АКТУАЛЬНЫЯ ТЭМЫ: Еўрапейскія гульні ў Мінску Выбары-2019 Змяненне Канстытуцыі Курапаты Беларусь-Расія Забойства Паўла Шарамета

Непрафэсіяналізм або палітычны ціск? Чаму не расследуецца забойства Паўла Шарамета

20 ліпеня 2016 года ў Кіеве быў узарваны аўтамабіль вядомага журналіста Паўла Шарамета. З моманту забойства прайшоў год, але афіцыйнае расследаванне ніякіх вынікаў не прынесла. Чаму?

Непрафэсіяналізм або палітычны ціск? Чаму не расследуецца забойства Паўла Шарамета

Аб гэтым рассказвае радыё Свабода. Чаму гэта адбылося? Распавядае журналіст праекта "Следствие.Инфо" Дмітры Гнап.

 

Прэзыдэнт Украіны Пятро Парашэнка нядаўна сустрэўся з роднымі загінулага журналіста. Ён паабяцаў зрабіць усё, што ад яго залежыць, для раскрыцьця справы і запатрабаваў ад праваахоўных органаў хутчэйшай справаздачы. У нядаўнім інтэрвію генпракурора Украіны Юрыя Луцэнкі тэлеканалу «Настоящее время» ён адкрыта заявіў, што прагрэсу ў справе Шарамета няма.

 

Пакуль праваахоўныя органы безвынікова вядуць расьсьледаваньне, Міжнародны «Камітэт па абароне Журналістаў» і калегі забітага пачалі самастойна шукаць заказчыкаў і непасрэдных выканаўцаў забойства Шарамета. Па выніках гэтага расьсьледаваньня нядаўна выйшла справаздача пад назвай «Адмова ад правасудзьдзя». У ім праваахоўныя органы Ўкраіны наўпрост абвінавачваюцца ў «сабатажы» расьсьледаваньня.


— Пытаньне, якое ўзьнікае адразу: чаму паліцыя згубіла так шмат усяго падчас гэтага расьсьледаваньня? Гэта проста таму, што яна так дрэнна працуе? Ці яна працуе ня вельмі добра, таму што сьляды могуць весьці кудысьці наверх, і ў тым ліку да СБУ?

 

— Мы самі сабе задавалі гэтае пытаньне вельмі часта, нават на працягу фільма яго агучвалі. І выснова нашая такая: мы ня можам, не ведаем напэўна, чаму. На яго ў нас ёсьць толькі два варыянты адказу.

 

Першы варыянт адказу — гэта поўны правал прафэсіяналізму і некампэтэнтнасьць, што сумна. Альбо іншы варыянт адказу, ён яшчэ больш сумны — гэта магчымае нежаданьне і нейкія палітычныя перашкоды, магчымы ціск, які аказваецца на Нацыянальную паліцыю з тым, каб яна не расьсьледавала гэтую справу. Гэта значыць хтосьці замінае, напэўна, хтосьці высокапастаўлены. Магчыма, гэта ўсяго толькі наша здагадка — гэта вэрсія, варыянт адказу. Гэта яшчэ горш, чым некампэтэнтнасьць.

 

Але як бы там ні было, або непрафэсіяналізм, або палітычны ціск — у любым выпадку як вынік мы бачым, што сьледзтва правалілася ў некаторых вельмі важных рэчах у гэтым расьсьледаваньні.

 

— А на вас быў ціск падчас вашай працы над гэтым расьсьледаваньнем? І ці ёсьць, магчыма, ён цяпер?

 

— Асабіста на нас ціску не было, таму што сытуацыя ў краіне зьмянілася. І палітыка, і праваахоўныя органы сёньня вельмі добра ведаюць, што спроба любога ціску могуць выклікаць адваротную значна больш цяжкую рэакцыю ў адказ.

 

Быў ціск на шэраг крыніц, зь якімі мы мелі справу. У прыватнасьці, мы не маглі атрымаць відэа з камэраў назіраньня. Напрыклад, вядомая міжнародная сетка гатэляў Radisson адмовілася даваць нам відэа са сваіх камер назіраньняў. А яно было жыцьцёва важна для нашага расьсьледаваньня, таму што там былі вельмі каштоўныя кадры, як перамяшчаліся зламысьнікі.

 

Паліцыі і супрацоўнікам СБУ ўдалося запалохаць кіраўніцтва, сказаць, што прадстаўленьне відэа нам зьяўляецца парушэньнем таямніцы сьледзтва. Хоць ніхто з супрацоўнікаў гатэля не падпісваў ніякіх абавязацельстваў, не атрымліваў ніякага працэсуальнага статусу. І любая інфармацыя, якую б яны перадавалі, не парушала б ніякіх абавязацельстваў зь іх боку.

 

Але паліцыі ўдалося пераканаць гэтую буйную міжнародную сетку, што лепш для бізнэсу не спрабаваць камусьці перадаваць відэа.

 

Але супрацоўнічаць з праваахоўнымі органамі, як мы бачым, не вельмі эфэктыўна. Калі б нам іх паўнамоцтвы, іх магчымасьці, — я думаю, мы б яшчэ далей прасунуліся ў сваім расьсьледаваньні.

 

Напрыклад, нам не ўдалося атрымаць, на жаль, дадзеныя білінгу з базавых станцый мабільных апэратараў у гэтым раёне, таму што такія магчымасьці ёсьць толькі ў сьледчых паліцыі. Яны атрымліваюць рашэньне суда, з гэтым рашэньнем прыходзяць да мабільнага апэратара, ён ім выгружае ўвесь трафік з базавых станцый, якія знаходзяцца на месцы падзей, і яны могуць ужо ўбачыць перамяшчэньне ўсіх абанэнтаў. У нас такіх магчымасьцяў няма. А яны іх атрымалі, але, па-мойму, толкам так і не распарадзіліся гэтымі дадзенымі.

 

— Як вы лічыце, ці будзе забойства Паўла Шарамета раскрытае?

 

— Ніхто ня ведае адказу на гэтае пытаньне. Мы можам толькі казаць і адказваць за сябе і за сваю працу. Мы будзем гэтым займацца столькі, колькі таго запатрабуе час, колькі запатрабуе сытуацыя, колькі запатрабуе расьсьледаваньне. Месяцы — месяцы, значыць, гады — значыць, гады.

 

— Па цяперашняй сытуацыі, пасьля праведзенага вамі расьсьледаваньня, у вас зьявілася разуменьне, за што яго забілі?

 

— Ёсьць вэрсія, адназначнага адказу няма. Адназначна можна казаць, што гэта палітычнае забойства з пэўнай мэтай ліквідаваць значнага, вядомага і аўтарытэтнага журналіста. Мы можам гадаць аб вэрсіях, вядома, іх вельмі шмат, і кожная са свайго боку здаецца прывабнай. Але так, каб сказаць, што вось ёсьць доказная база, сапраўды пераканаўчая, па адной з вэрсій — такога пакуль няма, не склалася, не складаецца. Мы яшчэ працуем над гэтым.



15:07 17/07/2017


Загрузка...
Загрузка...