Правы чалавека і бяспека 11.12.2018

У Сусветны дзень правоў чалавека 10 снежня міністры замежных спраў краін-членаў ЕС на пасяджэнні ў Бруселі ўхвалілі прапанову Нідэрландаў стварыць механізм санкцый за парушэнне правоў чалавека, які дазволіць больш эфектыўна змагацца з парушальнікамі.

Па словах Наталі Точчы, спецыяльнага саветніка кіраўніка дыпламатыі ЕС Федэрыкі Магерыні, сёння палітыка санкцый ЕС супраць Расеі, якая прывязаная да “менскіх дамоўленасцяў”, не працуе, таму неабходна стварыць механізм санкцый, звязаных з парушэннямі міжнароднага права і правоў чалавека. Такі падыход “надасць выразнасці падыходу ЕС да Расеі і ўзмацніць ягоны ўплыў”, лічыць яна.

Санкцыйная палітыка Захаду, якая надалей будзе звязаная з парушэннем правоў чалавека, стане, нарэшце, адпавядаць тым дамоўленасцям, якія былі прынятыя яшчэ на Будапешцкім саміце АБСЕ ў снежні 1994 года. Тады з прыняццём Дэкларацыі АБСЕ “На шляху да сапраўднага партнёрства ў новую эпоху” была падведзеная рыса пад Халоднай вайной. Дэкларацыя ўключыла ў сябе Кодэкс паводзінаў, якія тычацца ваенна-палітычных аспектаў бяспекі. Ім устаноўлена ўзаемасувязь паміж падтрыманнем міру і павагай да правоў чалавека і асноўных свабодаў.

Правы і свабоды чалавека, як і іх захаванне, з'яўляюцца найважнейшым палітыка-юрыдычным інстытутам, які аб'ектыўна выступае мерай дасягненняў чалавецтва, у тым ліку, і ў галіне міжнароднай бяспекі. Правы і свабоды чалавека, як адны з прынцыпаў АБСЕ, з’яўляюцца асновай гарантыяў бяспекі, якія ядзерныя дзяржавы Расея, ЗША і Вялікабрытанія па Будапешцкім мемарандуме надалі Україне і Беларусі за іх далучэнне да Дагавора аб нераспаўсюджванні ядзернай зброі ад 1 лiпеня 1968 года.

Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада) выказваецца за безумоўнае выкананне палажэнняў Будапешцкага мемарандуму ад 5 снежня 1994 года, то бок за вырашэнне ўсіх супярэчнасцяў у міжнародных адносінах на аснове фундаментальных агульных каштоўнасцяў, замацаваных ва Усеагульнай дэкларацыі правоў чалавека. Пра гэта гэта 10 снежня нагадалі сацыял-дэмакраты Алесь Абрамовіч, Сяржук Падзолка і Наталля Гарачка. І гэта адбылося ва ўнісон з міністэрскім рашэннем у Брусэлі па прыняццю санкцыйнага механізма, звязанага з парушэннем міжнароднага права і правоў чадавека.  


Алесь Абрамовіч і Сяргей Падзолка


Усеагульная дэкларацыя правоў чалавека і Будапешцкі мемарандум
Заява Міжнароднага камітэта «За Будапешцкі мемарандум!» «Аб супрацьдзеянні расейскай ваеннай агрэсіі на аснове Будапешцкага мемарандума»

Заява Міжнароднага камітэта «За Будапешцкі мемарандум!» «Аб супрацьдзеянні расейскай ваеннай агрэсіі на аснове Будапешцкага мемарандума» 05.12.2018

Дзякуючы Украіне 5 снежня 1994 года аналагічныя гарантыі бяспекі па Будапешцкім мемарандуме былі прадастаўлены і Рэспубліцы Беларусь у адказ на яе далучэнне да Дагавора аб нераспаўсюджванні ядзернай зброі ў якасці дзяржавы, якая не валодае ядзернай зброяй.


Парушэнне Расейскай Федэрацыяй палажэнняў Будапешцкага мемарандума ў адносінах да Рэспублікі Беларусь у лістападзе 1996 года прывяло да падпарадкавання расейскім інтарэсам ажыццяўленне правоў, якія тычацца беларускага дзяржаўнага суверэнітэта. Вынікам гэтага стала стварэнне 29 мая 2014 года з удзелам Беларусі Еўразійскага эканамічнага саюза (ЕАЭС) у якасці альтэрнатывы Еўрапейскаму Саюзу. Далейшае падпарадкаванне Расіяй сваім інтарэсам ажыццяўленне правоў, якія тычацца дзяржаўнага суверэнітэта Украіны, ажыццяўляецца шляхам парушэння нормаў міжнароднага права і ваеннай агрэсіі супраць яе са спробай анэксіі Аўтаномнай рэспублікі Крым.

Заява Міжнароднага камітэта «За Будапешцкі мемарандум!» «Аб супрацьдзеянні расейскай ваеннай агрэсіі на аснове Будапешцкага мемарандума»


Беларусь: да Будапешцкага мэмарандума праз Віленскі? 12.08.2018

Міжнародная асацыяцыя «Інстытут Нацыянальнай Палітыкі» 8 жнiўня гэтага года правяла ў Кіеве першую міжнародную прэс-канферэнцыю на тэму: «Будапешцкі фармат, як эфектыўны шлях дэакупацыі». Яна прайшла ў навукова-практычным фармаце і была прысвечана ўзаемадзеянню прававедаў і палітыкаў Украіны і Беларусі па аднаўленні дзеяння прынцыпаў хельсінкскага Заключнага акта АБСЕ па Будапешцкім мэмарандуме ў дачыненні да нашых краінаў (склад удзельнікаў і відэатрансляцыя).

Праблема змены "менскіх пагадненняў" на Будапешцкі мэмарандум ёсць агульная для нас з украінцамі справа.

