), Ваньковіцкі лес (цяпер - парк Чалюскінцаў), Курапаты.

Былі прыбіраныя магілы, на якія пасьля ўскладалі вянкі й кветкі, запалілі зьнічы памяці, гучалі песьні й вершы Зьмітра Захарэвіча, расповеды й прамовы, малітвы й воклічы "Жыве Беларусь!". Выступілі старшыня Руху Салідарнасьці "Разам" Вячаслаў Сіўчык, вядомыя дзеячы беларускай культуры кінарэжысэр Уладзімір Халіп, паэты Сяргей Законьнікаў і Міхась Скобла, грамадзкія деячы Алесь Макаеў, Вацлаў Нямковіч і іншыя. Каля магілы Янкі Купалы выступіў лідэр апазыцыі Мікалай Статкевіч.

У Менску не абыйшлося без затрыманьняў. У раёне Курапатаў былі затрыманыя пяць машынаў, на якіх актывісты Руху Салідарнасьці "Разам" накіроўваліся на акцыю "Ланцуг памяці" каля будынка КГБ. Таксама супрацоўнікі спэцслужбаў перашкаджалі актывістам Руху Салідарнасьці "Разам", што далучыліся да вышэй згаданай акцыі ў цэнтры сталіцы.  

У Кіеве актывісты Руху запалілі зьнічы ў памяць беларусаў, загіблых ад рук таталітарных рэжымаў на месцы гераічнай гібелі Міхася Жызьнеўскага. Таксама былі зачытаныя прозьвішчы людзей, страчаных у гэты дзень у 1937-ым і верш Анатоля Сыса "Адпусьціце мяне, Курапаты!"


У Варшаве актывісты Руху Салідарнасьці "Разам" прынялі ўдзел у акцыі "Вяртаньне імёнаў", на якой былі зачытаныя імёны расстраляных сталінскімі катамі. Сёлета мерапрыемствы завяршыліся вечарынай на сядзібе ПБНФ у патрымку вядомага беларускага дысыдэнта Сяргея Ханжанкова, які за сваю антыкамуністычную дзейнасьць адседзеў  у савецкіх лягерох з 1963 па 1973 і які на сёнешні дзень цяжка хварэе.

Усе вышэйзгаданыя акцыі сталі вельмі важным крокам дзеля таго, каб ў будучыні ў афіцыйным календары Рэспублікі Беларусь узьнікла новая дата: 29 кастрычніка - Дзень памяці ахвяраў ахвяраў палітычных рэпрэсіяў.


© Muzej Тatalitaryzmu j Salidarnaśсi  


no depression, альбо Кастрычнік на Партызане 26.10.2015 3

Бабіна лета
1. Бабіна лета.
2. Вечнасьць ў задуменнасьці.
3. павуцінка восені

лета тчэ на разьвітаньне
тонкі ды празрысты вэлюм
хоць пакуль яшчэ ня плача
вочы ўжо на мокрым мейсцы

Сьвіслацкія плаўні
4-5. Сьвіслацкія плаўні.
6. заблукала соца ў восеньскім чароце...

Восень патрыярха
7. Восень патрыярха.

Першыя замаразкі
8-10. Першыя замаразкі.
8. апошняя Вяргінька, толькі расцьвіла...
9. прынцэса на гарошынцы, альбо
Хутка зіма, трэба шукаць сабе чалавека :)

Дыван
11. з рубрыкі "раптоўна", альбо Лабірынты розуму :)
12. восень дываном пакрыла
каляровым серабранку
потым чыстай белай коўдрай
зьдзівіць лістападным ранкам
13. першы сітнічак


Байкот-2015
14-16. Байкот-2015.
14. Фанат.
15. Салідарнасьць.
16. Джокер.

Залацянка
17-18. Была Серабранка - стала Залацянка :)

Туманы й смог
19-20. Туманы.
21. Смог.

Дворнікі
22-24. Толькі дворнікоў сюды не пускайце :)

Люстэрка
25-26. Люстэрка, што згубіла Восень :)

Краса
27-30. Нясумная восень.

Аткрітка
31. Аткрітка.

Усе матэрыялы аўторскія ©fotatapolia

У Беларусі ўшануюць памяць ахвяраў рэпрэсыяў 26.10.2015 5

Рух Салідарнасьці "Разам" рыхтуецца ўшанаваць памяць ахвяраў палітычных рэпрэсыяў.

амэрыканка
1. Знакаміты двор турмы КГБ.

