АКТУАЛЬНЫЯ ТЭМЫ:

Змова па змаўчанні


Сябры. Шмат пытанняў наконт праймерыз.
Адказваю.
Праймерыз задумваліся як свабодныя і справядлівыя народныя выбары, дзе людзі выбіраюць альтэрнатыву рэжыму.
Выбары без маніпуляцыяў і фальсіфікацыяў.
Калі ў Драгічыне, Пінску, Століне дзясяткі арганізаваных райвыканкамамі лукашэнкаўскіх чыноўнікаў і службоўцаў па ўказцы пачалі рэгістравацца на праймерыз і ўкідваць бюлетэні за аднаго з кандыдатаў (няважна, якога) - адбылася менавіта фальсіфікацыя і арганізаванае махлярства.
Адбылося тое самае, чым яны займаюцца на "выбарах" Ярмошынай. Укідваюць столькі, каб забяспечыць перамогу аднаго з прэтэндэнтаў.
Няўжо гэта не зразумела?
У папярэдніх гарадах на Віцебшчыне 1-2 чыноўнікі прыходзілі "на разведку". Пасля Берасця, дзе поўная заля крычала "Лукашэнка, сыходзь!" так, што сцены трэсліся, яны ўключылі машыну фальсіфікацыяў на поўную.
Мы маем прозвішчы і доказы, блогеры і незалежныя медыі публікуюць цэлыя гісторыі.
Гэта не свабоднае галасаванне. Дзяржаўным службоўцам загадваюць галасаваць так, а не інакш. Нават не таемнае галасаванне. У Століне начальства не таілася, пры людзях паказвалі падначаленым, за якога кандыдата галачку ставіць.
Гэта не волевыяўленне. Гэта - масавая фальсіфікацыя.
"Яны ж таксама народ". "Яны маюць права". "А якая розніца, за каго яны галасуюць"...
Людзі, вы што?!
Па форме правільна, па сутнасці - здзек, як казаў адзін класік.
На штабе кампаніі мяне агаломшыла адна рэч. Прадстаўнікі большасці апазіцыйных партыяў хорам даказвалі мне: "Няхай галасуюць! Мы ж дамовіліся, што падтрымаем любога з пяці. Выберуць жа яны з нас!"
Прыплылі.
Калі мы згаджаемся, каб Лукашэнка, а не народ, выбіраў з нашых шэрагаў зручнага для сябе спарынг-партнёра - гэта не народнае галасаванне. Гэта атрымліваецца конкурс прыгажосці апазіцыянераў, дзе журы ўзначальвае Лукашэнка.
Хачу верыць, што прамой змовы не было. Хачу верыць, што райвыканкамы не каардынавалі сваю яўку ні з кім з прэтэндэнтаў. Проста прыкідвалі патэнцыял апазіцыі ў тым ці іншым раёне і мабілізавалі 10, 20 ці 30 "сваіх".
Але тое, як дапамогу Лукашэнкі прынялі - мяне ўразіла.
Такая сабе змова па змаўчанні. Разам з уладай адбракаваць суперніка, канкурэнта, "нязручнага", "занадта радыкальнага". Народ "занадта радыкальнага" падтрымлівае, і ён набірае больш, чым астатнія, разам узятыя? Тым горш для народа.
Што можна было зрабіць у адказ?
Можна было абвесціць усеагульную мабілізацыю прыхільнікаў: Людзі! Нас жа больш, чым райвыканкамаўскіх ці БРСМа! Прыходзім і галасуем! Праймерыз ператвараюцца ў масавыя мірныя сходы і нават акцыі пратэсту.
Але на той момант, калі гэта стала ясна, пандэмія каранавіруса закрыла такі шлях. Сустрэчы адмяняюцца. Масавыя пратэсты пад пытаннем. Пандэміі мы не маглі прадугледзець.
Можна было б на штабе кампаніі распрацаваць фільтры для недапушчэння фальсіфікацыяў.
Якое там. "Хай галасуюць далей!"
У такіх варунках удзельнічаць у кампаніі далей ня мела сэнсу. Чакаць, пакуль райвыканкамы, БРСМ ды ідэолагі ўсыплюць патрэбную колькасць галасоў у скрыні ці праз інтэрнэт, а калегі папляскаюць у ладкі?
Пра БХД. Пакуль дзейнічае папярэдняе, студзеньскае рашэнне Нацыянальнай рады БХД пра ўдзел партыі - сябры партыі могуць самастойна вырашаць, удзельнічаць ім ці ня ўдзельнічаць. Зразумела, што мая каманда (а гэта пераважная большасць хрысціянскіх дэмакратаў) удзельнічаць далей у праймерыз не будзе. Адначасова я не лічу патрэбным абавязваць усіх партыйцаў выходзіць з усіх працэдураў (не хапала сварыцца яшчэ і на гэты конт).
Што далей?
Змаганне працягваецца. Каронавірус блытае планы не толькі нам, але і Лукашэнку, і Расеі.

Пра тое, што далей – у наступным допісе.
Верым, можам, пераможам!

19.03.20 17:21

Павел Севярынец