Таварыства артымала згоду Мінкульта на працу па стварэнню мемарыялу праведнікаў свету 13.02.2019

Беларускае добраахвотнае таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры атрымала згоду ад Міістэрства культуры Рэспублікі Беларусь на працу па стварэнню мемарыяльнага знака праведнікам свету, что сталася нагодай для чацыёртай сустрэчы аргкамітэта па стварэнню знака ў Гістарычнай майстэрні Леаніда Левіна на вуліцы Сухой.

Дадзены знак павінен ушанаваць памяць тых асобаў неяўрэйскага паходжання, жыхароў Беларусі, якія ў час Другой сусветнай вайны ратавалі яўрэяў ад Халакосту. Па дадзеных ізраільскага інстытута “Яд ва-Шэм” па стане на 1 студзеня 2013 года на Беларусі налічваецца 650 асобаў, якія маюць адпаведнае званне (па іншых звестках 711, але на афіцыйным узроўні памяць пра гэтых асобаў ушанаваная толькі ў выглядзе закладзенай алеі каля мемарыяла “Яма”.

Па аўтарскай задуме Леаніда Мендалевіча Левіна, архітэктурны праект мемарыяла “Яма” ўтрымлівае ў сабе таксама і асобную частку на якой павінны быць адзначаныя прозвішчы Праведнікаў света з Беларусі. Але па розных прычынах дадзеная задума не была выкананая і ўвасабленне сённяшняга мемарыяла няпоўнае.

На дадзенай сустрэчы прысутнічала сем сяброў розных ініцыятыў і арганізацый, у тым ліку Галіна Левіна (Архітэктурная майстэрня Леаніда Левіна),, каардынатар праекта “Прыпынак Адамовіча” Андрусь Архіпенка, намеснік старшыні Рады ЗБС “Бацькаўшчына” Валер Герасімаў, а таксама прадстаўнікі яўрэйскіх грамадскіх арганізацый.

Па выніках сустрэчы былі вырашаны пытанні па размеркаванню накірункаў дзейнасці і адказнасці паміж сябрамі аргкамітэту. Дзейнасць удзельнікаў аркамітэта будзе накіраваная ў большасці на практычны аспект пытання ўсталявання помніка: удакладненне беларускай часткі спіса праведнікаў свету, камунікацыя наконт спрыяня дзяржавы праз Фонд Культуры, пераклад імёнаў на беларускую мову, збор сродкаў і г.д.

На дадзеным этапе вырашаецца, якая з грамадскіх арганізацый выступіць у ролі заказчыка знака.У хуткім часе на разгляд у Манументальны савет пры Мінгарвыканкаме будзе пададзены неабодны пакунак дакумантаў, і як толькі праект знака будзе ўсхвалены, аргкамітэт распачне кампанію па збору сродкаў.


Яшчэ раз пра Асмалоўку 16.01.2019



Зноўку пра Асмалоўку на фоне пераможных фанфар з нагоды зацвярджэння зон аховы. Давайце не забываць, што на гэтыя два кварталы, на іх захаванне працавала вельмі шмат людзей і не аднаго-двух год гэтая справа. Больш 10 год таму кварталам займаліся і Вадзім Гліннік, і Лілія Чарняўская, і шмат хто яшчэ, Было зроблена натурнае даследванне забудовы і складзена архіўна-бібліяграфічная даведка.

У 2007 г. Іван Жураўлёў, архітэктар, галоўны эксперт Галоўбудэкспертызы, член Рэспубліканскай навукова-метадычнай рады па пытанных гісторыка-культурнай спадчыны пры Міністэрсве культуры Рэспублікі Беларусь ў № 6 часопіса "Архітэктура і будаўніцтва" апублікаваў артыкул "Были первыми, или Два юбилея в одном", прысвечаны Асмалоўцы, у якім аўтар неадназнача сцвярджаў, што "застройка кварталов по улицам Богдановича – Киселева – Куйбышева – Коммунистическая могла бы претендовать на получение статуса историкокультурного наследия в связи с ее возможной утратой в ближайшее время, если не принять своевременных мер по ее сохранению”.