На прэс-канферэнцыі было абвешчана аб стварэнні Міжнароднай групы прававедаў, якая будзе садзейнічаць эфектыўнай абароне нацыянальных інтарэсаў Украіны і Беларусі шляхам салідарнай адказнасці перад імі краінаў-гарантаў па Будапешцкім мэмарандуме паводле рэзалюцыі Генасамблеі ААН №56/83 «Адказнасць дзяржаў за міжнародна-супрацьпраўныя дзеянні». Расея павінна адказаць за непасрэднае парушэнне Будапешцкага мэмарандума, а ЗША з Вялікабрытаніяй за бяздзейнасць іх вышэйшых органаў і службовых асоб па спыненні парушэнняў з боку Расеі.

Стварэнне Міжнароднай групы прававедаў, у якую ўвайдуць і эксперты з іншых краінаў-удзельніц АБСЕ, зацікаўленных у аднаўленні пасляваеннай сістэмы бяспекі, з’яўляецца, без перабольшвання, гістарычнай падзеяй. Бо яе ўдзельнікі будуць карыстацца агульным палітыка-прававым заключэннем наступстваў адыхода “гарантаў” ад сваіх абавязацестваў, пачынаючы з лістапада 1996 года ў дачыненні да Беларусі. Не падтрымаўшы імпічмент Лукашэнкі, ЗША і Вялікабрытанія справакавалі пабудову “еўразіства” і ягоную на чале з Расеяй вайну з Грузіяй, з Украінай, з усім цівілізаваным светам. Спазналі расейскія атакі гэтыя “гаранты” і на сабе.

Падчас далейшай дзейнасці паўстае вельмі важнае пытанне: на якія інстытуцыі мы можам разлічваць у аднаўленні канстытуцыйнага ладу Беларусі? На дэпутатаў Вярхоўнага Савета 13-га склікання, якія выкінулі ў сметнік заключэнне сваёй Спецкамісіі па “прэзідэнцтве” Лукашэнкі, як толькі старшыня гэтай камісіі Віктар Ганчар са сваім сябрам бізнесоўцам Анатолем Красоўскім былі гвалтоўна выкрадзены і пакараны смерццю па-за судом? Ці на Раду БНР, якая ўзяла на сабе па Віленскім мэмарандуме каардынуючую ролю ў абароне незалежнасці Беларусі і зараз ігнаруе ўсе да яе звароты?

У любым выпадку справа будзе рухацца надалей з імі, ці без іх. Сведчаннем таму ёсць ухвала кіраўніцтвам Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамада) стварэнне Канстытуцыйнай камісіі па падрыхтоўцы праекта зменаў у Канстытуцыю 1994 года. Аднаўленне канстытуцыйнага ладу праз аднаўленне дзеяння на Беларусь прынцыпаў АБСЕ па Будапешцкім мэмарандуме з’яўляецца галоўнай задачай гэтай камісіі.

Чатыры гады таму, у дні, калі здарылася трагедыя пад Ілавайскам, я ўдзельнічаў па запрашэнні Украінскай асацыацыі міжнароднага права ў Міжнароднай навукова-практычнай канферэнцыі “Інтарэсы Украіны: міжнародна-прававая абарона”. На ёй я прапанаваў трымацца Будапешцкага мэмарандума праз далучэнне да праграмы eUnion, - да Еўрапейскай дэкларацыі па электронным урадзе. Але, тады быў заключаны МЕНСК-1 і старшыня УАМП Аляксандр Задарожны (зямля пухам нябожчыку) вельмі абураўся тым, што крамлёўская палітыка ўзяла верх над міжнародным правам.

Мая прапанова 11 чэрвеня 2015 года ўвайшла ў Сумесную Дэкларацыю па лічбавай эканоміцы краінаў ЕС і Усходняга партнерства, а 18 кастрычніка 2016 года - у Канцэпцыю па лічбавай супольнасці. Па ёй Еўракамісія зараз будзе падтрымліваць рэалізацыю “дарожных мапаў”, у тым ліку і па маім накірунку – EU4Digital: eUnion. Таму змена “менскіх пагадненняў” на Будапешцкі мэмарандум - справа бліжэйшага часу.

Каб паскорыць гэты працэс, удзельнікі прэс-канферэнцыі прынялі рэзалюцыю “На шляху да сапраўднага партнёрства ў лічбавую эпоху” і дамовіліся наступныя мерапрыемствы правесці восенню ў Кіеве і Брусэлі (у Еўрапарламенце) з прэзентацыяй захадаў па аднаўленні на Украіну і Беларусь дзеяння прынцыпаў АБСЕ па Будапешцкім мэмарандуме.


Поўная відэатрансляцыя першай міжнароднай прэс-канферэнцыі «Будапешцкі фармат, як эфектыўны шлях деоккупации».

У рабоце прэс-канферэнцыі «Будапешцкі фармат, як эфектыўны шлях деоккупации» прынялі ўдзел

ад Украіны:

Юрый Шуліпа, юрыст, дырэктар міжнароднай асацыяцыі «Інстытут Нацыянальнай Палітыкі», дырэктар «Інстытута даследавання расейскай агрэсіі»,

Іван Бялецкі, юрыст, старшыня Праўлення міжнароднай асацыяцыі «Інстытут Нацыянальнай Палітыкі», лідэр палітычнай партыі «Партыя Нацыяналістаў»,

Марына Багрова, сябра Праўлення міжнароднай асацыяцыі «Інстытут Нацыянальнай Палітыкі», дырэктар данецкага абласнога філіяла «Інстытута Нацыянальнай Палітыкі»,