Дзень памяці ахвяраў палітычных рэпрэсыяў 29 кастрычніка будзе адзначацца ў дзявяты раз (дарэчы, некаторыя людзі ўжо колькі гадоў прыходзяць ва ўрочышча Курапаты 29-га дня кожнага месяца). Менавіта ў ноч на 29 кастрычніка 1937-га ў менскай унутранай турме НКВД (цяпер - КГБ), больш вядомай, як “амерыканка”, адбылася масавае забойства эліты Беларусі функцыянэрамі НКВД. Там былі растрэленыя больш за сто вядомых беларускіх паэтаў, пісьменьнікаў, журналістаў, навукоўцаў, настаўнікаў, медыкаў. Кандыдат гістарычных навук Ігар Кузняцоў, дасьледчык сталінскіх рэпрэсыяў,  назваў гэтую крывавую дату “ноччу даўгіх нажоў для Беларусі".

Месцы масавых расстрэлаў і пахаваньняў у Беларусі (1918 — 1940-х).Курапаты
2. Месцы масавых расстрэлаў і пахаваньняў у Беларусі (1918 — 1940-х).

У 2007-ым 29 дзень кастрычніка быў вызначаны Днём ушанаваньня памяці ахвяраў палітычных рэпрэсыяў. Як зазначае старшыня Руху Салідарнасьці "Разам" Вячаслаў Сіўчык, гэтая акцыя адбываецца не толькі ў Менску, але і ў іншых гарадах. Натуральна, у гэты дзень яна проводзіцца і ў Курапатах. Паводле гісторыкаў, колькасьць ахвяраў, пахаваных ва ўрочышчы, можа сягаць 220-300 тысячаў чалавек.

Памінальныя мерапрыемствы ва ўрочышчы Курапаты пачнуцца а 17 гадзіне паводле беларускага часу, сбор з боку сумнавядомага "Бульбаш-хола".

Месцы масавых расстрэлаў і пахаваньняў у Менску (1918 — 1940-х).
4. Месцы масавых расстрэлаў і пахаваньняў у Менску (1918 — 1940-х).

Аднак у гэты дзень прадстаўнікі Руху Салідарнасьці "Разам" па традыцыі аб'яжджаюць і іншыя месцы масавых расстрэлаў мірнага насельніцтва службамі савецкага таталітарнага рэжыму, альбо, як іх называюць больш дакладна, сталінскімі карнікамі.

Вячаслаў Сіўчык

Вячаслаў Сіўчык: - Мы, як заўжды, наведаем Лошыцкі Яр, Вайсковыя могілкі, Ваньковіцкі лес (цяпер - парк Чалюскінцаў), Кальварыю, Цівалі, Благоўшчыну-Трасьцянец. Там запальваюцца лампадкі-зьнічкі, ускладаюцца кветкі, распавядаецца пра гэтыя страшныя мясьціны, дзе вынішчалі беларусаў у ХХ стагодзьдзі. Як і заўжды, будуць гісторыкі й іншыя знакамітыя людзі. Неаднаразова мэмарыяльныя акцыі ў гэты дзень суправаджаў грунтоўнымі расповедамі Ігар Кузняцоў. Гэтым разам пісьменьніца, незалежны гісторык і дасьледчыца, к.г.н. Ніна Стужынская распавядзе пра новыя адкрытыя факты ў справе па чыгуначнай станцыі Менск-Таварная*.

Сёлета зноў распачнем з Кальварыйскіх могілак, куды ў даваенныя часы энкавэдысты прывозілі забітых людзей і закопвалі наўпрост у існуючыя магілы ці паміж імі. Сбор аб 11-ай.

Лошыцкі Яр

Лошыцкі Яр
6-10. Мерапрыемствы па падрыхтоўцы да Дня памяці ахвяраў палітычных рэпрэсыяў, якія ў розныя гады праводзілі сябры Руху Салідарнасьці "Разам" у Лошыцкім Яры.

*Паводле гісторыкаў, усяго па Менску вядомыя каля пятнаццаці мясьцінаў, дзе бальшавіцкія каты масава зьнішчалі людзей. Але, на жаль, толькі ў трох зь іх – у Лошыцы, парку Чалюскінцаў і ў Курапатах – ёсьць крыжы, ёсьць знакі ўшанаваньня памяці гэтых людзей.