З 2008 па 2012 г. Беларускае добраахвотнае таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры неаднаразова рабіла спробы, каб прапанова па наданню статуса гісторыка-культурнай каштоўнасці Асмалоўцы была разгледжана на пасяджэнні Рэспубліканскай навукова-метадычнай рады па пытанных гісторыка-культурнай спадчыны пры Міністэрсве культуры Рэспублікі Беларусь, але па шэрагу фармальных падставаў на раду прапанова не выносілася, у асноўным з-за таго, што Мінгарвыканкам і Мінсграда не давалі сваіх заключэнняў па прапанове.

Апошнімі гадамі лакаматывам у справе захавання кварталаў стала моладзевае аб'яднанне "Гісторыка", якое сабрала вакол сябе даволі моцную экспертную групу, была распрацавана больш разгорнутая прапанова, якая была разгледжана на навукова-метадычнай радзе ў канцы 2016 г., але канчатковага рашэння, надаваць ці не надаваць статус помніка, рада так і не прыняла, усё зноўку упёрлася ў пазіцыю Мінгарвыканкама, якая вельмі нагадвала ўвесь час пазіцыю Троцкага на Брэсцкіх мірных перамовах - "ні міра, ні вайны, а армію распусціць".

Кола спецыялістаў, прыцягнутае "Гісторыкай" распрацавала і менеджмент-план, якім прадугледжвалася, як кампраміс, магчымасць будаўніцтва ўнутры кварталаў, максімум васьмі дамкоў (з улікам зносу дзіцячых садкоў), а з іх захаваннем, нават меней. Гэты мэнэджмэнт-план быў таксама прадстаўлены ў гарадскія выканаўчыя органы. І вось праект ахоўных зон зацверджаны. У чарговы раз паўтараю, гэта не ахоўныя зоны Асмалоўкі, гэта ахоўныя зоны нерухомых матэрыяльных гісторыка-культурных каштоўнасцей на тэрыторыі ў межах вул. Старавіленская – вул. Кісялёва – вул. Багдановіча – пр. Машэрава – вул. Чычэрына – вул. Кісялёва – вул. Куйбышава – вул. Пашкевіч – вул. Багдановіча – вул. Камуністычная. Нагадваю, Асмалоўка ў гэтым праекце фігуруе, як зона рэгуляванай забудвы.

Так, вельмі прыемна, што ў горадабудаўнічыя рэгламенты, якія вызначаны праектам для Асмалоўкі, увайшлі шматлікія прапановы, сфармуляваныя ў мэнэджмэнт-плане, які распрацаваны "Гісторыкай", але калі разабрацца, праект зон аховы - палка на два канцы. Раней адсутнасць ахоўных зонаў служыла перашкодай для праектавання на гэтай тэрыторыі і рэалізацыі інвестпраектаў. Гэтая сітуацыя была нават стрымліваючым фактарам у распрацоўцы ПДП тэрыторыі. Зараз, як зоны аховы зацверджаны, прававых абмежаванняў няма. І ПДП з'явіцца ў свой час, проста ў ім будуць вытрыманы рэгламенты і інвестпракты будуць рэалізоўвацца, калі нехта зацікавіцца тэрыторыяй, а тэрыторыя вельмі інвестыцыйна прыцягальная, тым больш змена рэгламентаў зоны рэгуляванай забудовы справа нескладаная..

І зноўку пра журналістыку местачковага разліву 15.01.2019

Не магу растлумачыць неабгрунтаваны энтузіязм наконт Асмалоўкі, які прагучаў у матэрыяле НН https://nn.by/?c=ar&i=223649&fbclid=IwAR3AyGeJ56rPBELokk1TbUotGhFjLnWpkqE82OF7Y-eJ7HosndXUMa3Gw_c, як рэдакцыі, так і шматлікіх каментатараў, як на НН, так і ў ФБ. Хаця гэта вытлумачальна, і лёгка. Даўно заўважыў няздольнасць нашых самыз незалежных у свеце журналістаў энтузіястаў чытаць нарматыўна-прававыя дакументы. І гэтую пастанову, бачна, што чыталі па дыяганалі.

Хто сказаў, што Асмалоўку вырашылі не зносіць? Хто сказаў, што ўжо ёсць індульгенцыя, ахоўная грамата для гэтых двух кварталаў? Пачытайце ўважліва пастанову, і ўсё стане на свае месцы. Так, у пастанове пералічаны тыя будынкі, якія ўжо даўно атрымалі статус гісторыка-культурнай каштоўесці па перыметры Асмалоўкі.