Юрый Кармазін, вядомы ўкраінскі палітычны дзеяч, экс-суддзя, доктар філасофскіх навук, прафесар, заслужаны юрыст Украіны, дэпутат Вярхоўнай Рады Украіны 2, 3, 4, 6 скліканняў, лідэр палітычнай партыі «Партыя абаронцаў Айчыны», прэзідэнт «Інстытута права і грамадства»,

Юрый Георгіеўскі, доктар юрыдычных навук, старшыня Каардынацыйнага савета грамадскай арганізацыі "ЭкспэртыЗА Рэформаў», адвакат, экс-начальнік Галоўнага тэрытарыяльнага ўпраўлення юстыцыі па Харкаўскай вобласці, экс-намеснік кіраўніка адміністрацыі Харкаўскай вобласці,

Рыза Шэўкіеў, генеральны дырэктар Фонду «Крым», сябра Праўлення Меджліса крымскотатарского народа;

ад Рэспублікі Беларусь:

Ігар Леднік, намеснік дырэктара «Інстытут даследавання расейскай агрэсіі», сааўтар Сумеснай Дэкларацыі па лічбавай эканоміцы краін ЕС і Усходняга партнёрства,

Міхаіл Пастухоў, суддзя Канстытуцыйнага Суда Рэспублікі Беларусь у адстаўцы, прафесар, доктар юрыдычных навук;

ад ЗША:

Герман Обухаў, палітычны эксперт, дырэктар Фонду «Стоп Інформ Тэрор», сябра Праўлення міжнароднай асацыяцыі "Інстытут нацыянальнай палітыкі».

Канстытуцыйная камісія 23.04.2018

#БНР100 Дзеянні ў 100-гадовы юбілей БНР.
22 красавіка Прэзідыум Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамада) ухваліў стварэнне Канстытуцыйнай камісіі па падрыхтоўцы праекта змяненняў і дапаўненняў у Канстытуцыю 1994 года.


Суддзя першага складу Канстытуцыйнага Суда Міхаіл Пастухоў перакананы, што рыхтуецца рэферэндум, які будзе накіраваны па прыкладу сярэднеазіяцкіх і закаўказскіх рэспублік на ўмацаванне і падаўжэнне адзінаасобнай улады. Пры гэтым варта ўлічваць, што ў Рэспубліцы Беларусь з лістапада 1996 года адсутнічае легітымная Канстытуцыя. Улада утрымліваецца групай асобаў, якія арганізавалі незаконныя рэферэндумы і, як следства, незаконныя папраўкі ў Канстытуцыю.
Канстытуцыйная камісія будзе створаная з прадстаўнікоў дэмакратычных сіл з мэтай недапушчэння чарговага глумлення дзеючай уладай над Канстытуцыяй краіны.
Найважнейшыя палажэнні праекта змяненняў і дапаўненняў у Канстытуцыю 1994 года:
1) пераход да парлямэнтскай рэспубліцы з скасаваннем пасады прэзідэнта;
2) падвышэнне ролі парламента, як найвышэйшага прадстаўнічага і адзінага заканадаўчага воргана дзяржаўнай улады;
3) пераход да змяшанай выбарчай сістэмы, пры якой палітычныя партыі атрымаюць права фарміравання парламента па партыйных спісах;
4) стварэнне кампетэнтнага і самастойнага ўрада, абіранага парламентам краіны;
5) зацвярджэнне незалежнай судовай улады шляхам выбарнасці суддзяў на ўсіх узроўнях;
6) ўмацаванне механізмаў абароны правоў і свабод грамадзян шляхам увядзення пасады ўпаўнаважанага па правах чалавека, пашырэння сферы судовай абароны, адмены смяротнага пакарання, магчымасці звароту ў Еўрапейскі суд па правах чалавека;
7) аднаўленне мясцовага самакіравання і выбарнасці мясцовых ворганаў выканаўчай улады.
Праект новай рэдакцыі Канстытуцыі павінен быць зацверджаны на Канстытуцыйным кангрэсе або Усебеларускім з'ездзе.

У 1996 годзе фармаванне Канстытуцыйнага сходу разглядалася кампрамісам паміж прэзідэнтам і Вярхоўным Саветам 13-га склікання пры пасярэдніцтве Расеі, «зыходзячы з інтарэсаў беларускага народу і ў мэтах забеспячэння ў рэспубліцы грамадзянскага міру і стабільнасці». На практыцы ж «Пагадненне Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь Лукашэнка А.Р. і Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь аб грамадска-палітычнай сітуацыі і аб канстытуцыйнай рэформе ў Рэспубліцы Беларусь ад 22 лістапада 1996 года», прынятае Вышэйшым Саветам Супольнасці Беларусі і Расіі, ліквідавала пагрозу імпічменту ў дачыненні да Аляксандра Лукашэнкі і дазволіла яму змяніць канстытуцыйны лад краіны шляхам аднаасобнага зацвярджэння вынікаў рэферэндуму 24 лістапада абавязковымі насуперак рашэнню Канстытуцыйнага Суда аб рэкамендацыйным характары рэферэндуму.

Восточное партнерство: информационное общество или все-таки война? 11.06.2017 3

11 июня начал действовать безвиз для граждан Украины со странами Шенгена. Не менее значимое событие произошло два года назад в этот же день в Люксембурге – утверждена Совместная Декларация по цифровой экономике стран ЕС и Восточного партнерства. В нее вошло и мое, представителя гражданского общества Беларуси, предложение о присоединении стран-партнеров к Европейской декларации по электронному правительству (Мальмская Декларация, программа eUnion).

