Гамафобія як з'ява і як этыкетка 18.05.2019

"Гамафобія" ў этымалагічным плане значыць "страх перад асобамі гомасэксуальнай арыентацыі", але звычайна падразумяваецца пад гэтым (таксама): "нянавісць да асоб гомасэксуальнай арыентацыі". Гэтая двухзначнасць не спрыяе выпрацоўцы аптымальных стратэгій не-дыскрымінацыі (гэта тычыцца таксама заходніх краін), але пакінем гэту праблему пакуль што ўбаку. Незалежна ад таго, ці трактуем тэрмін як "страх" ці як "нянавісць", давайце паглядзім, ці можам сцвердзіць хаця б адно з гэтага ў аўтараў наступных выказванняў:

«О, Божа! А можа, лепей і не глядзець» - вербальная рэакцыя на сцэну двух цалуючыхся мужчын.

«Так, добра, ідзем» - пасля таго, як сцэна знікае.

«Ды ладна! Спадзяюся, што цяпер аператары адшукаюць сапраўды класныя парачкі тут, у Тэль-Авіў Экспа» - рэакцыя на чарговую сцэну двух цалуючыхся мужчын.

Няма сумневу, што гэтыя выказванні сведчаць аб крытычным стаўленні іх аўтараў да паказвання на TV дзеянняў гомасэксуальнага характару. Магчыма, іх крытыцызм няслушны. Але, спадарства, уключыце логіку і падумайце самастойна: ці прыведзеныя вышэй выказванні можна ўспрымаць як індыктары страху? індыкатары нянавісці? Вы ніколі ў жыцці не чулі/бачылі выказванняў, які сапраўды нагружаны нянавісцю або страхам?

Крытыцызм і нянавісць - гэта розныя рэчы. Крытыцызм і страх - таксама розныя рэчы. Некаторым здаецца, што калі пачнуць направа і налева раскідвацца этыкеткай "гамафобы!", "гамафобы!", то тым самым спрычыняцца да не-дыскрымінацыі. Няпраўда. Яны спрычыняцца да таго, што слова "гамафоб" перастане што-кольвечы значыць. Далейшым наступствам будзе кампраметацыя ўсёй кампаніі па недыскрымінацыі.

Асаблівасці феміністычнай аналітыкі 02.12.2018

Адна аўтарка на нямецкім "Forum Dialog" крытыкуе беларускіх прыхільнікаў захавання спісу прац, для выканання якіх працадаўцы не павінны наймаць жанчын (напр. для працы ў шахтах). Заяўляе пры гэтым, што "прыхільнікі такога спісу цвердзяць, што рэпрадукцыя - гэта абавязак і натуральная патрэба жанчыны і адзіная магчымасць самарэалізацыі".

У гэтым месцы аўтарка, відаць, палічыла патрэбным (або рэдактары папрасілі) даць нейкую цытату, якая б пацвярджала яе назіранне. І яна знайшла наступную цытату:

<<"Памятайма, што 99,9% жанчын — гэта не ўдзельніцы феміністычных праектаў, а гэта жонкі, маці, дочкі, сёстры, якія жывуць у розных атачэннях, маюць лепшых або горшых мужоў, лепшых або горшых сваякоў, родных і блізкіх" - гаворыць філосаф і тэолаг Пётр Рудкоўскі.>>

Голым вокам бачна, што цытаванае выказванне ніякага дачынення не мае да тэзы пра "рэпрадукцыйнае пакліканне". Але гэтак ёсць толькі тады, калі глядзім на справы праз прызму навуковай логікі. У фемінізме ж абавязвае свая логіка. Яшчэ раз прыгледзьцеся цытаванаму выказванню. Надалей нічога не заўважаеце? А ключом з'яўляецца тое, што па-за цытатай: "гаворыць тэолаг". Не сказаць, каб мне дужа замінала такое акрэсленне (няма нічога кепскага ў быцці тэолагам), але зважаючы на тое, што як магістарская, так і доктарская ступень атрымана была мной на свецкіх універсітэтах і не па тэалогіі, а 95% публікацый не мае нічога супольнага з тэалогіяй, устаўка "тэолаг" трошкі здзіўляе. Але не ў дадзеным выпадку. У гэтым канкрэтным выпадку прыпіска "тэолаг" - гэта своеасаблівы паратунак для аўтаркі. Вядома, што на грунце мэйнстрымавага фемінізму абавязвае наступны ланцужок асацыяцый:

1) Царква - адвечны вораг жанчын, які імкнецца зняволіць жанчыну вучэннем аб яе мацярынскім ("рэпрадукцыйным") пакліканні.
2) Тэолаг - гэта слуга Царквы.
Выснова: Нават калі "тэолаг" нічога не кажа пра "абавязак рэпрадукцыі", то ён усё роўна кажа пра "абавязак рэпрэдукцыі".

Можна зацытаваць што заўгодна на пацверджанне сваёй выкрывальніцкай тэзы, а потым пазначыць "сказаў тэолаг" - і справа вырашана.

p.s. Тэкст аўтаркі быў апублікаваны на заходніх рэсурсах. Прычым спачатку на англамоўным, а потым перакладзены на нямецкую. Гэта значыць, што рэдактары (і магчымыя рэцэнзенты) падпісаліся пад такой логікай. Ну, але пасля афёры Ліндсі, Багасіяна і Плакроўз нічога ўжо не здзіўляе.



Страницы: 1
Читать другие новости