І аніякім новым будынкам, акрамя тых, што маюйь статус, нічога новага па лініі аховы помнікаў згодна пастановы надавацца не будзе. Ды і сама пастанова па ахоўнай зоне - гэта не той дакумент, якім надаецца статус гісторыка-культурнай каштоўнасці. Што тычыцца самой Асмалоўкі, то гэта зона рэгуляваай забудовы. Так, там прадугледжаны рэгламенты, якія абмяжоўваюць будаўнічую дзейнасць у дачыненні да існуючых будынкаў, але за будынкамі не замацаваны статус недатыкальнасці.

У іх нельга мяняць фасады і рабіць прыбудовы, але ніхто не забараняе іх зносіць і будаваць новыя дамы ў адпаведнасці з вызначаным рэгляментам. Гэта проста. Прымаецца рашэнне аб зносе на падставе вынікаў інжынерна-тэхнічнага абследавання, і пачынаецца новае будаўніцтва ў адпаведнасці з вызначаным рэгламентам. Ды і рэгламент хітра напісалі, вышыню не ў паверхах, не ў метрах не ад дзённай паверхні зямлі прапісалі, а ў метрах над узроўнем мора ў Балтыйскай сістэме вышынь. Паспрабуй правер без спецыялнага інструментальнага вышукання, калі што.


Прыватны погляд на праблему аўтэнтычнасці. 03.12.2018


Калі разважаць, то сучасныя аб'екты, якія праходзяць рэканструкцыю і рэстаўрацыю, губляюць сваю аўтэнтычнасць даволі ў значнай ступені. Гэта тычыцца нават аб'ектаў, працы на якіх вельмі ўхвальна ўспрымаюцца шырокім грамадствам. Увогуле, у метадалагічным плане сожна вылучыць:
- Аўтэнтычнасць задумы
- Аўтэнтычнасць матэрыялу
- Аўтэнтычнасць формы
- Аўтэнтычнасць майстэрства ці тэхналогіі
- Аўтэнтычнасць асяродку
- Аўтэнтычнасць выкарыстання.

А зараз давайце разбярэм "па костачках" працы, якія вядуцца на Крэўскім замку з пункту гледжання адпаведнасці аб'екта ўсім крытэрыям аўтэнтычнасці. З аўтэнтычнасцю задумы не паспрачаешся. Усім вядома, і гэта падцвярджаецца крыніцамі, што замак узводзіўся, як фартыфікацыйнае збудаванне.

Што тычыцца аўтэнтыкі матэрыялу, то так, вельмі шмат засталося канструкцый аўтэнтычных, вельмі шмат палявога камяню выкарыстана менавіта з гістарычных муроў замка. Але, цэгла, новыя прывезеныя камяні, рошчына для муроўкі і г.д. - гэта ўжо не аўтэнтыка. Так, матэрыялы ідэнтычныя аўтэнтычным ці ім блізкія, але гэта не аўтэнтыка.

Аўтэнтычнасць формы захавана ўзначнай ступені, але не да канца. Планіровачная структура замка захаваная, але пытанне вялікае з марфалогіяй аб'екта. Тут даволі складана, бо на 100% мы не ведаем, як завяршаліся вежы, сцены, і таму якое праектнае рашэнне не было б прынята, гэтае рашэнне будзе ў большай ці меньшай ступені гіпатэтычным.

Аўтэнтычнасць майстэрства ці тэхналогій пры правядзенні будаўнічых, у тым ліку рэстаўрацыйных, прац у 21-м ст. увогуле знаходзіцца пад пытаннем. Так, нават у сучасным будаўніцтве шэраг прац тэхналагічна не адрозніваецца ад сярэднявечча, але, але... Немагчыма нават уявіць, што нават на рэстаўрацыйным аб'екце працы на 100% носяць ручны характар. Машыны і механізмы выкарыстоўваецца, таму на 100% аўтэнтычнасці пры тэхналогіі прац быць не можа, а толькі часткова.