(eUkraine + eUnion) – инициатива, нацеленная на выполнение рекомендации резолюции ПАСЕ от 9 апреля 2014 года №1988(2014) «Последние события в Украине: угрозы для функционирования демократических институтов». В ней, указав на риск дестабилизации и ухудшения режима безопасности всего региона в случае дальнейшей российской военной агрессии против Украины, ПАСЕ рекомендует странам-гарантам по Будапештскому меморандуму и другим заинтересованным европейским государствам рассмотреть возможность заключения новых соглашений, гарантирующих независимость, суверенитет и территориальную целостность Украины. Соглашение по eUnion отвечает данной рекомендации ПАСЕ.

Два года назад информационное общество предлагалось как альтернатива войне, как переход от «минских соглашений» к Будапештскому меморандуму. Сейчас же, после открытого обращения 6 июня руководителя ОО «Институт права и общества» Юрия Кармазина к Президенту Украины Петру Порошенко, я ставлю под этой альтернативой большой знак вопроса. Пессимизм добавляет представленный в этот же день украинскими правозащитниками доклад «Казненные на Донбассе», который всякого нормального человека повергает просто в шок. Описанные в нем события происходили уже при МИНСКЕ, альтернативы которому, по заявлению Петра Порошенко, на сегодня нет.

Почему же нет? Хочу напомнить о приоритетах и форматах, которые украинский президент озвучил 14 января на прошлогодней конференции – обеспечение мира и возобновление украинского суверенитета на оккупированных территориях Донецкой и Луганской областей, возвращение аннексированного Крыма. В качестве политико-дипломатического и международно-правового механизма Украиной был инициирован переговорный формат «Женева+», поддержанный резолюцией Европарламента от 4 февраля 2016 о ситуации с правами человека в Крыму, в частности крымских татар (2016/2556(РСП)).

Предстоящая реализация «дорожной карты» (eUkraine + eUnion) определяет круг участников в переговорах «Женева+». Это страны-гаранты по Будапештскому меморандуму и подписанты Мальмской Декларации – страны ЕС, кандидаты в ЕС и участники Европейской зоны свободной торговли (EFTA). В запуске данного формата заинтересованы и Восточные партнеры для реализации своих «дорожных карт» (eBelarus + eUnion) и т.д.

В процессе интеграции в информационное общество ЕС необходимо решить две основные проблемы — обеспечение цифрового доступа и ликвидацию цифрового разрыва между странами ВП и ЕС. В первом случае речь идет о доступе бизнеса и граждан к Единому цифровому рынку ЕС, в том числе, и с оккупированных Россией территорий стран ВП. Целостность информационно-коммуникационной инфраструктуры (основа цифрового рынка) неразрывно связана с целостностью территориальной. Поэтому реализация «дорожной карты» (eUkraine + eUnion) и ей подобных в странах-партнерах приблизит к разрешению военных и «замороженных» конфликтов в Восточном партнерстве на принципах ОБСЕ.

Ликвидация цифрового разрыва должна быть осуществлена путем проведения институциональных реформ в странах ВП — реализация мер по достижению верховенства права (реабилитация, реституция, люстрация) и демократии (противодействие нарушениям избирательных прав граждан).

Так почему же сейчас, после двух лет действия Совместной Декларации по цифровой экономике, заслуженный юрист Украины Юрий Кармазин вынужден обращаться к Петру Порошенко с открытым письмом по проблеме смены МИНСКА на БУДАПЕШТ с «привлечением к обсуждению данной проблемы самого широкого круга общественности»?

28 августа 2014 года по приглашению Украинской ассоциации международного права я участвовал в Международной научно-практической конференции «Интересы Украины: международно-правовая защита» по теме интеграции в информационное общество ЕС. Именно тогда в отношении Украины Путин начал применять практику «бой ради политики» в целях заключения «минских соглашений» (Иловайск – Минск-1, Дебальцево – Минск-2). С этого момента политика возобладает над правом и результатом этого стали ежедневные людские потери на «украинском фронте» Восточного партнерства.

Как представитель ОО «Комитет Солидарности» (зарегистрировано в Литве по причине отказа в регистрации в Беларуси) я уполномочен заявить о присоединении нашей организации к открытому письму руководителя ОО «Институт права и общества» Юрия Кармазина к Президенту Украины Петру Порошенко и предоставить для широкого обсуждения выход из сложившейся ситуации:

1. Смена «минских соглашений» на Будапештский меморандум о гарантиях безопасности должна преследовать конкретную цель – преодоление виктимизации в Украине из-за военной российской агрессии;

2. Данная цель должна достигаться в рамках принятых Украиной международных обязательств, в первую очередь, гарантирующих ее гражданам право на жизнь (ст.2 Европейской конвенции о защите прав человека);

3. Должен быть предан широкой огласке ход переговоров по созданию формата «Женева+», опираясь на многочисленные резолюции по ситуации в Украине различных международных структур;

4. Мероприятия в рамках Совместной Декларации по цифровой экономике стран ЕС и ВП, а также Концепции построения Единого цифрового сообщества должны быть включены в Глобальную Стратегию ЕС по внешней политике и политике безопасности. Данная инициатива, как мера преодоления виктимизации, должна быть представлена Украиной к Саммиту Восточного партнерства в Таллинне (24.11.2016) в развитие Декларации Рижского Саммита ВП 2015 года;

5. Для реализации всех перечисленных мер в достижении цели должна быть создана международная экспертная группа.

Украинская Революция Достоинства продолжается. Ее развитие в защиту права каждого на жизнь должно осуществляться на принципах взаимных интересов, обязательств и ответственности, закрепленных в Пражской Декларации Восточного партнерства. Это должно быть отражено в итоговой Декларации Таллиннского Саммита – «Восточное партнерство: информационное общество вместо войны!».

