АКТУАЛЬНЫЯ ТЭМЫ: Ваеннае становішча ва Украіне Выбары-2019 Праграма ураду Атака на СМІ Мінздраў: карупцыя Забойства Паўла Шарамета

"Адзінае, што сёння яднае беларускую нацыю, — нянавісць да дыктатуры"

"Адзінае, што сёння яднае беларускую нацыю, — нянавісць да дыктатуры"
27.06.2018
5 пытанняў Свабоды бізнэсоўцу, палітыку, палітвязню, публіцысту і паліглоту Андрэю Клімаву.

— Беларуская нацыянальная ідэя — гэта...

— Першапачаткова беларуская ідэя, як, да прыкладу, БНР — гэта была пабудова новай эўрапейскай дзяржавы, якая магла б уліцца ў адзіную эўрапейскую сям’ю пасьля крушэньня імпэрый. Цяпер — пасьля крушэньня Савецкага Саюзу — асноўнай ідэяй была незалежнасьць. Яе няма. Таму пра наступную ступень ідэі — вярнуцца ў эўрапейскую сям’ю дзяржаў — казаць бессэнсоўна.

Адзінае, што сёньня яднае беларускую нацыю, — нянавісьць да дыктатуры. І нават ня проста да дыктатуры, а да адной сям’і, якая адкрыта дэманструе сваю пагарду да народу. І чым больш будзе гэтай дэманстрацыі рэзыдэнцыяў, пабудовы шкодных вытворчасьцяў, захопу земляў і забудовы Менску, дэманстрацыі жорсткасьці — тым большую нянавісьць гэта будзе выклікаць і гэтым аб’ядноўваць і мацаваць нацыю. У выніку гэтая сям’я робіць вялікую паслугу нашай нацыі: яднае ў нянавісьці. А эмацыйны стан — ён мацнейшы за інтэлектуальны.

— Назавіце трох нацыянальных герояў Беларусі.

— Пётра Машэраў, бо ён дыстанцыяваў Беларусь як эўрапейскую дзяржаву яшчэ пры Савецкім Саюзе — гэта нацыянальны герой. Другі — гэта Зянон Пазьняк, бо калі б не было Пазьняка, то, пэўна, не было б крушэньня імпэрыі і не было б гэтай краіны. І, напэўна, Якуб Колас, бо ён ня проста сфармаваў літаратуру, але і аблічча нацыі. Ня кожнай нацыі гэтак пашанцуе: у французаў, да прыкладу, галоўны — Напалеон ваяўнічы, а ў нас — інтэлектуалы. Нам проста шанцавала да Лукашэнкі: каго ні вазьмі — прыгажуны і інтэлектуалы: што Машэраў, што Пазьняк, што Колас.

— Якая кніга найбольш паўплывала на вас як на асобу?

Адну вылучыць вельмі цяжка, бо я вельмі начытаны чалавек. Я б выбіраў паміж «Асабняком» Фолкнэра і «Восеньню патрыярха» Маркеса. А з улікам таго, што цяпер я ўзмоцнена вывучаю гішпанскую мову, то, напэўна, усё ж Маркеса «Восень патрыярха».

— Колькі грошай вам патрэбна для поўнага шчасьця?

— Як выявілася, Гандзі меў рацыю: толькі застаўшыся бяз грошай, пачынаеш разумець, што такое сапраўднае шчасьце і галоўныя жыцьцёвыя каштоўнасьці. Вось у гэты момант я пачуваюся шчасьлівым, бо ў мяне хапае грошай на тэлефоне, каб весьці з вамі гаворку — я ня ведаю, колькі іх там — магчыма 5, магчыма, 10 рублёў. І таксама я шчасьлівы ад той колькасьці грошай, якія патраціў на сьняданак, каб мець сілы весьці гэтую гаворку. Шчасьце для мяне ня грошы, а праход праз багну: іду па купінах, мой шлях дрыготкі, і калі я правільна ступіў — я шчасьлівы.

— Калі ў Беларусі зьменіцца ўлада?

— Усяму ёсьць свой канец: Лукашэнка рана ці позна памрэ — тады ўсё і зьменіцца. І на гэтым скончыцца кароткая гісторыя нашай краіны. Бо ён сам выкасіў плеяду палітыкаў, якія маглі б адстойваць незалежнасьць краіны і быць апорай электарату, які таксама прагне незалежнасьці. Акрамя таго, Расея ня будзе рызыкаваць і чакаць, пакуль тут складзецца ўкраінскі варыянт.

Таму пасьля ягонай сьмерці ўвядуць войскі, і тут будзе крымскі сцэнар на сто адсоткаў — я ў гэтым не сумняюся ні хвіліны. У нашай краіны будучыні няма. І самае страшнае, што гэта віна не Лукашэнкі, а нашая: мы самыя — нікчэмнасьць! Мы нават ня маем сумленьня ўзяць на сябе за гэта адказнасьць, а звальваем яе на кагосьці. Бо ў Лукашэнкі пазыцыя такая: ня трэба рамантаваць прабоіны ў караблі, бо калі парамантуем, то карабель яшчэ прыйдзе ня ў той порт і мяне скінуць з пасады, я ня буду капітанам. І ён будзе капітанам, аж пакуль гэты карабель не патоне, а мы пагадзіліся патануць разам зь ім. Адзінае, пра што я мару — памерці раней, чым перастане існаваць нашая краіна.



Дата стварэння навіны 27.06.2018
Падзяліцеся навіной з сябрамі

Возврат к списку