Музэй Таталітарызму й Салідарнасьці

Маленькая Плошча, альбо "Не - расейскім базам у Беларусі!" 05.10.2015 10

фотарэпортаж

Багінская

1. 4-га кастрычніка адбылося тое, чаго, пэўна, нхто не чакаў: на раптоўную "недазволеную" акцыю пратэсту ў цэнтры Менска выйшла столькі-ж людзей, колькі пару-тройку разоў на год выходзіць на традыцыйныя й дазволеныя. Колькасьць удзельнікоў ацэненая экспэртамі - ад 400 да 700 чалавек.
2. Легендарная сьцяговая Адраджэньня - Ніна Багінская, побач з сымболем самакіраваньня Менска.


ратуша
3-5. Гэты цуд адбыўся, дзякуючы лідэром апазыцыі, якія ўзялі на сябе адказнасьць за арганізацыю мітынга пратэсту супроць пляноў разьмяшчэньня ў Беларусі расейскай вайсковай базы.

міліцыя
6-8. Адпачатку акцыі міліцыянты спрабавалі сарваць яе, адмыслова займаючы арганізатароў складаньнем пратаколу, аднак на месца аднаго выступоўцы выходзілі новыя. Народ ужо прызвычаіўся і да прысутнасьці міліцыянтоў і "ціхароў" у натоўпе.

9. Міліцыянтоў праводзілі воклічамі: "Ганьба!"

Топ-10 крэатыўных лёзунгоў і плякатоў акцыі:

топ
10.  Блёгер Юрась Навіцкі з плякатом: "Расейцы, дадому!", які ня здолелі прачытаць з паўтузіна ягоных калег па цэху - журналістоў.
11. Плякат пра пуцінскі "падарунок".
12. Жэня Батура троліць Пуціна сваёй знакамітай цішоткай.

топ
13. Грамадскі актывісты Лёня Кулакоў прыйшоў са сваім плякатом.
14-15. Выяўленчыя і тэкставыя плякаты іншых удзельнікоў.

топ
16-19. Яшчэ чатыры плякаты, сярод якіх карціна знакамітага беларускага мастака "Дзюдаіст", з Пуціным з бомбай і Лукашэнкам з букетам і Колям.

разом
20. Гэта проста сьвята нейкае) Столькі прыемных, знаёмых твараў і радасных усьмішак я ўжо даўно не бачыла. Здавалася, усе вядомыя палітыкі.й актывістыя сабраліся на нейкую ўрачыстую сустрэчу. Не было шчасьця, дык няшчасьце дапамагло)

надвор'е
21-23. А яшчэ падзея нагадвала мінулыя Плошчы. Толькі, у адрозьненьне ад ранейшых, на гэтую прыйшлі самыя сьмелыя. І надвор'е было лепей. Ну, і канец быў счасьлівейшы)

малітва
24-25. Пасьля мітынгу й фотасэсыяў зь лідэрамі (на фота - з Паўлам Севярынцам і Вячаславам Сіўчыком) большасьць удзельнікоў акцыі пайшла на традыцыйную штодзённую (а не на выбары дзеля прамоў) малітву за Беларусь. А папярэдне дамовіліся сустрэцца яшчэ й 10-га кастрычніка. Будзе весела ;)

фотавідэёматэрыялы ўласныя
©tapoliaTV

И снова здравствуй, красный человек! 01.10.2015 25

Эпоха красного человека на постсоветском пространстве закончится тогда, когда красные люди уйдут из власти и заберут с собой красные телевизоры (с)navicki

Могилев
1-4. Могилев-на-Днепре, Беларусь,  железнодорожная станция, где нас содержали в разных помещениях вокзального отделения милиции. Реклама "гостиницы "Губернская" на улице Ленинской". Билборд с лентой-символом российских оккупантов Донбасса и Крыма. Недопитое чернило "Звёздная площадь" на газоне привокзальной площади.
Фото мои.

Чтобы убедиться в этом, нет необходимости изучать пресс-релизы НИСЭПИ о сентябрьском опросе беларусов, достаточно послушать из окна, о чем толкуют соседи разных возрастов на лавочке, постоять на остановке, в очередях в магазине, банке или поликлинике, или проехаться на общественном транспорте. Последнее и попытались сделать два журналиста Серебрянки, отправившись на неделе по делам и редакционному заданию в Могилёв-на-Днепре на дизель-поезде. В результате и задание было не выполнено, и на обратный поезд опоздали, пришлось заночевать. В прочем, всё по порядку.

русский мир
5-6. Несмотря на экономический кризис, Россия не экономит на агрессивной пропаганде, транслирующейся на Беларусь, а власти Беларуси, в отличие от соседей, даже не делают попыток ей противостоять. В результате оккупацию Крыма, по последней оценке "Беларуской аналитической мастерской", например, одобряют 70,3% опрошенных в Беларуси.
Плакат "русского мира" и фото - иллюстрационные.