Аўтэнтычнасць асяродку - пытанне рытарычнае. Што гэта, той асяродак, які існаваў у сярэднявеччы, ці асяродак, які склаўся да пачатку рэстаўрацыі аб'екта разам з элементамі Першай сусветнай вайны, падступіўшай пад замак забудовай, як жылой, так і грамадская, нават будынак з сілікатнай цэглы - гэта элемент аўтэнтычнага асяродку ці дысананс? Таму практычна для кожнага гісторыка-культурнага аб'екта аўтэнтыка асяродку - справа даволі недакладная і спрэчная.

Ну і аўтэнтычнасць выкарыстання аб'екта. Тут ужо поўнасцю гэтая аўтэнтычнасць страчана і не адновіцца. Не будзе больш замак выконваць абарончую функцыю, апошні раз 100 год таму часткова гэтую функцыю выконваў, што і прывяло да маштабных руйнаванняў.

І вось так практычна з кожным аб'ектам. Праблема аўтэнтычнасці ў залежнасці ад розных абставін па рознаму ўспрымаецца. Таму можа варта нам увесці ва ўжытак такую тэзу, як аўтэнтыка ўспрыяцця аб'екта, тым больш, калі ўзяць пад увагу, што шэраг аб'ектаў у нас не рэканструююцца, не рэстаўруюцца, а аднаўляюцца, аднаўляюцца з нуля, як ратушы ў Мінску і Магілёве, храмы ў Віцебску, Мінску, Магілёве.

Можа, сапраўды, аб'ект аўтэнтычны, калі мы яго самі так успрымаем, а не аналізуем па метадалагічнай шкале?

Чарговы помнік пад пагрозай 06.09.2018


Павел Каралёў у ФБ ужо агучыў праблему з будынкам былой абласной дзіцячай лякарні 30-х гг. 20 ст. па вул. П.Броўкі, 5 у Мінску, якога хочуць пазбавіць статуса гісторыка-культурнай каштоўнасці, каб расчысціць пляцоўку перспектыўнаму інвестару.

Я даведаўся пра праблему ўчора позна вечарам, сёння наводзіў даведкі, інфармацыя падцвердзілася. Падцвердзілася, што змова супраць помніка выспела на самым высокім узроўні. Ужо ёсць даручэнне саўміна, ужо міністр культуры, Бондар, даў даручэнне для навукова-метадычнай рады, каб не трапыхаліся і прагаласавалі за пазбаўленне статуса.

Вось Вам прыклад, як адной рукой у нас змагаюцца з карупцыяй, а другой ствараюць па-за межамі заканадаўства спрыяльныя ўмовы для прыватнага інвестара. На ўсе 100% парушэнне арт. 20 Закона Рэспублікі Беларусь "Аб барацьбе з карупцыяй". Мабыць абяцаная рэвалюцыя па навядзенню парадку ў Сінявокай, якая была дэкларавана ў Воршы, ужо задушана ў сваёй калысцы.

Хаця мы ўжо прывыклі , што абяцанкі-цацанкі, а нам дурням радасць. Што ж рабіць? Сядзець і чакаць не выпадае. Трэба дзейнічаць. Таму ад імя Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры пачынаюць рыхтавацца запыты на імя кіраўніка дзяржавы, у генпракуратуру, каб была праверана законнасць памкненняў нашага ўжо абноўленага саўміна і міністра, прабачце, міністранта ад культуры.

Але адзін у полі не воін. Таму заклікаю ўсіх зацікаўленых, пішыце ў кантрольныя і наглядныя органы аб незаконнасці памкненняў шэрагу прадстаўнікоў выканаўчай улады знішчыць чарговы помнік ва ўгоду інтарэсам інвестараў. Заклікаю журналістаў не ганяцца за гарачымі сенсацыямі, а падтрымаць сапраўдныя памкненні грамадства захаваць гісторыка-культурныя каштоўнасці нашай Беларусі.


Стары замак у Гродне. Праект рэзалюцыі круглага стала, нашыя прапановы 26.07.2018

Па выніках круглага стала, які быў прысвечаны праблемам рэстаўрацыі, рэканструкцыі і прыстасавання Старога змака ў Гродне, у выкананне дасягнутых дамоўленасцяў, Беларускае добраахвотнае таварыства аховы помнікаў распрацавала і накіравала свае прапановы да праекту рэзалюцыі круглага стала, якая павіннна быць падрыхтавана да 01.08.2018 г. Прапановы накіраваны ва Ўпраўленне культуры Гродзенскага аблвыканкама і ў Гродзенскі дзяржаўны гісторыка-археалагічны музей.