Права человека: с юбилеем, оппозиция! 27.05.2017

27 мая 2007 года Конгресс Объединенных Демократических сил Беларуси принял резолюцию "О прекращении преследования граждан за убеждения, освобождении политзаключенных и реабилитации жертв режима". Инициаторами ее принятия стали Координационный Совет индивидуальных предпринимателей Республики Беларусь и социал-демократы, чей лидер Александр Козулин на тот момент находился в тюрьме из-за участия в президентских выборах 2006 года.
10 лет назад политические партии выступили гарантами возмещения жертвам режима справедливой компенсации по решению независимого суда. Взятые на себя обязательства они должны были осуществить через сформированное ими в будущем демократическое правительство. Для реализации всего этого резолюция предусматривала создание Общественной комиссии по реабилитации жертв политических репрессий с представительством от каждого субъекта ОДС.
                                           
Партийные обязательства перед жертвами репрессий перечеркнули личные амбиции. 21 ноября 2009 года новое руководство Партии БНФ во главе с Алексеем Янукевичем приняло решение о прекращении деятельности в ОДС и переходе в формировавшийся вокруг лидера движения "За свободу" Александра Милинкевича новый "Беларускі незалежніцкі блок" (БНБ).
В тюрьме тогда находился один из лидеров предпринимательского движения Николай Автухович. Ветеран-"афганец", награжденный орденом Красной Звезды, медалями "За отвагу" и "За боевые заслуги", по версии следствия идеально подходил на роль злобного "поджигателя-террориста". Предприниматели обратились к лидерам политических партий подтвердить свои обязательства по резолюции "О прекращении преследования граждан за убеждения, освобождении политзаключенных и реабилитации жертв режима". Призыв остался без ответа!
Все эти дела – "дело Автуховича" и нынешнее "дело патриотов" – замешаны на политике, на мнимых угрозах терроризма, призванных держать общество в страхе и повиновении. За неимением внешних угроз "фабрикуются" внутренние, тесно связанные с украинскими "фашистами".
Ноябрьский референдум 1996 года закрепил "захват" государства и сегодня "оппозиционные" партии, отметающие право жертв репрессий на справедливый суд, стали действующими институтами единовластия. Где все эти ОДС и БНБ? Такая же участь ждет любую следующую "персональную" коалицию, не ставящую своей целью реализацию прав человека и восстановление нарушенных правящим режимом.
Форум "Свободу политзаключенным Беларуси" инициировал сбор подписей под онлайн-петицией за признание на международном уровне фигурантов "дела патриотов" политическими заключенными. Как инициатор принятия резолюции "О прекращении преследования граждан за убеждения, освобождении политзаключенных и реабилитации жертв режима", я призываю выступить в защиту тех, в отношении которых сегодня имеет место политически мотивированное злоупотребление правом.
Признание на международном уровне политзаключенными всех его фигурантов станет реальным шагом в восстановлении справедливости. Это решение лишит правящий режим предмета политического торга с Западом. Оно поспособствует их скорейшему освобождению и восстановлению всех их прав и привилегий в соответствии с Декларацией ООН основных принципов правосудия для жертв преступлений и злоупотреблений властью под контролем международной общественности, а не по личному решению (помилованию) человека, узурпировавшего государственную власть в Республике Беларусь.

Конституция-1994 vs Конституция-1996 06.03.2017 3

В рамках «II-й недели Белорусского предпринимательства» 2 марта в Минске состоялся Круглый стол «Проблемы развития социального диалога в Беларуси (в контексте европейского опыта)», который был инициирован организациями-участниками Рабочих Групп 2 (экономическая интеграция и сближение с политическими курсами ЕС) и 5 (социальный диалог) Беларуской Национальной платформы Форума гражданского общества Восточного партнерства.


Представители бизнеса и независимых профсоюзов отметили в своих выступлениях «декоративный характер» социального диалога. Я же считаю, что принятие декрета 3 «о тунеядцах» и репрессии в отношении участников акций протеста указывают на отсутствие даже намека на какой-либо диалог.
Позицию индивидуальных предпринимателей по одиозному декрету озвучил Николай Автухович, председатель оргкомитета по созданию Комитета поддержки предпринимателей «Солидарность».


В прошлом входящий в ТОП-15 самых известных политзаключенный мира заявил, что любые обращения к «гаранту» по его отмене не ведут к решению социально-экономических проблем, более того, они легитимизируют незаконное пребывание его у власти. С этого декрета «Солидарность» продолжит наполнение Заключения Специальной комиссии Верховного Совета 13-го созыва Республики Беларусь по правовой оценке нарушений президентом Александром Лукашенко Конституции и законов Республики Беларусь, подготовленного под руководством Виктора Гончара.
В неправовом и полицейском государстве социальный диалог изначально исключен! «Диалог» режима – репрессии. Николай Автухович призвал строго придерживаться Конституции-1994 и на ее основе разворачивать широкую кампанию гражданского неповиновения. Только так можно законно игнорировать декрет и указывать представителям репрессивной аппарата на будущую ответственность согласно Декларации ООН основных принципов правосудия для жертв преступлений и злоупотреблений властью.
На моей памяти это первый случай, когда решение социально-экономических проблем увязывается с Конституцией-1994. До этого были наши с правозащитником Гарри Погоняйло тщетные попытки убедить политиков – «кандидатов в президенты» – не участвовать в 2010 году в очередном «переизбрании гаранта», а реализовать право граждан на его смещение в соответствии со ст. 88 Конституции. Благо правовой фактуры для этого предостаточно.
Тогда Николай Статкевич свой отказ мне объяснил нелегитимностью парламента. – А ЦИК, куда вы все ломанулись, легитимен? – парировал на это я.
Сегодня те, кто пытается встать в авангарде протестных акций, живут по Конституции-1996, злоупотребляя доверием активной части населения. Резолюциями они наделяют себя полномочиями на переговоры с режимом, обещают заставить его провести реформы и свободные выборы. Не верьте! По Конституции-1996 вы получите исключительно репрессии! И неслучайно обращение Николая Автуховича к организаторам протестных акций взять на себя ответственность за репрессии по их итогам повис в воздухе – лидеров оппозиции не волнует дальнейшая судьба их участников, как не волнует и реализация их прав на справедливый суд. Если бы волновал, то в качестве доказательной базы в суде ими было представлено Заключение Виктора Гончара против того, кто строчит все эти дурацкие декреты и указы.  
Призыв предпринимателя быть верными Конституции-1994 не спонтанный. 19 декабря прошлого года в рамках проекта «Восточное партнерство: информационное общество вместо войны» Николай Автухович участвовал в работе Круглого стола «Беларуский Документационный Центр: деятельность в условиях изменившейся геополитики». Тогда на национальном уровне была принята политико-правовая система координат, основой которой стало заключение Спецкомиссии ВС-13.