...Если честно, мне нравится путешествовать осенью в беларуских дизелях и электричках. Поезд катит не спеша, стучат колёса, в окна врываются концентрированные запахи лесов и болот, мелькают разноцветные, от светло-зелёного до тёмно-коричневого, деревья, станции и полустанки, поля и рощи, деревни, отдельные домики и старые советские памятники. Люди входят и выходят, то густо, то пусто, то шумно-суетно, то тихо-задумчиво. Тогда редкие пассажиры подсаживаются поближе и заводят разговоры о природе, о погоде, об урожае, о грибах-ягодах. Когда темы прекрасного исчерпываются, начинаются бытовые: кто женился, кто развёлся, кто болел, кто умер - постепенно переходя на экономику-политику. И вот тут-то и начинают возникать жаркие дискуссии, с какого года крымняш* и дамбасняш*; кто лучше, Путин или Лукашенко; на рубли ли переходить или на юани, потому что злобные амирикосы опять подняли нам свой противный доллар; и кто больше нагадил нам, русским, и всему миру, Европа или Америка :)

7. Песенку  ватника исполняет Лявон Вольски.
Видео моё.


Обычно я из таких разговоров выхожу - нет смысла спорить с зомбированными российско-тутэйшым телеящиком, но в этот раз раз уж очень задело, когда пошла откровенно сепаратистско-антигосударственная агитация про то, что с Россией нам было бы лучше, Советский Союз это было класс, с древних времен мы с россиянами жили вместе и в мире, а Беларуси как государства вообще никогда не существовало - тут даже я не выдержала. За подобное в России уже кто-нибудь загремел бы лет на восемь за экстремизм и др, и тп, и тд. Особенно задело высказывание бывшего советского офицера, что беларуская мова - это "смесь бульдога с носорогом" :) Впрочем, развернуться дискуссии не дала вовремя появившаяся железнодорожная контролёрша, надумавшаяся в который уже раз проверить наши билеты с целью выяснить станцию назначения. Мой коллега и попутчик Навицки от греха даже пересел спорить об истории ВКЛ на другое сиденье, но было уже поздно - кто-то из свидетелей (как потом оказалось, женщина 1945 года рождения) уже добежал до кнопки экстренного вызова милиции с криком: "Милицию в первый вагон - здесь антисоветская агитация!"

дизель
8. Вид из окна беларуского дизеля.
9. Набитый вагончик. Отмечу сразу: женщины в очках к происходившему отношения не имели :)
10-11. Герои моего повествования.
Фото мои.

В-общем, взяли нас чэсныя железнодорожные милиционеры под белы ручки и повели в отделение местной железнодорожной милиции. И слава Богу, что только на могилевской станции, а не по дороге высадили, иначе задержание продлилось бы до вечернего дизеля. Всё это время все сотрудники отделения безуспешно пытались что-нибудь отобрать, выяснить, допросить, обыскать, проводя попутно разъяснительные и душеспасительные беседы, которые, впрочем, оказались малоубедительными, поскольку никакой вины за нами не было, а совсем наоборот. Некоторые из них казались даже очень знакомыми, особенно тот прапор, что как-то задерживал меня, незаконно отобрав 70 экземпляров "Народной Воли" с жалобой Лукашенко ветеранам, что его отец "тоже в войну погиб".

В-общем, держали нас до тех пор, пока все потерпевшие ушами от наших очень даже цензурных слов не дали на нас соответствующие показания. А вот четырёх свидетелей (хотя сочувствующих было и больше) с нашей стороны, разумеется, опрашивать никто и не собирался. Зато нам был поставлен ультиматум: будете писать заявления о сепаратизме - будете сданы в ЧК. Фамилии сердобольных милиционеров мы записали, так, на всякий случай, пригодится, если защищаемые ими сепаратисты начнут дороги перегораживать с плакатами "Путин, приди! Путин, помоги!" или они сами Могилёвскую Народную Республику начнут организовывать. В-общем, как у нас в Могилеве говорят, весело было, як батьку хавали. При такой-то насквозь пророссийской власти, объёме московской церкви, ваты и засланных казачков конец красного человека придёт, ой, как нескоро. Тем более, что у красного человека много защитников - зелёных человечков. И количество их в Беларуси продолжает расти.

поссийские бызы
12. Мой плакат в тему.