Прапановы, тэкст.

Упраўленне культуры
Гродзенскага аблвыканка

Гродзенскі дзяржаўны
гісторыка-археалагічны музей

У выкананні рашэнняў, прынятых на круглым стале, прысвечаным рэканструкцыі і рэстаўрацыі Старога замка ў Гродне, дасылаем наступныя прапановы Грамадскага аб’яднання “Беларускае добраахвотнае таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры” для распрацоўкі праекта выніковай рэзалюцыі круглага стала.

1. Разгледзець магчымасць карэкціроўкі праекта абгрунтавання інвестыцый па аб’екце “Рэстаўрацыя і прыстасаванне пад гісторыка-археалагічны музей комплексу Старога замка па вул. Замкавая, 22 у г. Гродна” з улікам неабходнасці правядзення дадатковых комплексных навуковых вышуканняў для прыняцця навукова-абгрунтаваных архітэктурных рашэнняў пры распрацоўцы праектаў 2-й і 3-й чэргаў рэстаўрацыі і прыстасавання комплексу Старога замка ў г. Гродна, і прывядзення архітэктурнага праекта ў адпаведнасць міжнароднымі метадычнымі дакументамі у галіне рэстаўрацыі.

2. Хадайнічаць перад Міністэрствам культуры Рэспублікі Беларусь аб правядзенні выязднога сумеснага пасяджэння Рэспубліканскай навукова-метадычнай рады па пытаннях гісторыка-культурнай спадчыны пры Міністэрстве культуры Рэспублікі Беларусь і Грамадскай назіральнай камісіі пры Міністэрстве культуры Рэспублікі Беларусь па ахове гісторыка-культурнай спадчыны па праблемах прац па рэстаўрацыі і прыстасаванню Старога Замка і перспектыў распрацоўкі праектнай дакументацыі на правядзенне 2-й і 3-й чэргаў рэстаўрацыйна-аднаўленчых прац.

3. Знайсці магчымасць паралельна з правядзеннем прац па рэстаўрацыі і рэканструкцыі 1-й чаргі Старога замку выканаць супрацьаварыйныя працы па ўмацаванню і часовай кансервацыі аўтэнтычных фрагментаў канструкцый паўночна-заходняй вежы і паўночнай абарочай сцяны замка, якія знаходзяцця ў незадавальняючым тэхнічным стане і якім пагражае практычна поўная дэструкцыя ў найбліжэйшай перспектыве.

4. Распрацаваныя архітэктурныя праекты 2-й і 3-й чаргі рэстаўрацыі і прыстасавання Старога замка пад гісторыка-археалагічны музей разам з матэрыяламі комплексных навуковых вышуканняў прадставіць на абмеркаванне ў Грамадскую назіральную камісію пры Міністэрстве культуры Рэспублікі Беларусь па ахове гісторыка-культурнай спадчыны ў межах рэалізацыі грамадскага кантролю ў сферы культуры, які прадугледжаны арт. 20 Кодэкса аб культуры Рэспублікі Беларусь і Палажэннем аб парадку ажыццяўлення грамадскімі аб’яднаннямі грамадскага кантролю за выкананнем заканадаўства Рэспублікі Беларусь аб ахове гісторыка-культурнай спадчыны, якое зацверджана Пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 22.10.2008 № 1570.

У сувязі з разглядам на круглым стале шэрагу праблем па захаванні археалагічнай спадчыны не толькі на тэрыторыі Старога замка, але і на гісторыка-культурнай каштоўнасці катэгорыі 1, шыфр 412Г000015 “Ансамбль Новага замка: палац з двума флігелямі, брама і агароджа, гаспадарчая пабудова” і на іншых археалагічных помніках Гродна, якія могуць утрымліваць культурны пласт і рэшткі забудовы XII–XVII cтагоддзяў ў праект рэзалюцыі прапануюцца наступныя дадатковыя пункты:

1. З 2019 года, для ажыццяўлення археалагічных работ на тэрыторыі Новага замку, прызначаць археолагаў, якія маюць важкі ўнёсак (прызнаныя навуковыя адкрыцці) і значны вопыт навуковых раскопачных работ на падобных гарадскіх помніках, што ўтрымліваюць пласт старажытнарускага часу з рэшткамі мураванага дойлідства і пласты, якія адпавядаюць замкаваму будаўніцтву перыядаў готыкі, рэнесансу, барока;

2. Прызначаны археолаг павінен добра ведаць гісторыю Гродна, матэрыялы і вынікі даследаванняў археолагаў-папярэднікаў на адпаведным помніку; няўхільна выконваць пункт 7 раздзела 2, главы 1 “Iнструкцыi аб парадку правядзення археалагiчных даследаванняў i вядзення палявой дакументацыi пры iх правядзеннi” (не пакідаць аб’ект, не перадаваць Адкрыты ліст іншай асобе); не распрацоўваць шурфы з дапамогай экскаватара на глыбіню, большую за дзернавы слой; пераадкладзены культурны пласт і пласт, які ўтрымлівае будаўнічае смецце розных перыядаў перад пагрузкай і вывазам павінен пераглядацца прызначаным археолагам.

3. Лічыць немэтазгодным далейшы пошук і адкрыццё на тэрыторыі Новага замка рэштак муроўкі XII ст. ад пабудоў з плінфы на вапнавай рошчыне, пакуль не будзе распрацавана методыка кансервацыі ўжо выяўленых у ліпені 2018 г. экскаватарам падобных рэштак (за будынкам Дзяржаўнага архіва грамадскіх арганізацый), паколькі пад уздзеяннем аэрацыі і вільгаці без правядзення кансервацыі (музеефікацыі) гэтыя фрагменты будуць асуджаны на знішчэнне.


Круглы стол па Старому замку 02.06.2018


01.06.2018 г. адбыўся круглы стол, прысвечаны ходу выканання рэстаўрацыйна-аднаўленчых прац на Старым замку ў Гродна. Круглы стол быў арганізаваны Беларускім добраахвотным таварыствам аховы помнікаў гісторыі і культуры і МГА “Гісторыка”. У пасяджэнні прынялі ўдзел прадстаўнікі Таварыства, “Гісторыкі”, Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь, ААТ “Белрэстаўрацыя”, ТАА “Цэнтр регенерацыі гісторыка-культурных ландшафтаў і тэрыторый”, Беларускага камітэту ICOMOS, Беларускага саюза архітэктараў, і іншых зацікаўленых бакоў.

Нягледзячы на розныя падыходы да прынцыпаў аховы гісторыка-культурнай спадчыны і правядзення рэстаўрацыйна-аднаўленчых прац на помніках архітэктуры адбыўся канструктыўны абмен думкамі, выказана занепакоенасць працэсамі, якія пры выкананні прац прыводзяць да знішчэння шэрагу аўтэнтычных канструкцый замка, а ў перспектыве могуць неабгрунтавана змяніць аб’ёмна-планіровачную структуру помніка архітэктуры.


Далей на http://pomniki.budzma.org/news/kruhly-stol-pa-staromu-zamku

/>

Закон не пісаны 01.06.2018

Не, не магу маўчаць, асабліва, калі тя, хто ў першую чаргу павінен выконваць заканадаўства, яго проста тупа ігнаруе. А ў дадзеным выпадку ў гэтага зла ёсць рэальны твар. Гэта намеснік міністра культуры А.А.Яцко, які адказвае за ўсе пытанні па ахове спадчыны і з'яўляецца старшынёй камісіі па атэстацыі на права кіраўніцтва распрацоўкай навукова-праектнай дакументацыі на вsкананне рамонтна-рэстаўрацыйных прац на нерухомых матэрыяльных гісторыка-культурных каштоўнасцях, b яго непасрэдныя падначаленыя.

Ахова ці імітацыя? 02.05.2018

Для аматараў пісаць саплівыя шматслоўныя і ні пра што петыцыі ў Мінкульт і пракуратуру аб тым, што ў нас "что-то не так" з гісторыка-культурнай спадчынай. Маю на ўвазе тую петыцыю, пра якую напісана на сайце "Радыё "Свабода". https://www.svaboda.org/a/petycyja-suprac-cyb…/29203875.html.