Решение депутатов разогнанного в 1996 году народно избранного (не назначенного) Верховного Совета 13-го созыва по взаимодействию с представителями бизнеса, профсоюзов и других слоев общества по дальнейшему наполнению заключения Спецкомиссии сейчас и определит, как скоро беларусы приобщатся европейским стандартам и социального диалога, и информационного общества.      
«Евроинтеграция» не имеет никаких перспектив пока в репрессиях «гаранта» в отношении нас нами не будет поставлена окончательная точка!

Крым и Донбасс освободит Будапештский меморандум 28.02.2017 10

И не надо говорить, что это никчемная бумажка с никчемными гарантиями. Будапештский меморандум о гарантиях безопасности – межгосударственный документ, гарантирующий соблюдение положений Заключительного акта ОБСЕ, Устава ООН и Договора о нераспространении ядерного оружия со стороны России, США и Великобритании в отношении Украины, Беларуси и Казахcтана.



Россия отошла от своих обязательств и превратила Крым в милитаризованную зону с ядерным оружием. Об этом заявил лидер крымскотатарского народа, народный депутат Украины Мустафа Джемилев, выступая в Европарламенте в рамках дебатов, посвященных незаконной аннексии Россией Крыма. Такая ситуация несет в себе угрозу всему мировому сообществу.

Беларуский комитет солидарности с Украиной 26 февраля выступил с заявлением по случаю Дня сопротивления оккупации Крыма Россией с призывом к Украине начать консультации со странами-гарантами по Будапештскому меморандуму и инициировать непризнание Генеральной Ассамблей ООН Евразийского экономического союза в качестве субъекта международного права из-за аннексии Россией Крыма в соответствии с п. 6 Резолюции 68/262 «Территориальная целостность Украины».

Если страны-гаранты отказались от принципов ОБСЕ, это не говорит о том, что от них должна отказаться Украина, а тем более вносить изменения в свою Конституциюпод давлением Кремля.

Совет ЕС включил 27 февраля вопрос нарушения прав человека в аннексированном Крыму и на востоке Украины в приоритеты ЕС на встречах ООН по правам человека в 2017 году. 95% всех репрессий в Крыму осуществляется в отношении его коренного населения – крымских татар.

26 февраля во время панельной дискуссии «Будущее Крыма: статус полуострова и политика в отношении деоккупации» в рамках Международного форума «Крым в условиях оккупации: последствия для Украины и мира» председатель Меджлиса крымскотатарского народа Рефат Чубаров заявил: «Мы находимся накануне большой схватки вокруг Крыма, не как территории, а в плане закрепления каждой из сторон своих позиций, исходя из своих взглядов, устремлений».

Чубаров знаком с беларуской позицией по Будапештскому меморандуму и механизмом возврата к нему. Мы уже имеем печальный опыт нарушения странами-гарантами своих обязательств в отношении Беларуси в ноябре 1996 года. Для нас «минскими соглашениями» стало соглашение «Об общественно-политической ситуации и конституционной реформе в Республике Беларусь» между Александром Лукашенко и председателями парламента и Конституционного Суда, навязанное российской стороной. Его заключение повлекло за собой срыв импичмента Александру Лукашенко и проведение им 24 ноября 1996 года референдума по слому конституционного строя страны. Далее последовали «евразийство», аннексия Крыма и война.

И если речь сейчас зашла о ценностной «большой схватке вокруг Крыма», то нужно вернуться в декабрь 1994 года, когда вместе с подписанием Будапештского меморандума на Форуме ОБСЕ была принята Декларация «На пути к подлинному партнерству в новую эпоху». Она включила в себя «Кодекс поведения, касающийся военно-политических аспектов безопасности», которым нарушения прав человека и основных свобод рассматриваются в качестве основного источника напряженности в Европе.

В деле деоккупации Крыма Украине следует придерживаться четкого алгоритма: наша территория оккупирована, милитаризирована и это является причиной массового нарушения прав человека. Требуем утверждения в отношении АРК и востока Украины юрисдикции международного права и реализации гарантий безопасности по Будапештскому меморандуму.

Такой алгоритм освободит и Беларусь от диктата российского ставленника Лукашенко.