Рух Салідарнасьці "Разам" наведаў "Чырвоныя казармы" 18.09.2015 3

адмінбудынак канцлягеру
1. Былы адміністрацыйны будынак польскага, савецкага і нямецкага канцлягероў. Бяроза-Картузская. На пярэднім пляне - помнік ахвярам. Архіўнае фота, 2004.

17 верасьня, у дзень, калі СССР уступіў у Другую Сусьветную вайну, Рух Салідарнасьці "Разам" правёў традыцыйную акцыю па ўшанаваньні памяці ахвяр рэпрэсыяў таталітарных рэжымаў. Нягледзечы на выхад са строю адной з аўтамашын, яна (акцыя) прайшла ўдала, ператварыўшыся ў цэлую гістарычную вандроўку па трох абласьцях краіны.

экскурсыя
2. Будынак, у якім у часы міжваеннай Рэчы Паспалітай ІІ знаходзіўся санацыйны лягер (польскі лягер ізаляцыі), а пасьля - пасьлядоўна - савецкі й нямецкі канцлягеры. Бяроза-Картузская. Фота Музэя.

3. Фрагмэнт выступу старшыні Руху Вячаслава Сіўчыка, былога палітвязьня й палітэмігранта. Бяроза-Картузская. Відэё Музэя.

апэратыўная здымка
4. Не адбылося й тут без прыгод, апэратыўнай здымкі, і сексотаў, якіх на працягу ўсяе акцыі ніхто амаль і не заўважаў ;) Бяроза-Картузская. Фота Музэя.

ускладаньне вянкоў
5. Сёнешнія ўлады сараматліва замоўчваюць факт, што тут насамрэч катаваліся й гінулі ня толькі "рэвалюцыянэры"-камуністы, але й жыды, беларусы, палякі й украінскія паўстанцы. Бяроза-Картузская. Фота Музэя.

канцлягер
6. На тэрыторыі зруйнаванага комплекса картэзіянцаў і зараз знаходзяцца вайсковыя часткі. Нагадвае былы канцлягер, ці ня праўда? Бяроза-Картузская. Фота Музэя.

Пасьля прамовы, экскурсыі, запальваньня памінальных сьвечак, ускладаньня вянкоў і хвіліны маўчаньня ўдзельнікі акцыі памяці прайшлі глыбей у былы картэзіянскі комплекс, тэрыторыя якога і была ператвораная ў канцлягер. Комплекс зараз уяўляе сабой руіны адзінага некалі ў краіне буйнога старажытнага кляштара картэзіянцаў, які мае вельмі трагічную гісторыю. Пасьля вызвольных паўстаньняў 30-31 і 63-64 гадоў XIX стагодзьдзя, у якіх мясцовыя жыхары прымалі актыўны ўдзел, дзеля пацыфікаваньня бярозаўцаў сюды прыбыў поўк акупантаў. Расейскія вандалы разагналі сьвятароў і манахаў, зьнішчылі буйнейшы ў Эўропе некропаль Сапегаў, а касьцёл і некаторыя будынкі ў літаральным сэнсе разабралі па цагліне, найбольш каштоўнае расьцягнулі па расейскім ці прысабечаным зборам, частку цэглы пусьцілі на продаж, а з другой пабудавалі тыя самыя "чырвоныя казармы", пра якія вялося вышэй, і іншыя пабудовы.

Ружаны
7.Пасьля экскурсыі па руінах кляштара ўдзельнікі працягнулі вандроўку па Заходняй Беларусі, і далей па дарозе знаёмячыся з навакольнымі рэдкасьцямі: палацамі, касьцёламі і зборамі, дотамі, помнікамі-танкамі-самалётамі. Завіталі й на руіны ружанскага комплексу. Ружаны. Фота Музэя.

паштоўка
8. Ну і, натуральна , не маглі не завітаць у госьці да аднаго з самых знакамітых былых беларускіх палітвязьняў - Міколы Аўтуховіча, які толькі нядаўна вызваліўся зь няволі. Мікола выглядаў бадзёра й перадаваў прывітаньне ўкрайнцам, зь якімі ён па-ранейшамі салідарны, нагледзечы на тое, што ўнутраныя ворганы апошняга дыктатара Эўропы ўжо паспрабавалі накінуць яму завушыпрыцягнутае абвінавачваньне ў датычнасьці да вярбоўкі беларускіх дабраахвотнікаў. Ваўкавыск. Вітальная паштовачка ўкрайнцам ад сям'і Аўтуховічаў.

Тацяна Таполя, Музэй Таталітарызму й Салідарнасьці.

Страницы: Пред. 1 2 3 4 5 6 След.
Читать другие новости