Да прыкладу. Вось Вам адказ Мінкульта на зварот Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры аб правядзенні няўзгодненых прац, прац без археалагічнага нагляду, у зоне аховы Капыльскага замчышча. Тут нават па атрыбуцыі помніка размова асобная. Калі па дакументах Мінкульта замчышча эпохі Старажытнай Русі праходзіць, як гарадзішча жалезнага веку, то гэта ўжо дыягназ, згодна якому нашая культура афіцыйная падлягае не санацыі, а толькі эўтаназіі.

У звароце Таварыства па пунктах былі сфармуляваны са спасылкамі на нормы заканадаўства ўсе парушэнні, дапушчаныя пры правядзенні прац у Капылі http://pomniki.budzma.org/…/buldozyeram-pa-kulturnamu-plastu. Але са спасылкамі на Кодэкс аб культуры наш даражэнькі Мінкульт, а канкрэтна намесніца начальніка упраўлення па ахове гісторыка-культурнай спадчыны Наталля Хвір за подпісам намесніка міністра Аляксандра Яцко, адказвае, што ўсё ў норме, усё можна.

А той жа артыкул 115, на які спасылаецца Мінкульт забараняе любыя працы ў зонах аховы, калі яны не ўзгоднены Мінкультам. Дадзеныя працы не ўзгоднены, але той жа Мінкульт у сваім адказе фактычна легітымізуе парушэнне заканадаўства. Пра іншае не пішу, занадта доўга пісаць, тлумачыць, хто хоча, зварот Таварыства па вышэйпрыведзенай спасылцы прачытае.

Два тыдня таму атрымалі адказ з Мінаблвыканкама, у якім таксама незаконныя дзеянні называліся працай у рэчышчы прававога поля. Вырашыў адразу яго не абскарджваць, дачакацца адказаў з Мінкульта і пракуратуры. Мяркуючы па адказу з Мінкульта, і чакаць далей не варта, варта пісаць у Следчы камітэт с просьбай разабрацца з карупцыйнымі схемамі, бо акрамя прыкмет карупцыі, што ў пазіцыі Мінкульта, што ў пазіцыі аблвыканкама, не назіраецца. Бо з той жа пракуратуры таксама прагназуецца адказ у стылі - узбудзілі, але адмовілі.

Тут варта сказаць пра петыцыю наконт антырэстаўрацыі цэркваў. Нашыя органы кіравання культурай ды і так званыя праваахоўныя органы глухія да мовы права. Трэба зрабіць неймаверныя высілкі, каб з боку таго ж Мінкульта дачакацца хаця б мінімальнага адэкватнага рэагавання, а тут нехта разлічвае, што нечага можна дамагчыся звычайным плачам Яраслаўны. Не губляйце часу, не рабіце халастых стрэлаў, шаноўнае панства. Калі нечага хочацца, то вывучыце спачатку праблему і тыя шляхі, па якіх для вырашэння праблемы трэба рухацца.

А наконт адказу Мінкульта. Я яго сёння атрымаў у электронным выглядзе і на папяровым носбіце. Нават мае каты, Шлёмка і Марцік, настолькі былі абураны зместам ліста, што папяровы варыянт амаль адразу ўшчэнт падралі.


Дробненькае махлярства 24.04.2018

Патэлефанавалі сёння з Упраўлення юстыцыі Мінаблвыканкама, і я са здзіўленнем даведаўся, што з'яўляюся сябрам апякунскай рады мясцовага фонду рэстаўрацыі нясвіжскага Касцёла Божага Цела. Шчыра кажучы, я ні сном ні духам пра гэтае. Як гавораць, без мяне мяне ажанілі.

Таму зараз буду пісаць афіцыйны ліст аб тым, што маё фармальнае знаходжанне ў апякунскай радзе - махлярства, самае звычайнае махлярства з боку тых, хто заснаваў гэты фонд і магчыма пракручвае праз яго сродкі, якія на рэстаўрацыю касцёла аніяк не трапляюць, бо на 100% усе працы фінансуюцца з дзяржбюджэта.

Дарэчы, я б не пратэставаў, а прыняў бы з радасцю вестачку, каб без майго ведама мяне зрабілі ўласнікам прыкладна так 5% акцый "Вritish petroleum"

Страницы: 1 2 3 4 5 ... 21 След.
Читать другие новости

Антон Астаповіч