Игорь Ледник, координатор правозащитного движения «Наша Беларусь»,

для Беларускай праўды


Дармоеды: проблема «безбилетника» в интерпретации властей. 16.01.2017 3

Я крайне скептически отношусь к отмене декрета о «тунеядцах» петициями в адрес несменяемого правителя. Самим его названием – «О предупреждении социального иждивенчества» – власти причислили сотни тысяч беларусов к категории «безбилетников», сознательно не желающих платить за общественное благо и получающих выгоду без всякой оплаты.
Очевидно, что режиму единоличной власти сегодня крайне не достает российской нефтегазовой ренты, что и вынуждает его причислить значительную часть беларусов к тем, кого по меткому выражению Александра Пушкина «должно резать или стричь».
Эффект безбилетника — экономический феномен и одним из ярких примеров проявления данной проблемы является феномен уклонения граждан от уплаты налогов, идущих на обеспечение общественных благ.
Но еще большей проблемой являются «безбилетники», чьи незаконные доходы, полученные в результате незарегистрированной предпринимательской деятельности, легализуются за ваш счет, за счет налогоплательщиков. С этой проблемой я знаком как никто иной. Мой бизнес парализован экономической преступностью и коррупцией, в том числе незаконной предпринимательской деятельностью моих «конкурентов». Я уличил «правоохранителей» в должностном подлоге, добился возбуждения уголовного дела по незарегистрированной предпринимательской деятельности, в тюрьме, куда меня определили за мою прыть, держал голодовку с требованием «признать государство потерпевшим собственником». Что в итоге? В суде прокурор отказался от обвинения в пользу государства, открыто став на защиту «безбилетников»!
Так что, «дармоеды», будете сполна компенсировать весь этот беспредел по декрету №3 своими налогами, пенями, отсидками и никакие ваши петиции вам уже не помогут.
Как то англичанин-лейборист, проводивший обучение избирательным технологиям, узнав мою историю, сказал, что если бы у него на родине такое, не дай Бог, произошло и я бы голодал в интересах государства, то был бы там у них национальным героем. «Беларусам-налогоплательщикам наплевать на защиту своей собственности – потому и живете в дерьме», - был неутешительным его ответ.
В 2012 году Нацбанк инициировал проведение экономической амнистии с целью проведения структурных реформ для преодоления тогдашнего кризиса и я участвовал в подготовке предложений от бизнес-союзов. Республиканская конфедерация предпринимательства обратилась в Нацбанк и Совбез по условиям гарантий участия бизнеса в амнистии – верните государству похищенное, по возбужденному мною делу, тогда поверим в ваши благие начинания. Амнистия и реформы тогда не состоялись – подоспели российские транши и интересы государства были спущены на тормозах.
Проблема защиты прав собственности имеет эффект мультипликации, как в ту, так и в иную сторону. Вы либо получаете цивилизованный рынок капитала с разнообразными видами бизнеса, либо практику «достижения прогнозных показателей раскрываемости экономических преступлений», по итогам которой осуждены, потеряли свободу и лишились собственности многие тысячи предпринимателей. В моем случае я вел работу по созданию в Борисове региональной финансово-промышленной группы, которую отказался поддержать ЕБРР после отказа прокурора в суде защищать интересы государства.  
Для меня очевидно, что собственность граждан, незаконно отнятая по декрету №3, подлежит безусловному возврату – реституции, как и незаконно отнятая собственность предпринимателей. Реституция – одна из мер по восстановлению в Беларуси верховенства права, наряду с реабилитацией и люстрацией. На это нацелена деятельность Беларуского Документационного Центра, но без взаимодействия с гражданским обществом, с политиками, профсоюзами и бизнесом эту проблему не решить.
Сегодня каждый рубль «дармоеда», уплаченный в бюджет, будет отдалять нас от верховенства права и укреплять антинародный режим.


КАБ НЕ БЫЛО ВАЙНЫ! 15.09.2015 3

Лідар Кансерватыўна-хрысціянскай партыі – БНФ Зянон Пазняк і старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі Івонка Сурвіла ў інтэрв'ю Беларускай Радыё Рацыя выказалі сваю трывогу наконт дамоўленнасцяў Лукашэнкі з Крамлём аб размяшчэнні на тэрыторыі Беларусі расейскай авіяцыйнай базы. Абодва кажуць пра сапраўдную акупацыю Беларусі і неабходнасць арганізацыі народнага супраціву.
З гэтым цяжка не пагадзіцца, але я б звярнуў увагу на іншае – Крэмль уцягвае Беларусь, фактычна акупаваную ім у лістападзе 1996 года, у вайну з усім цывілізаваным светам. І на гэта паказваюць наступныя падзеі.
Літаральна ў той жа дзень, 2 верасня, калі ўрадам Расеі было прынята рашэнне “Аб прадстаўленні прэзідэнту Расійскай Федэрацыі прапановы аб падпісанні пагаднення паміж Расійскай Федэрацыяй і Рэспублікай Беларусь аб расійскай авіяцыйнай базе на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь”, у Кіеве адбылося пасяджэнні Рады нацыянальнай бяспекі і абароны (РНБА) Украіны, на якім быў ухвалены праект новай Ваеннай дактрыны Украіны.
Гэтым дакументам замацоўваецца статус Расійскай Федэрацыі як ваеннага праціўніка, Украіна адмаўляецца ад пазаблокавага статусу і аднаўляе курс на ўступленне ў НАТА. Пасяджэнне РНБА 22 верасня па зацверджэнні ваеннай дактрыны Украіны адбудзецца з удзелам генеральнага сакратара НАТА Йенса Сталтэнберга.
З улікам ваеннай агрэсіі Расеі супраць Украіны і пералічаных падзеяў, Беларусі да статусу "ваенны праціўнік" для нашай паўднёвай суседкі - адзін крок. Гэтаму спрыяюць і расейскія базы на нашай зямлі, і ўдзел у рознага роду ваенных вучэннях кшталту "Славянскага братэрства 2015".
Ужо не цяжка спрагназаваць, як надалей будуць развівацца падзеі.
З прыняццем новай Ваеннай дактрыны Украіна павінна для вырашэння ваеннага канфлікту з Расеяй прыняць і новую палітыка-прававую сістэму каардынатаў - адмовіцца ад Менскіх пагадненняў на карысць Будапешцкага мемарандума аб гарантыях бяспекі ў сувязі з яе далучэннем да Дагавора аб нераспаўсюджванні ядзернай зброі. Асабіста я ўжо не ўяўляю магчымасці ўнясення зменаў у Канстытуцыю Украіны праз пагрозу
ужывання сілы “ваенным праціўнікам”. Пра вяртанне да “Будапешту” ужо кажа і перамоўшчык па "Менску" ад Украіны Леанід Кучма.
І тут падыходзіць чарга да Беларусі.
Месяц таму ў інтэрв'ю "Беларускай праўдзе" я паказваў на тое, што абавязкі па Будапешцкім мемарандуме Расея парушыла спачатку ў дачыненні да Беларусі 22 лістапада 1996, калі яна навязала варагуючым бакам (Лукашэнка – Вярхоўны Савет 13-га склікання) падпісанне пагаднення "Аб грамадска-палітычнай сітуацыі і канстытуцыйнай рэформе ў Рэспубліцы Беларусь". Так Расея пасадзіла ў сваёй вотчыне (яна так лічыць) Лукашэнку на пажыццёвае праўленне і, дзякуючы гэтаму, яна цяпер падпісвае дамовы па ваенных базах на Беларусі сама з сабой.
Зараз я ў роспачы. Як “арганізаваць народны супраціў”, калі лідары апазыцыі не стаяць на пазыцыях вершавенства права і не прытрымліваюцца заключэння па рэферэндуму-1996 Спецкамісіі ВС-13 пад кіраўніцтвам Віктара Ганчара? Гэтыя ж “пераабранні” беларускага дыктатара ды пікетаванні за "свабодныя выбары без ягонага ўдзелу", відавочна, на руку Крамлю.
Хутка ўкраінцы па Будапешцкім мемарандуме будуць штурхаць нас у спіну. Таму я прапаную паскорыць працу па “арганізацыі народнага супраціву”, у першую чаргу, падпісантамі Віленскага мемарандуму "Аб захадах для забеспячэння незалежнасці Беларусі", які быў прыняты 3 лістапада 2012 пад эгідай Рады БНР.
Прапаную арганізацыям, якія ўзялі на сябе адказнасць за лёс Бацькаўшчыны ў межах Віленскага мемарандуму, тэрмінова прадставіць на суд грамадскасці захады па абароне яе незалежнасці. Іх рэалізацыя і стане тым актыўным грамадскім супрацівам крамлёўскім высілкам уцягвання Беларусі ў вайну.
У сваёй заяве з нагоды 20-годдзя падпісання Будапешцкага мемарандума аб гарантыях бяспекі для Беларусі і Украіны Рада БНР, спасылаючыся на пункты “Мемарандуму аб захадах для забеспячэння незалежнасці Беларусі”, заклікала ўсе беларускія палітычныя сілы да здзейснення ўсіх магчымых міжнародных захадаў дзеля гарантавання незалежнасці Беларусі ў становішчы, калі наяўныя гарантыi паказваюць сваю недастатковасьць.
Зараз такія міжнародныя захады здзяйсняюцца ў межах Стратэгіі “Усходняе партнерства: інфармацыйнае грамадства замест вайны”. “Каб не было вайны” - стратэгія прадуглежвае дэмантаж рэжыма неабмежаванай асабістай улады Аляксандра Лукашэнкі згодна з артыкулам 88 Канствтуцыі Рэспулікі Беларусь – адхіленне ад улады.
Старшыня і сябры Прэзыдыюму Рады БНР пацвердзілі ў Віленскім мемарандуме адданасць мэце спаўнення свайго статутнага мандату, умовамі якога есць абранне дэмакратычнай ўлады на свабодных выбарах пры гарантаванай дзяржаўнай незалежнасці.
Улічваючы гэтую мэту Рады, а таксама патрэбу больш шчыльнага ўзаемадзеяння на нацыянальным і міжнародным узроўні па аднаўленні гарантыяў бяспекі для Беларусі і Украіны па Будапешцкім мемарандуме, прапаную ў бліжэйшы час арганізаваць нараду падпісантаў Віленскага мемарандума ў Кіеве. Такая нарада з удзелам прадстаўнікоў украінскіх дзяржаўных струтураў з аднаго боку павысіць міжнародную суб’екьнасць Рады БНР, як рэзэрвовага палітычнага дэпазытара беларускай незалежнай дзяржаўнай традыцыі, а з другога, дасць яскравы сігнал міжнароднай супольнасці аб неабходнасці выпрацоўкі сумеснай стратэгіі па аднаўленні рэжыма бяспекі ў рэгіёне АБСЕ ва ўмовах, калі гарантыі бяспекі па Будапешцкім мемарандуме з-за рэалпалітыцы не дзейнічаюць.
Падводзячы рысу, хацеў бы нагадаць працу «У цені гвалту» эканоміста Дугласа Норта, за якую ён атрымаў нобелеўскую прэмію. Паводле ягонай тэорыі, сёння працэс пераразмеркавання «патэнцыялу гвалту» з нацыянальнага ўзроўню (Рэвалюцыя Годнасці ва Украіне) перамясціўся на рэгіянальны (ваеннае супрацьстаянне з Крамлём). Не прызнаючы тэрытарыядьную цэласнасць Украіны і анэксію Расеяй Крыму, Лукашэнка фактычна на яе баку ў супрацьстаянні з цівілізаваным светам пакуль у міжнародна-прававым вымярэнні. Ад гэтага адзін крок да супрацьстаяння ваеннага!

ПА ТЭМЕ:

2.Апытаныя DW эксперты лічаць, што на фоне ўкраінскага крызісу размяшчэнне пастаяннага ваеннага кантынгенту Расеі ў Беларусі будзе спрыяць росту напружанасці ў рэгіёне. Тым больш што некаторыя палажэнні пагаднення не выключаюць у далейшым дыслакацыі ў Беларусі і іншых відаў узбраенняў і расейскіх вайсковых груповак.

Страницы: 1 2 3 След.
Читать другие новости

Игорь Ледник